เฟลิคส์ ชไตเนอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เฟลิคส์ ชไตเนอร์
23 พฤษภาคม ค.ศ. 1896(1896-05-23) – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1966 (69 ปี)
Bundesarchiv Bild 146-1973-138-14A, Felix Steiner.jpg
ที่เกิด ชตัลลูพะเนิน จักรวรรดิเยอรมัน
ที่เสียชีวิต มิวนิก, เยอรมนีตะวันตก
รับใช้  จักรวรรดิเยอรมัน
 สาธารณรัฐไวมาร์
สังกัด กองทัพปรัสเซีย
ปีปฏิบัติหน้าที่ ค.ศ. 1914-18
ค.ศ. 1921-33
บำเหน็จ กางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบ

เฟลิคส์ มาร์ทีน ยูลีอุส ชไตเนอร์ (เยอรมัน: Felix Martin Julius Steiner) เป็นโอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ (พลโท)ในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้บังคับบัญชาหลายหน่วยกองพลและเหล่าเอ็สเอ็ส เขาได้รับกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบร่วมกับพอล เฮาเซอร์ เขามีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส เป็นกองกำลังทหารที่สร้างขึ้นจากอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จากทั้งสองดินแดนที่ยึดครองและไม่ถูกยึดครอง.

ชไตเนอร์ได้รับเลือกโดยไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ในการดูแลกำกับการสร้างและบังคับบัญชาหน่วยรบกองกำลังระดับหัวกะทิ กองพลเอ็สเอ็สไวกิ้ง.ในปี 1943 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้บังคับบัญชาการเหล่ายานเกราะเอ็สเอ็สที่ 3(เจอร์แมนิก)(III (Germanic) SS Panzer Corps) เมื่อวันที่ 28 มกราคม 1945 ชไตเนอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับบัญชาการกองทัพยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 11,ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการก่อตั้งเฉพาะกิจใหม่เพื่อปกป้องกรุงเบอร์ลินจากกองทัพแดงที่ได้ก้าวข้ามจากแม่น้ำวิสตูลา

เมื่อวันที่ 21 เมษายนในช่วงยุทธการที่เบอร์ลิน,ชไตเนอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับบัญชาการหน่วยอาร์เมอับไทลุง ชไตเนอร์ ("กองทหารชไตเนอร์") ในขณะที่ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ชไตเนอร์ทำการโอบล้อม แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1แห่งกองทัพแดงแบบก้ามปู ที่กำลังเคลื่อนที่จากทิศเหนือของเมือง แต่อย่างไรก็ตาม หน่วยของเขาต้องเหน็ดเหนื่อยจากการสู้รบกับกองทัพศัตรูที่มีมากกว่าโดย 1-10 ชไตเนอร์ได้ทำให้แสดงให้เห็นว่าเขาไม่สามารถในการโจมตีโต้กลับได้ในวันที่ 22 เมษายนในระหว่างการประชุมสถานการณ์ประจำวันในฟือเรอร์บุงเคอร์.

หลังการยอมจำนนของเยอรมนี ชไตเนอร์ถูกจับเป็นเชลยและถูกตั้งข้อหามีความผิดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก.เขาได้รับลบล้างในข้อหาอาชญากรสงครามและได้รับการปล่อยตัวในปี 1948.เขาได้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของ HIAG,เป็นกลุ่มล็อบบี้ของnegationistic apologists,ถูกก่อตั้งโดยเหล่าอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในปี 1951 ต่อการรณรงค์สำหรับกฎหมาย,เศรษฐกิจ และประวัติศาสตร์การฟิ้นฟูของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส

อ้างอิง[แก้]

  • Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
  • Bender, Roger James; Taylor, Hugh Page (1971). Uniforms, Organization, and History of the Waffen-SS, Volume 2. London: G.K. Scott. OCLC 60069997.
  • Carrard, Philippe (2010). The French Who Fought for Hitler: Memories from the Outcasts. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521198226.
  • Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II [The German Cross 1941 – 1945 History and Recipients Volume 2] (in German). Norderstedt, Germany: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
  • Reichswehrministerium, ed. (1930). Rangliste des Deutschen Reichsheeres (in German). Berlin, Germany: Mittler & Sohn Verlag. OCLC 10573418.
  • Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives [The Knight's Cross *Bearers 1939–1945 The Holders of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939 by Army, Air Force, Navy, Waffen-SS, Volkssturm and Allied Forces with Germany According to the Documents of the Federal Archives] (in German). Jena, Germany: Scherzers Miltaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.