เคปเลอร์ (ยานอวกาศ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ยานอวกาศเคปเลอร์
Telescope-KeplerSpacecraft-20130103-717260main pia11824-full.jpg
ภาพวาดจินตนาการของกล้องโทรทรรน์อวกาศเคปเลอร์
ข้อมูลทั่วไป
รหัส NSSDC 2009-011A
องค์กรนาซ่า
ผู้รับเหมา Ball Aerospace & Technologies Corp.
วันขึ้นสู่อวกาศ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009, 03:49:57.465 UTC
ขึ้นจาก Space Launch Complex 17-B
Cape Canaveral Air Force Station
ยานขนส่ง Delta II (7925-10L)
ระยะเวลาภารกิจ ≥ 7.5 ปี
เวลาผ่านไป: 10 ปี 1 เดือน 16 วัน
มวล1,052 กก. (2,320 ปอนด์)
ประเภทวงโคจร Earth-trailing heliocentric
ความสูงวงโคจร AU
คาบการโคจร 372.5 days
ความยาวคลื่น400–865 nm[1]
เส้นผ่านศูนย์กลาง0.95 เมตร (3.1 ฟุต)
พื้นที่ 0.708 m2[2]
เว็บไซต์
kepler.nasa.gov

ยานอวกาศเคปเลอร์ (อังกฤษ: Kepler) เป็นกล้องโทรทรรศน์อวกาศเปิดตัวโดย นาซ่า ในการค้นพบดาวเคราะห์คล้ายโลกโคจรอยู่รอบๆ ดาวฤกษ์อื่น ๆ[3] การตั้งชื่อยานอวกาศนำมาจากนักดาราศาสตร์ในศตวรรษที่ 17 โยฮันเนส เคปเลอร์[4] ขึ้นสู่อวกาศในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009[5] หลังจากการปฏิบัติงานมากว่า 9 ปี เชื้อเพลิงของยานอวกาศเคปเลอร์ก็หมดลงทำให้นาซาประกาศปลดระวางภารกิจในวันที่ 30 ตุลาคม 2018[6][7]

ยานลำนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบที่คล้ายโลกที่โครจรอยู่ในเขตอาศัยได้และทำการประมาณค่าว่าดาวฤกษ์หลายพันล้านดาวในทางช้างเผือกมีดาวเคราะห์ดังกล่าวกี่ดวง[8][9][10] อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่ติดไปกับตัวยานนั้นคือเครื่องวัดความเข้มแสงที่คอยตรวจสอบความต่อเนื่องของแสงสว่างของดาวฤกษ์ประมาณ 150,000 ดวงในแถบลำดับหลัก[11] จากนั้นยานจะส่งข้อมูลกลับไปยังสถานีเพื่อทำการตรวงสอบการบังแสงของดาวเคราะห์ในขณะที่มันโคจรผ่านดาวฤกษ์ ช่วงตลอดเวลา 9 ปีของภาระกิจมันทำการสังเกตดาวฤกษ์กว่า 530,506 ดาวและค้นพบดาวเคราห์อีก 2,662 ดวง[12]

อ้างอิง[แก้]

  1. NASA Staff (2010). "Kepler Mission: Photometer and Spacecraft". NASA. สืบค้นเมื่อ 2011-02-02.
  2. Aperture of 0.95 m yields a light-gathering area of Pi×(0.95/2)2 = 0.708 m2; the 42 CCDs each sized 0.050 m × 0.025m yields a total sensor area of 0.0525 m2: [1]
  3. Koch, David; Gould, Alan (March 2009). "Kepler Mission". NASA. สืบค้นเมื่อ 2009-03-14.
  4. DeVore, Edna (9 June 2008). "Closing in on Extrasolar Earths". SPACE.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-14. External link in |work= (help)
  5. NASA Staff. "Kepler Launch". NASA. สืบค้นเมื่อ 2009-09-18.
  6. Chou, Felicia; Hawkes, Alison; Cofield, Calia (October 30, 2018). "NASA Retires Kepler Space Telescope". NASA. สืบค้นเมื่อ October 30, 2018.
  7. Overbye, Dennis (October 30, 2018). "Kepler, the Little NASA Spacecraft That Could, No Longer Can". The New York Times. สืบค้นเมื่อ October 30, 2018.
  8. "Kepler: About the Mission". NASA / Ames Research Center. 2013. สืบค้นเมื่อ April 11, 2016.
  9. Overbye, Dennis (May 12, 2013). "Finder of New Worlds". The New York Times. สืบค้นเมื่อ May 13, 2014.
  10. Overbye, Dennis (January 6, 2015). "As Ranks of Goldilocks Planets Grow, Astronomers Consider What's Next". The New York Times. สืบค้นเมื่อ January 6, 2015.
  11. Borucki, William J.; Koch, David; Basri, Gibor; และคณะ (February 2010). "Kepler Planet-Detection Mission: Introduction and First Results". Science. 327 (5968): 977–980. Bibcode:2010Sci...327..977B. doi:10.1126/science.1185402.
  12. Overbye, Dennis. "Kepler, the Little NASA Spacecraft That Could, No Longer Can". New York Times. สืบค้นเมื่อ 31 October 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

Extrasolar planet catalogs and databases