เซลล์รอบโกลเมอรูลัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เซลล์รอบโกลเมอรูลัส (อังกฤษ: Periglomerular cell) เป็นเซลล์ประสาทในป่องรับกลิ่นของสมอง ซึ่งเมื่อร่วมกับ granule cell จะเป็นตัวอำนวยการยับยั้งจากเซลล์ด้านข้าง (lateral inhibition) ของข้อมูลกลิ่นที่ป่องรับกลิ่นได้รับ ประมวลผล และส่งต่อ เป็นเซลล์ที่มีเดนไดรต์อยู่ในโกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่น[1] ซึ่งรับข้อมูลจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นที่เยื่อรับกลิ่นในโพรงจมูก เป็นเซลล์ที่มีไซแนปส์แบบยับยั้ง (inhibitory) กับเซลล์ไมทรัล และ tufted cell[2] โดยมีทั้งแบบใช้สารสื่อประสาทกาบาและโดพามีน[3] เซลล์รอบโกลเมอรูลัสเป็น interneuron ที่หนาแน่นทีสุดในชั้นโกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่น เป็นเซลล์ขนาด 6-8 ไมโครเมตรที่ล้อมและกำหนดขอบเขตโกลเมอรูลัส ปกติจะมีเดนไดรต์อยู่ที่โกลเมอรูลัสอันเดียว แม้จะมีข้อยกเว้นคือโกลเมอรูลัสหลายอันอาจได้เดนไดรต์จากเซลล์ตัวเดียว ซึ่งอาจจะยื่นออกไปไกลเป็นระยะ 3-6 โกลเมอรูลัส[4]

เชิงอรรถและอ้างอิง[แก้]

  1. Greer, CA; Whitman, MC; Rela, L; Imamura, F; Gil, D Rodriguez (2008). Firestein, Stuart; Beauchamp, Gary K, eds. 4.36 Architecture of the Olfactory Bulb. The Senses: A Comprehensive Reference. 4: Olfaction & Taste. Elsevier. Figure 3 Schematic of the primary cellular organization of the olfactory bulb, p. 629.
  2. Martinez, Diane P.; Freeman, Walter J. "Periglomerular cell action on mitral cells in olfactory bulb shown by current source density analysis". Brain Research. 308 (2): 223–233. doi:10.1016/0006-8993(84)91061-8.
  3. Lledo, P-M (2008). Firestein, Stuart; Beauchamp, Gary K, eds. 4.35 Regeneration in the Olfactory Bulb. The Senses: A Comprehensive Reference. 4: Olfaction & Taste. Elsevier. 4.35.2 The Mammalian Olfactory Bulb Network, p. 614.
  4. Greer, CA; Whitman, MC; Rela, L; Imamura, F; Gil, D Rodriguez (2008). Firestein, Stuart; Beauchamp, Gary K, eds. 4.36 Architecture of the Olfactory Bulb. The Senses: A Comprehensive Reference. 4: Olfaction & Taste. Elsevier. 4.36.4.2.1 Periglomerular cells, p. 630.