เกาะโฟลเร็ซ
 แผนที่ภูมิประเทศเกาะโฟลเร็ซ | |
 ที่ตั้งของเกาะโฟลเร็ซ | |
| ภูมิศาสตร์ | |
|---|---|
| ที่ตั้ง | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| พิกัด | 8°40′29″S 121°23′04″E / 8.67472°S 121.38444°E |
| กลุ่มเกาะ | หมู่เกาะซุนดาน้อย |
| พื้นที่ | 14,250 ตารางกิโลเมตร (5,500 ตารางไมล์)[1][2] |
| อันดับพื้นที่ | 60th |
| ความยาว | 354 กม. (220 ไมล์) |
| ความกว้าง | 66 กม. (41 ไมล์) |
| ระดับสูงสุด | 2,370 ม. (7780 ฟุต) |
| จุดสูงสุด | โปโจมันดาซาวู |
| การปกครอง | |
อินโดนีเซีย | |
| จังหวัด | นูซาเติงการาตะวันออก |
| เมืองใหญ่สุด | เมาเมเร (ประชากร 89,519 คน) |
| ประชากรศาสตร์ | |
| ประชากร | 2,014,110 (กลาง ค.ศ. 2024) |
| ความหนาแน่น | 146.4/กม.2 (379.2/ตารางไมล์) |
โฟลเร็ซ (อินโดนีเซีย: Flores) เป็นเกาะในหมู่เกาะซุนดาน้อยซึ่งเป็นกลุ่มเกาะในภาคตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย เกาะนี้เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก โดยมีพื้นที่ 14,250 ตร.กม.[1] เกาะนี้มีประชากร 1,878,875 คน จากสำมะโน ค.ศ. 2020 (รวมเกาะริมชายฝั่งหลายเกาะ) ซึ่งรวมประชากรในเกาะโกโมโดและเกาะรินจาที่อยู่ริมฝั่งตะวันตก (แต่ไม่รวมกลุ่มเกาะโซโลร์ที่อยู่ทางตะวันออกของเกาะโฟลเร็ซ) จำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2024 อยู่ที่ 2,014,110 คน[3] เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะคือเอ็นเดและเมาเมเร ชื่อ Flores มาจากภาษาโปรตุเกสที่แปลว่า "ดอกไม้"
โฟลเร็ซตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะซุมบาวาและเกาะโกโมโด ทางทิศตะวันตกของเกาะเลิมบาตาและกลุ่มเกาะอาโลร์ และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะติมอร์ อีกฟากหนึ่งของช่องแคบซุมบาทางทิศใต้เป็นที่ตั้งของเกาะซุมบา และพ้นทะเลโฟลเร็ซขึ้นไปทางทิศเหนือเป็นที่ตั้งของเกาะซูลาเวซี
ในบรรดาเกาะทั้งหมดที่ประกอบเป็นดินแดนอินโดนีเซีย โฟลเร็ซเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 รองจากเกาะชวา, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว (กาลีมันตัน), เกาะซูลาเวซี, เกาะนิวกินี, เกาะบาหลี, เกาะมาดูรา, เกาะลมบก และเกาะติมอร์ และยังเป็นเกาะที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ของอินโดนีเซียอีกด้วย
ก่อนการมาของมนุษย์สมัยใหม่ เกาะโฟลเร็ซเคยมี Homo floresiensis มนุษย์โบราณขนาดเล็ก อาศัยอยู่
รากศัพท์
[แก้]ชื่อเกาะ Flores ในสมัยใหม่มาจากชื่อที่ชาวโปรตุเกสตั้งให้ ซึ่งต่างจากเกาะส่วนใหญ่ในกลุ่มเกาะอินโดนีเซีย Sareng Orin Bao (1969)[4] รายงานว่า ประเพณีมุขปาฐะของภูมิภาคซิกการะบุที่มาชื่อเดิมของเกาะว่า นูซานีปา (Nusa Nipa)[a] หมายถึง 'เกาะมังกร'[6] หรือ เกาะงู (Nipa nai หมายถึง "งูเลื้อยขึ้น"; kaju nipa nai เป็นชื่อต้นไม้ที่ไม่สามารถระบุชนิดได้ ซึ่งมีเปลือกต้นคล้ายหนังงู แต่คำนี้ยังสามารถหมายถึง "ไม้ลอยน้ำ" หรือไม้ชนิดใดก็ได้ที่ถูกน้ำท่วมพัดมา[7]) Forth กล่าว่า "'Nusa Nipa' เป็นชื่อที่ปัจจุบันได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในเกาะโฟลเร็ซว่าเป็นชื่อพื้นเมืองของเกาะทั้งหมด แม้ว่า Sareng Orin Bao (1969) ยกหลักฐานมากมายมาสนับสนุนการตีความนี้ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่านี่เป็นการใช้แบบดั้งเดิมจริงหรือไม่ หรืออย่างน้อยก็เป็นการใช้คำที่รู้จักกันทั่วทั้งเกาะโฟลเร็ซ"[8] นอกจากนี้ยังมีการใช้ชื่อ Tandjoeng Bunga หรือ Tanjung Bunga[9] และ Pulau Bunga[10] เช่นกัน
ส่วนตะวันออกของเกาะ เดิมเรียกว่า โกปนได (Kopondai) ถูกชาวโปรตุเกสเรียกเป็น กาบูดึโฟลรึช (Cabo de Flores, แปลว่า "แหลมดอกไม้") เนื่องจากในบริเวณนั้นมีต้นหางนกยูงฝรั่งออกดอกบานสะพรั่ง[11]
ประวัติ
[แก้]ก่อนประวัติศาสตร์
[แก้]ก่อนการมาของมนุษย์สมัยใหม่ เกาะโฟลเร็ซมี Homo floresiensis มนุษย์โบราณขนาดเล็ก อาศัยอยู่[12] บรรพบุรุษของ Homo floresiensis aดินทางมาถึงเกาะในช่วง 1.3 ถึง 1 ล้านปีก่อน[13]
เมื่อ ค.ศ. 2015 มีการค้นพบซากบางส่วนของบุคคลจำนวน 15 คน[14][15][16] และฉันทามติส่วนใหญ่คือซากเหล่านี้แสดงถึงสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน เนื่องจากมีความแตกต่างทางกายวิภาคจากมนุษย์ยุคใหม่[17] หลักฐานล่าสุดแสดงให้เห็นว่า Homo floresiensis น่าจะสูญพันธุ์ไปเมื่อ 50,000 ปีที่แล้ว ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่มนุษย์ยุคใหม่มาถึงกลุ่มเกาะนี้[18]
หัวกะโหลกของ H. floresiensis, Cantonal Museum of Geology ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ถ้ำลียังบูวาที่มีการค้นพบตัวอย่างชนิดนี้
ประวัติศาสตร์สมัยใหม่
[แก้]
ชาวเมลานีเชียอาจเป็นชนกลุ่มแรกที่เข้ามายังพื้นที่นี้อย่างเร็วสุดเมื่อ 30,000 ปีก่อน ค.ศ.
![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
หมายเหตุ
[แก้]- ↑ มาอาซิน (Maasin) หนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดตีโมกเลเต (ฟิลิปปินส์) ก็ถูกเรียกเป็น นีปา (Nipa)[5]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Flores". Encyclopædia Britannica (ภาษาอังกฤษ) (Online ed.). สืบค้นเมื่อ 2025-04-01.
- ↑ Monk, K.A.; Fretes, Y.; Reksodiharjo-Lilley, G. (1996). The Ecology of Nusa Tenggara and Maluku. Hong Kong: Periplus Editions Ltd. p. 7. ISBN 962-593-076-0.
- ↑ Badan Pusat Statistik, Jakarta, 28 February 2025, Provinsi Nusa Tenggara Timur Dalam Angka 2025 (Katalog-BPS 1102001.53)
- ↑ Orinbao, P. Sareng (1969). Nusa nipa: nama pribumi nusa Flores (warisan purba). Ende (Flores): Nusa Indah. OCLC 689999229.
- ↑ "History of Maasin city". southernleyte.gov.ph. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
- ↑ "Where Do Indonesian Islands' Names Come From ?". thespicerouteend.com. 22 November 2020. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
- ↑ Forth 2009a, p. 266.
- ↑ Forth, Gregory (1998). Beneath the volcano: religion, cosmology and spirit classification among the Nage of eastern Indonesia. Leiden: KITLV Press. ISBN 90-6718-120-X.
- ↑ "Flores surga kita > History & Flores today". travel2flores.info. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
- ↑ "Flores". komodotouristic.com. 22 October 2019. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
- ↑ "Flores". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
- ↑ Baab, Karen L.; McNulty, Kieran P.; Harvati, Katerina (2013). "Homo floresiensis Contextualized: A Geometric Morphometric Comparative Analysis of Fossil and Pathological Human Samples". PLOS ONE. 8 (7). Bibcode:2013PLoSO...869119B. doi:10.1371/journal.pone.0069119. PMC 3707875. PMID 23874886.
{{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|article-number=ถูกละเว้น (help) - ↑ van den Bergh, Gerrit D.; Alloway, Brent V.; Storey, Michael; Setiawan, Ruly; Yurnaldi, Dida; Kurniawan, Iwan; Moore, Mark W.; Jatmiko; Brumm, Adam; Flude, Stephanie; Sutikna, Thomas; Setiyabudi, Erick; Prasetyo, Unggul W.; Puspaningrum, Mika R.; Yoga, Ifan (October 2022). "An integrative geochronological framework for the Pleistocene So'a basin (Flores, Indonesia), and its implications for faunal turnover and hominin arrival". Quaternary Science Reviews (ภาษาอังกฤษ). 294. Bibcode:2022QSRv..29407721V. doi:10.1016/j.quascirev.2022.107721. hdl:10072/418777. S2CID 252290750.
{{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์|article-number=ถูกละเว้น (help) - ↑ Kaifu, Yousuke; Kono, Reiko T.; Sutikna, Thomas; Saptomo, E. Wahyu; Jatmiko; Rokus Due Awe; Baba, Hisao (2015). "Descriptions of the dental remains of Homo floresiensis". Anthropological Science. 123 (2): 129–145. doi:10.1537/ase.150501. สืบค้นเมื่อ 2024-06-20.
- ↑ Brown, P.; และคณะ (27 October 2004). "A new small-bodied hominin from the Late Pleistocene of Flores, Indonesia" (PDF). Nature. 431 (7012): 1055–1061. Bibcode:2004Natur.431.1055B. doi:10.1038/nature02999. PMID 15514638. S2CID 26441.
- ↑ Morwood, M. J.; และคณะ (13 October 2005). "Further evidence for small-bodied hominins from the Late Pleistocene of Flores, Indonesia". Nature. 437 (7061): 1012–1017. Bibcode:2005Natur.437.1012M. doi:10.1038/nature04022. PMID 16229067. S2CID 4302539.
- ↑ Argue, Debbie; Groves, Colin P. (21 April 2017). "The affinities of Homo floresiensis based on phylogenetic analyses of cranial, dental, and postcranial characters". Journal of Human Evolution. 107: 107–133. Bibcode:2017JHumE.107..107A. doi:10.1016/j.jhevol.2017.02.006. PMID 28438318.
- ↑ Sutikna, Thomas; Tocheri, Matthew W.; Morwood, Michael J.; และคณะ (2016). "Revised stratigraphy and chronology for Homo floresiensis at Liang Bua in Indonesia". Nature. 532 (7599): 366–369. Bibcode:2016Natur.532..366S. doi:10.1038/nature17179. hdl:1885/109256. PMID 27027286. S2CID 4469009.
บรรณานุกรม
[แก้]- Hamilton, Roy W. (1994). Gift of the Cotton Maiden: Textiles of Flores and the Solor Islands. Los Angeles: Fowler Museum of Cultural History, UCLA. ISBN 978-0-930741-38-9.
- L, Klemen (1999–2000). "Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2011.
- Rappoport, Dana (2010). "L'énigme des duos alternés à Flores et Solor (Lamaholot, Indonésie)". Archipel (ภาษาฝรั่งเศส). 79 (79): 215–256. doi:10.3406/arch.2010.4167. สืบค้นเมื่อ 2024-06-17.
- Schröter, Susanne (2010). "The Indigenization of Catholicism on Flores" (PDF). Christianity in Indonesia (Southeast Asian modernities, vol. 12). Berlin / Münster: Lit. pp. 90–105. ISBN 978-3-643-10798-5.
- Steenbrink, Karel (2013). "Dutch Colonial Containment of Islam in Manggarai, West-Flores, in Favour of Catholicism, 1907–1942". Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde. 169 (1): 104–128. doi:10.1163/22134379-12340024.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Flores, Indonesia- . Encyclopædia Britannica. Vol. IX (9th ed.). 1879. p. 337.
- Flores & Komodo – History เก็บถาวร 24 มีนาคม 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
 | บทความสถานที่ในประเทศอินโดนีเซียนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |