เขตวัลลูน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เขตวัลลูน

Région wallonne (ฝรั่งเศส)
Wallonische Region (เยอรมัน)

Waals gewest  (ดัตช์)
Redjon walone  (วัลลูน)
Wallounesch Regioun  (ลักเซมเบิร์ก)
ธงของเขตวัลลูน
ธง
ตราราชการของเขตวัลลูน
ตราอาร์ม
เพลง: "Le Chant des Wallons"
ที่ตั้งของเขตวัลลูน
ที่ตั้งของเขตวัลลูน
พิกัดภูมิศาสตร์: 50°30′0″N 4°45′0″E / 50.50000°N 4.75000°E / 50.50000; 4.75000พิกัดภูมิศาสตร์: 50°30′0″N 4°45′0″E / 50.50000°N 4.75000°E / 50.50000; 4.75000
ประเทศเบลเยียม
เมืองหลวงนามูร์
การปกครอง
 • มุขมนตรีเอลิโอ ดิ รูโป
 • สภารัฐสภาวัลลูน
พื้นที่[1]
 • ทั้งหมด16,901 ตร.กม. (6,526 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (1 มกราคม ค.ศ. 2019)[2]
 • ทั้งหมด3,633,795 คน
 • ความหนาแน่น220 คน/ตร.กม. (560 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิมวัลลูน
ลักษณะประชากร
 • ภาษาราชการฝรั่งเศส, เยอรมัน (และ ดัตช์ในเขตเทศบาลที่มีที่อำนวยความสะดวกด้านภาษา)[3]
รหัส ISO 3166BE-WAL
Celebration Dayวันอาทิตย์ที่ 3 ในเดือนกันยายน
เว็บไซต์www.wallonie.be

เขตวัลลูน (ฝรั่งเศส: Région wallonne ; เยอรมัน: Wallonische Region ; ดัตช์: Wallonië ) เรียกอีกอย่างว่า "วาโลเนีย" เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม ร่วมกับเขตฟลามส์และเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ มีเนื้อที่ 55% ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่เขตวัลลูนก็มิได้รวมเข้ากับชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเหมือนในกรณีของเขตฟลามส์ซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับชุมชนฟลามส์ นอกจากนี้ในเขตวัลลูนยังมีประชาคมผู้ใช้ภาษาเยอรมัน ซึ่งอยู่ในทิศตะวันออกที่มีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับเขตอื่น ๆ เขตวัลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในเขต ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของเขตคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน

ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม วาโลเนียนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของเขตภูมิภาควัลลูน ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 วัลลูนถือเป็นส่วนครึ่งหนึ่งของเบลเยียมที่ร่ำรวยที่สุด แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้เขตฟลามส์นั้นก้าวหน้าขึ้นกว่าเขตวัลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันเขตวัลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราผู้ไม่มีงานทำค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าเขตฟลามส์อย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

เมืองหลวงของวาโลเนียตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดนั้นคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่าง ๆ ในวาโลเนียนั้นตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซอมบร์ และแม่น้ำเมิส อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของเขต อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียม ซึ่งเหมือนกับเขตฟลามส์ อันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรม ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นเขตอาร์เดนน์ ซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของเขตวัลลูนทางด้านเหนือนั้นติดกับเขตฟลามส์ และประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกจรดกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนทิศตะวันออกนั้นติดกับประเทศเยอรมนี และประเทศลักเซมเบิร์ก

เขตการปกครอง[แก้]

เขตวัลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้ามณฑล (Province) ได้แก่ วัลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และ นามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขตการปกครองท้องถิ่น (ฝรั่งเศส: Arrondissement administratif) จำนวน 20 เขตปกครอง อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง

เมืองสำคัญในเขตวัลลูนที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นได้แก่[4]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "be.STAT". bestat.statbel.fgov.be.
  2. "Structuur van de bevolking | Statbel". statbel.fgov.be.
  3. Law of 1966 about language in Belgium
  4. Belgium: largest cities and towns and statistics of their population

บรรณานุกรม[แก้]

  • Johannes Kramer (1984). Zweisprachigkeit in den Benelux-ländern (in German). Buske Verlag. ISBN 3-87118-597-3.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]