ข้ามไปเนื้อหา

เคานต์แดรกคูลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เคานต์แดรกคูลา
ตัวละครใน แดรกคูลา
ปรากฏครั้งแรกแดรกคูลา (1897)
สร้างโดยแบรม สโตกเกอร์
เค้าโครงจากวลาดที่ 3 นักเสียบ
แสดงโดยดูข้างล่าง
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝงวลาดนักเสียบ
แดรกคิวลา
เคานต์เดอวิลล์[1]
คุณ เดอวิลล์[2]
ชื่อเล่นนัยน์ตาปีศาจ[3]
Ordog
Pokol
Stregoika
Vrolok
Vlkoslag[4]
D.[5]
นอสเฟอราตู
Drac
เผ่าพันธุ์แวมไพร์
มนุษย์ที่ยังไม่ตาย
Dhampir
มนุษย์หมาป่า[6][7]
เพศชาย
ตำแหน่งขุนนางแทรนซิลเวเนีย[8]
Voivode[9]
Solomonari[10]
ราชาแวมไพร์[11]
คู่สมรสน่าจะเป็นเจ้าสาวแดรกคูลา (ไม่กระจ่าง)

เคานต์แดรกคูลา (อังกฤษ: Count Dracula; /ˈdrækjʊlə, -jələ/) เป็นตัวละครหัวเรื่อง (title character) ในนวนิยายสยองขวัญกอทิก แดรกคูลา โดยแบรม สโตกเกอร์ใน ค.ศ. 1897 เขาถือเป็นทั้งต้นแบบและตามแบบฉบับของแวมไพร์ในนวนิยายสมัยหลัง และยังกล่าวถึงในนิยายว่าเป็นต้นกำเนิดของตำนานมนุษย์หมาป่า[12] ลักษณะบางส่วนของตัวละครเชื่อว่าได้แรงบันดาลใจจากวลาดที่ 3 นักเสียบ ผู้มีอีกพระนามหนึ่งว่า ดรากูลา (Dracula) และเซอร์เฮนรี เออร์วิง นักแสดงที่สโตกเกอร์เคยให้เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของตน[13]

หนึ่งในพลังจำเพาะของแดรกคูลาคือความสามารถในการเปลี่ยนสิ่งอื่นไปเป็นแวมไพร์ด้วยการกัดให้มันติดเชื้อ บางครั้งจะมีการเพิ่มและลดคุณสมบัติอื่น ๆ ของแวมไพร์ในผลงานที่โด่งดัง ตัวละครนี้มักปรากฏตัวในวัฒนธรรมร่วมสมัย ตั้งแต่ภาพยนตร์ แอนิเมชัน จนถึงกล่องอาหารเช้าซีเรียล

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Chapter 20, Jonathan Harker's Journal, LETTER, MITCHELL, SONS & CANDY TO LORD GODALMING, 1 October. p. 391. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. The purchaser is a foreign nobleman, Count de Ville{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  2. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Chapter 6, Jonathan Harker's Journal. p. 500. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. He had received a letter from Mr. de Ville of London{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  3. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). pp. 10, 14, 499, 517. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.
  4. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Chapter 2, Jonathan Harker's Journal. p. 9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. 'Ordog'—Satan, 'Pokol'—hell, 'stregoica'—witch, 'vrolok' and 'vlkoslak'—both mean the same thing, one being Slovak and the other Servian for something that is either werewolf or vampire.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  5. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Ch 23, Dr Seward's Diary. p. 436. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. 'Look out for D. He has just now, 12:45, come from Carfax hurriedly and hastened towards the South.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  6. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). pp. 9, 42. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.
  7. ↑ Stoker, Bram. Dracula's Guest (PDF). p. 11. A wolf—and yet not a wolf!" another put in shudderingly. "No use trying for him without the sacred bullet.
  8. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Chapter 2, Jonathan Harker's Journal. p. 35. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. We Transylvanian nobles love not to think that our bones may lie amongst the common dead.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  9. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). pp. 43, 344. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.
  10. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Chapter 18, Dr. Seward's Diary. p. 344. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  11. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Ch 27, DR. VAN HELSING'S MEMORANDUM, 5 November. p. 531. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. DRACULA This then was the Undead home of the King Vampire, to whom so many more were due.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  12. ↑ Stoker, Bram. Dracula (PDF). Ch 3, Jonathan Harker's Journal. p. 42. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25. 'We Szekelys have a right to be proud, for in our veins flows the blood of many brave races who fought as the lion fights, for lordship. Here, in the whirlpool of European races, the Ugric tribe bore down from Iceland the fighting spirit which Thor and Wodin gave them, which their Berserkers displayed to such fell intent on the seaboards of Europe, aye, and of Asia and Africa too, till the peoples thought that the werewolves themselves had come.{{cite book}}: CS1 maint: location (ลิงก์)
  13. ↑ Warren, Louis S. (2002). "Buffalo Bill Meets Dracula: William F. Cody, Bram Stoker, and the Frontiers of Racial Decay". The American Historical Review. Washington DC: American Historical Association. 107 (4): 1124–57. doi:10.1086/ahr/107.4.1124. ISSN 0002-8762 – โดยทาง Oxford Journals Online.

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Clive Leatherdale (1985) Dracula: the Novel and the Legend. Desert Island Books.
  • Bram Stoker (1897) Dracula. Norton Critical Edition (1997) edited by Nina Auerbach and David J. Skal.
  • Senf, Carol. Dracula: Between Tradition and Modernism (Twayne, 1998).
  • Senf, Carol A. Bram Stoker. University of Wales Press, 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เคานต์แดรกคูลา&oldid=12449195"