เซียว ต้ง
| เซียว ต้ง Xiao Dong 蕭棟 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง ราชวงศ์เหลียง | |||||
| ครองราชย์ | 551 | ||||
| ก่อนหน้า | จักรพรรดิเหลียงเจี้ยนเหวิน | ||||
| ถัดไป | เส้า ซือ (ภาคตะวันตก) จักรพรรดิเหลียงหยวน (ภาคกลาง และภาคใต้) โหว จิง (ในภาคตะวันออกเฉียงใต้) | ||||
| สวรรคต | 552 | ||||
| สนมเอก | แม่างจาง | ||||
| |||||
| ราชวงศ์ | Lanling Xiao | ||||
| พระราชบิดา | เซียว หวน | ||||
| พระราชมารดา | แม่นางหวัง | ||||
เซียว ต้ง (อักษรโรมัน: Xiao Dong จีน: 蕭棟; สวรรคตปี 552) มีพระนามเดิมว่า หยวนจี (อักษรโรมัน: Yuanji จีน: 元吉) บางครั้งรู้จักกันในชื่อก่อนสวรรคตว่า อ๋องแห่งอู่จาง (อักษรโรมัน: Prince of Yuzhang จีน: 豫章王)), เป็น จักรพรรดิแห่งจีนในราชวงศ์เหลียง โดยสังเขป ในปี ค.ศ. 551 โดยมีแม่ทัพ โหว จิง คุมตำแหน่งสมุหนายกที่เมืองหลวง เจี้ยนคัง แม่ทัพโหวต้องการแสดงความแข็งแกร่งของเขา จึงปลด จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน พระนัดดาของเซียวต้งออกจากราชสมบัติ และสถาปนาเซียวต้งขึ้นครองราชย์แทน ด้วยฐานะที่เซียวต้งคือรัชทายาท ในสมัยจักรพรรดิเหลียงอู่
ในช่วงรัชสมัยสั้นๆ อำนาจของเซียว ต้งอยู่ภายใต้การควบคุมของโหวจิงโดยสิ้นเชิง เพียงสองเดือนครึ่งหลังจากที่เสี่ยวตงขึ้นเป็นจักรพรรดิ โหวจิงก็บังคับให้เขามอบบัลลังก์ให้ตัวเองขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิแห่งฮั่น ในปี ค.ศ. 552 กองทหารของ หวัง เสิงเปียน ซึ่งเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อ เซียว อี้ พระนัดดาของเซียวต้ง ยึดเมืองหลวงเจี้ยนคังกลับคืนมา และแม่ทัพ จู้ เหม่ยเจิ๋น (อักษรโรมัน: Zhu Maichen จีน: 朱買臣) ยึดถือพระโองการของเซียว อี้ ได้โยนตัวเซียวต้ง และพี่ชายสองคนของเขาจมน้ำตายในแม่น้ำแยงซี
อ้างอิง
[แก้]- History of Southern Dynasties, vol. 53.
- Zizhi Tongjian, vol. 164.
| ก่อนหน้า | เซียว ต้ง | ถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| สมัยก่อนหน้า จักรพรรดิเหลียงเจี้ยนเหวิน |
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียง (ตะวันตก) 551 |
สมัยต่อมา เส้า ซือ (อ๋องแห่งอู๋หลิง) | ||
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียง (ภาคกลาง/ ภาคใต้) 551 |
สมัยต่อมา จักรพรรดิเหลียงหยวน | |||
| จักรพรรดิจีน (ภาคใต้) 551 |
สมัยต่อมา โหว จิง แห่งฮั่น | |||