ข้ามไปเนื้อหา

เฮลโลคิตตี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ฮัลโหลคิตตี้)
เฮลโลคิตตี
ตัวละครใน ซานริโอ
เฮลโลคิตตี
ปรากฏตัวครั้งแรกค.ศ. 1974
ปรากฏตัวครั้งสุดท้ายปัจจุบัน
สร้างโดยยูโกะ ชิมิซุ
ให้เสียงโดยญี่ปุ่น:
ฟูยูมิ ชิราอิชิ (คิตตีแอนด์มิมิส์นิวอัมเบรลลา)
มามิ โคยามะ (เฮลโลคิตตีส์ซินเดอรลลา)
อาเคมิ โอกามุระ (เฮลโลคิตตีส์เฟอร์รีเทลเทียเตอร์)
เมกุมิ ฮายาชิบาระ (ซานริโอเวิร์ลออฟแอนิเมชัน, เฮลโลคิตตี้ส์พาราไดส์, ซาริโอปุโรแลนด์โชว์ (หลากหลาย))[1][2]
อังกฤษ:
ทารา สตรอง (เฮลโลคิตตีส์เฟอร์รีเทลเทียเตอร์)
คาเรน เบิร์นสตีน (ไดสึกิ! เฮลโลคิตตี)
โมนิกา รีออล (เฮลโลคิตส์แอนิเมชันเทียเตอร์)
เมลิสซา ฟาห์น (เฮลโลคิตตีส์พาราไดส์)
แชนนอน แซตเทิลไมเออร์ (โกรว์อิงอัพวิตเฮลโลคิตตี)
โซเนสส์ สตีเวนส์[3]
จูเลียต ซิมมอนส์ (เฮลโลคิตตีแอนด์เฟรนส์ - เลตส์เลิร์นทูเกเตอร์)[4]
จูเลีย เซลส์ (เดอะเวิร์ลออฟเฮลโลคิตตี)[4]
ข้อมูลในเรื่อง
สายพันธุ์ตัวการ์ตูนเด็กผู้หญิงที่มีลักษณะเหมือนแมวหางกุดญี่ปุ่น[5]
เพศหญิง
ครอบครัวมิมิ (น้องสาวฝาแฝด)
จอร์จ (พ่อ)
แมรี (แม่)
แอนโทนี (ปู่)
มาร์กาเรต (ยาย)
ชาร์มมี คิตตี (แมวสัตว์เลี้ยง)
เดียร์ แดเนียล (เพื่อนสมัยเด็ก)
มายเมโลดี้ (เพื่อนสนิท)
สัญชาติอังกฤษ[6]
ชื่อเต็มคิตตี ไวต์[6]

เฮลโลคิตตี (ญี่ปุ่น: ハローキティ; เฮปเบิร์น: Harō Kiti; อังกฤษ: Hello Kitty)[7] (ชื่อเต็ม: คิตตีไวท์; ญี่ปุ่น: キティ・ホワイト; เฮปเบิร์น: Kiti howaito; อังกฤษ: Kitty White) [6] คือตัวละครที่สร้างโดยบริษัทซานริโอ้ ประเทศญี่ปุ่น ออกแบบครั้งแรกโดยคุณยูโกะ ชิมิซุ โดยเธอวาดออกมาเป็นภาพแมวญี่ปุ่นหางสั้น เพศเมีย สีขาว ที่ติดโบว์สีแดง[8] เฮลโลคิตตีปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ “A vinyl coin purse” เป็นที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในปี 1974 และถูกนำไปออกอากาศที่สหรัฐอเมริกาในปี 1976 [9][10]โดยมีบุคลิกที่แสดงออกถึงความน่ารักของวัฒนธรรมที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น[11] ในปี 2010 ที่เฮลโลคิตตีที่มีอายุครบ 36 ปี บริษัทซานริโอได้สร้างให้ตัวละครนี้เป็นปรากฏการณ์การตลาดระดับโลกที่มีมูลค่าถึง ห้าพันล้านดอลล่าร์[12] และต่อมาในปี 2014 เมื่อเฮลโลคิตตีมีอายุ 40 ปี ก็สามารถสร้างมูลค่าตลาดได้ถึงเจ็ดพันล้านดอลลาร์ โดยไม่ต้องมีการโฆษณาใด ๆ[13] จากเป้าหมายเดิมที่มุ่งเน้นลูกค้าในกลุ่มก่อนวัยรุ่น ซึ่งตลาดของเฮลโลคิตตี ได้ขยายไปสู่ผู้บริโภคที่เป็นผู้ใหญ่ เราสามารถพบผลิตภัณฑ์ของเฮลโลคิตตีได้ในรูปแบบที่หลากหลาย ตั้งแต่อุปกรณ์การเรียน เครื่องประดับแฟชั่น จนถึงสินค้าราคาแพง ๆ และคิตตีถูกสร้างเป็น ละครทีวีเฮลโลคิตตี สำหรับเด็กอีกหลายตอน นอกจากนั้นยังเป็น ตัวละครหลักของสวนสนุกซานริโอ้ 2 แห่งในญี่ปุ่น ได้แก่ ฮาร์โมนีแลนด์ และสวนสนุกในร่ม ซานริโอ้ พูโรแลนด์ อีกด้วย

ตัวละคร

[แก้]

จากข้อมูลตัวละครอย่างเป็นทางการสำหรับเฮลโลคิตตี ชื่อเต็มของเธอคือ คิตตีไวท์ (ญี่ปุ่น: キティ・ホワイト; เฮปเบิร์น: Kiti howaito; Kitty White) เธอเกิดในเขตชานเมืองของกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน มีความสูงเท่ากับแอปเปิ้ล 5 ผล และน้ำหนักเท่ากับแอปเปิ้ล 3 ผล ภาพลักษณ์ของเธอคือหญิงสาวที่สดใสและใจดี สนิทกับน้องสาวฝาแฝดของเธอที่ชื่อมิมมี่มาก อบคุ้กกี้เก่งและชอบทานพายแอปเปิ้ลที่แม่ทำ เธอชอบสะสมของน่ารัก ๆ และวิชาที่เธอชื่นชอบในโรงเรียนเป็นภาษาอังกฤษ ดนตรี และศิลปะ[6][14]

เฮลโลคิตตี เป็นตัวละครที่รายล้อมไปด้วยครอบครัวขนาดใหญ่ที่ทุกคนมีนามสกุลไวท์ น้องสาวฝาแฝดของเธอที่ชื่อมิมมี่ เป็นเด็กผู้หญิงที่ขี้อายมาก ชอบเย็บปักถักร้อยและฝันถึงการแต่งงาน ในขณะที่คิตตีสวมโบว์สีแดงที่หูซ้ายของเธอ มิมมี่จะสวมโบว์สีเหลืองอยู่ทางด้านขวา จอร์จซึ่งเป็นพ่อของพวกเขาเป็นคนที่น่าเชื่อถือ มีอารมณ์ขัน แต่มักจะเหม่อลอยอยู่บ่อย ๆ ในขณะที่แม่ (แมรี่) ทำอาหารเก่งและชอบทำงานบ้าน คุณปู่แอนโทนี่ชอบที่เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟัง ส่วนคุณยายมาร์กาเร็ตชอบเย็บผ้า[14] เดียร์ แดเนียลเป็นเพื่อนในวัยเด็กของคิตตี เกิดวันที่ 3 พฤษภาคม ในลอนดอน มีชื่อจริงว่า แดเนียล สตาร์ เขาออกเดินทางไปกับพ่อแม่ของเขาและต้องจากเฮลโลคิตตีเป็นเวลานาน เขามีบุคลิกที่ทันสมัยและมีความอ่อนไหว เต้นและเล่นเปียโนเก่ง สนใจในการถ่ายภาพและฝันที่จะเป็นคนดัง[15]

ชาร์มมี คิตตี (Charmmy Kitty) คือแมวเปอร์เซียสีขาวที่เป็นสัตว์เลี้ยงของคิตตี อ่อนน้อมเชื่อฟังเจ้าของและชอบของที่มีประกายเงางาม สร้อยที่คล้องคอแชมมี่ห้อยกุญแจเปิดกล่องเครื่องประดับ[16] ของคิตตี นอกจากนี้คิตตียังมีสัตว์เลี้ยงเป็นหนูแฮมสเตอร์ที่มีชื่อว่าชูการ์ ซึ่งเป็นของขวัญที่ได้รับจากเดียร์ แดเนียล[17]

ประวัติผู้ออกแบบ

[แก้]
ยูโกะ ชิมิซุ นักออกแบบรุ่นแรกของคิตตีจนถึงปี 2010

ในปี 1962 ชินทาโร ซูจิ ผู้ก่อตั้งซานริโอ้ เริ่มขายรองเท้าแตะยางพิมพ์ลายดอกไม้[18] ซูจิสังเกตเห็นว่าสามารถเพิ่มผลกำไรให้มากขึ้น ด้วยการเพิ่มการออกแบบที่น่ารักบนรองเท้าแตะ จึงจ้างให้นักเขียนการ์ตูน การออกแบบตัวละครที่น่ารักสำหรับสินค้าของเขา[18] บริษัทได้ผลิตสินค้าโดยมีลายรูปตัวละครเพื่อเป็นของขวัญในโอกาสต่าง ๆ[19] เฮลโลคิตตีได้รับการออกแบบโดย ยูโกะ ชิมิซุ และถูกบันทึกอยู่ในตัวละครหลักของซานริโอ้ ในต้นปี 1974 [10] ภาพของการปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ “A vinyl coin purse” ในประเทศญี่ปุ่น เป็นภาพที่คิตตีนั่งอยู่ระหว่างขวดนมและชามปลาทอง[20] และปรากฏตัวครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 1976[9]

บริษัทตัดสินใจที่จะสร้างให้เฮลโลคิตตีเกิดใน ประเทศอังกฤษ เพราะในช่วงเวลาที่คิตตีถูกสร้างขึ้นมา อะไรก็ตามที่มาจากต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศอังกฤษให้ความรู้สึกทันสมัยมาก สำหรับคนญี่ปุ่น นอกจากนี้ ซานริโอ้ก็มีตัวละครอื่น ๆ ที่เกิดในสหรัฐอยู่แล้ว พวกเขาจึงต้องการสร้างให้คิตตีมีความแตกต่างออกไป[11][21] ชิมิซุ ได้ชื่อคิตตี จากนิยายชื่อมองผ่านกระจก ของ ลูอิส แครอล ที่อยู่ในตอนต้นของหนังสือ ที่อลิซเล่นกับแมวของเธอที่ชื่อ คิตตี[22] คำขวัญซานริโอ้ คือ "การสื่อสารในสังคม" และซูจิอยากตั้งชื่อของแมวที่จะสะท้อนให้เห็นถึงสิ่งนั้น ครั้งแรกที่เขาคิดว่า "ไฮ คิตตี" ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ "เฮลโล" ซึ่งสื่อถึงคำอวยพรได้ด้วย[23] ตัวแทนประชาสัมพันธ์ของบริษัทได้อธิบายว่าคิตตีไม่มีปากเพราะพวกเขาต้องการให้ผู้คนมีอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครและมีความสุข หรือเศร้าร่วมไปกับคิตตี[11][24] อีกอย่างหนึ่งที่อธิบายได้ว่าทำไมคิตตีไม่มีปากคือการที่เธอ" พูดออกมาจากหัวใจ” คิตตีเป็นเหมือนกับทูตของซานริโอ้สู่ทั่วโลกและไม่ได้ยึดติดกับภาษาใดโดยเฉพาะ[21] "บริษัทมองเห็นคิตตีเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพและพวกเขาหวังว่าเธอจะส่งเสริมมิตรภาพระหว่างผู้คนทั่วโลก[11] มีบางคนให้ข้อสังเกต[โดยใคร?] ว่าเฮลโลคิตตีมีต้นกำเนิดมาจากแมวกวักของญี่ปุ่น (มะเนะกิเนะโกะ) ซึ่งชื่อคิตตีเองก็มีที่มาจากแมวกวัก ซึ่งหมายถึงการกวักมือเรียกแมวในภาษาอังกฤษ

ประวัติ

[แก้]

หลังจากที่เปิดตัวปี 1974 เฮลโลคิตตี ก็ขายดีในทันที และ ส่งผลให้ยอดขายรวมของซานริโอ้เพิ่มขึ้นถึงเจ็ดเท่าหลังจากที่เผชิญกับภาวะยอดขายตกต่ำในปี 1978[11][25] มีคอลเลคชั่นคิตตีที่ออกแบบแปลก ๆ ใหม่ ๆ วางจำหน่ายสู่ท้องตลาดอย่างต่อเนื่อง ซึ่งสอดคล้องกับความเป็นไปในสังคมในช่วงเวลานั้น ทั้งนี้ ยูโกะ ยามากูชิ ซึ่งเป็นนักออกแบบหลักของเฮลโลคิตตี ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันกล่าวว่า เธอได้รับแรงบันดาลใจในการออกแบบคิตตี รุ่นใหม่ ๆ จากแฟชั่น, ภาพยนตร์และโทรทัศน์[11][25]

ในช่วงแรกคิตตีเน้นการทำตลาดเฉพาะเด็กผู้หญิงเท่านั้น แต่ตั้งแต่ปี 1990 กลุ่มเป้าหมายสำหรับคิตตีได้ขยายออกไปยังกลุ่มวัยรุ่นและผู้ใหญ่ในฐานะที่เป็นแบรนด์ย้อนยุค[11][21] ทั้งนี้ซานริโอ้เริ่มมีการออกแบบผลิตภัณฑ์คิตตีสำหรับผู้ใหญ่มากขึ้น เช่นกระเป๋าและแล็ปท็อป [11][21][25] เพื่อตอบสนองลูกค้ากลุ่มนี้เป็นพิเศษ ในปี 1994-1996 มีการวางจำหน่าย เฮลโลคิตตี รุ่นคิตตี เฟซ ซึ่งเน้นการออกแบบสินค้าเพื่อตอบสนองลูกค้ากลุ่มเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น[11]

ซานริโอ้ กล่าวว่า ในปี 1999 มีคิตตีรุ่นใหม่ ๆ ออกวางจำหน่ายถึง 12,000 แบบต่อปี[23] ทั้งนี้ในปี 2008 สามารถทำรายได้กว่าหนึ่งร้อยล้านดอลล่าร์ ซึ่งมากถึงครึ่งหนึ่งของรายได้รวมของซานริโอ้ทั้งบริษัท ทั้งนี้คิตตีมีวางจำหน่ายมากกว่า 50,000 แบบในกว่า 60 ประเทศ[21]ทั่วโลก ตั้งแต่ปี 2007 เป็นต้นมา ด้วยแนวโน้มแฟชั่นในญี่ปุ่น ส่งผลให้บริษัทเริ่มใช้สีเข้ม ลดสีชมพู และใช้การออกแบบที่มีรูปแบบที่น่ารักน้อยลงในการออกแบบคิตตีรุ่นใหม่ ๆ[25]

สินค้า

[แก้]
แอร์บัส เอ330-200 ของอีวีเอแอร์ในลวดลายพิเศษเฮลโลคิตตี
โบอิง 777-300อีอาร์ของอีวีเอแอร์ในลวดลายพิเศษเฮลโลคิตตี

แรกเริ่มเดิมทีที่กลุ่มเป้าหมายหลักของเฮลโลคิตตี ยังคงเป็นเด็กหญิงอยู่นั้น สินค้าที่ผลิตออกมายังเป็นพวกตุ๊กตา, สติ๊กเกอร์, การ์ดอวยพร, เสื้อผ้า, ของใช้กระจุกกระจิก, เครื่องเขียน และกระเป๋าใส่เครื่องเขียน แต่หลังจากที่มีการขยายกลุ่มเป้าหมายไปยังกลุ่มวัยรุ่นและผู้ใหญ่ ก็มีการวางจำหน่ายสินค้าประเภท เครื่องปิ้งขนมปัง, โทรทัศน์, เครื่องใช้ในบ้าน, อุปกรณ์นวด และอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ โดยลักษณะของผลิตภัณฑ์มีตั้งแต่สินค้าทั่วไป, สินค้าราคาสูง และสินค้าประเภทของสะสมหายาก[26]

การเงิน

[แก้]

ในปี 2009 ธนาคารแห่งอเมริกา นำเสนอสมุดเช็คและบัตรวีซ่าเดบิตในธีม เฮลโลคิตตี ซึ่งมีใบหน้าของคิตตีบนเช็คและบัตร[27] ทั้งนี้บัตรเดบิตการ์ด มาสเตอร์การ์ดได้ใช้เฮลโลคิตตี เป็นธีมบัตรมาตั้งแต่ปี 2004 แล้ว[28]

สินค้าประเภทไฮ เอน (สินค้าที่มีราคาสูง)

[แก้]
ประตูทางเข้าร้านซานริโอชอร์ป กรุงมาดริด ออกแบบเป็นโครงใบหน้าเฮลโลคิตตี

ซานริโอ้และบริษัทคู่ค้าได้ออกผลิตภัณฑ์เฮลโลคิตตีภายใต้สินค้าหลาย ๆ แบรนด์ เช่นกีตาร์ไฟฟ้า เฮลโลคิตตี สตาร์โตแคสเตอร์ (ภายใต้แบรนด์ เฟนเดอร์ในสหรัฐอเมริกาในปี 2006) และ แอร์บัส เอ330-200 ได้ออกแบบเครื่องบินเชิงพาณิชย์ สำหรับเครื่องบินเจ็ทในนามเฮลโลคิตตี เจท (ของสายการบินอีวาแอร์เวย์ของไต้หวันในปี2005- 2009)[29] ซึ่งตั้งแต่ปลายปี 2011 ถึงต้น 2012, อีวาแอร์เวย์สามารถกลับมาทำกำไรได้อีกครั้งด้วยการออก "เฮลโลคิตตี เจท" ด้วยแอร์บัส เอ330-300 ลำใหม่ถึง 3 ลำด้วยกัน และต้องเพิ่ม เอ330-200s อีกถึง 2 ลำหลังจากที่มีความต้องการของตลาดเป็นอย่างมากในช่วงกลางปี 2012 ปี หลังจากนั้นอีก 1 ปี อีวาแอร์เวย์ก็ได้เพิ่มเครื่องโบอิง 777-300อีอาร์ให้เป็นเฮลโลคิตตี เจท อีกหนึ่งลำ ซึ่งไม่เพียงแต่คิตตีเท่านั้น ยังมีตัวละครซานริโอ้อื่น ๆ บนเครื่องบินอีกด้วย ในปี 2009 นอกเหนือจากเครื่องแต่งกายและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ แล้ว คิตตียังเข้าสู่ตลาดไวน์ โดยมีถึง 4 รูปแบบ โดยเป็นการจำหน่ายแบบออนไลน์ ซึ่งเป็นสินค้าที่มีไว้เพื่อตอบสนองการขยายตัวของกลุ่มลูกค้าที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น[30]

เครื่องประดับ

[แก้]

ในฤดูใบไม้ผลิปี 2005 บริษัทซิมมอนส์ จิวเวลรี่และ ซานริโอ้ได้ประกาศความร่วมมือออกแบบเครื่องประดับร่วมกัน "คิโมรา ลี ซิมมอนส์ สำหรับเฮลโลคิตตี" ที่เปิดตัวเฉพาะห้างไนแมน มาร์คัส ในราคาตั้งแต่ 300 ถึง 5,000 ดอลลาร์ ออกแบบโดย คิโมรา ลี ซิมมอนส์ และเปิดตัวเป็นคอลเลกชันแรก เป็นเครื่องประดับทั้งหมดทำด้วยมือซึ่งประกอบด้วยเพชร,อัญมณีและหินมีค่า, ทอง 18K,เงินสเตอร์ลิง,เครื่องประดับลงยาและเซรามิก[31]

ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2008 ซิมมอนส์ จิวเวลรี่และซานริโอ้ ได้ออกเครื่องประดับและนาฬิกาในคอลเลกชัน "เฮลโลคิตตี®โดยซิมมอนส์ จิวเวลรี่" ซึ่งคอลเลกชันดังกล่าวร่วมมือกับ เซลส์ คอร์ปอร์เรชั่น เพื่อขยายการเข้าถึงของแบรนด์และการพัฒนาเครื่องประดับเพื่อตอบสนองความพึงพอใจของแฟนคิตตีทุกระดับ การออกแบบใช้การรวมอัญมณีหลากสีสันและเงินสเตอร์ลิงที่สามารถดึงดูดใจลูกค้าวัยรุ่นด้วยราคาขายปลีกเริ่มต้นที่ 50 ดอลลาร์[32]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ MEGUMI HOUSE - キングレコードによる林原の紹介ページ。出演履歴にハローキティは出てこない
  2. ↑ "キティちゃんの声優はあの有名声優だった! だれだかわかる? | ガジェット通信 GetNews". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2022-09-27. สืบค้นเมื่อ 2020-07-24.
  3. ↑ "Your Speaker Coach — Your Speaking Journey". Your Speaking Journey. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 "Hello Kitty Voices - Behind The Voice Actors". behindthevoiceactors.com. สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2020. Check mark indicates role has been confirmed using screenshots of closing credits and other reliable sources.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: postscript (ลิงก์)
  5. ↑ "Sanrio's Shocking Reveal: Hello Kitty Is NOT A Cat: LAist". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-08-28. สืบค้นเมื่อ 2014-08-28.
  6. 1 2 3 4 "Hello Kitty". Sanrio. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 22 ธันวาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "サンリオキャラクターたちの本名、言えますか?" (ภาษาญี่ปุ่น). 2008-07-11. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-03-24. สืบค้นเมื่อ 2008-07-11.
  8. ↑ "Hello Kitty Hooks Generations On Cute, Kitsch". NPR. 2010-12-03. สืบค้นเมื่อ 2012-08-13.
  9. 1 2 Dhamija, Tina (เมษายน 1, 2003). "Designing an Icon: Hello Kitty Transcends Generational and Cultural Limits". ToyDirectory. สืบค้นเมื่อ 2008-12-28.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 "Hello Kitty celebrates 30". China News Daily. 2005-08-19. สืบค้นเมื่อ 2008-12-28.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Takagi, Jun (สิงหาคม 21, 2008). "10 Questions for Yuko Yamaguchi". TIME. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-06-13. สืบค้นเมื่อ 2009-10-31.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Tabuchi, Hiroko (พฤษภาคม 14, 2010). "In Search of Adorable, as Hello Kitty Gets Closer to Goodbye". เดอะนิวยอร์กไทมส์. สืบค้นเมื่อ 2012-10-06.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Detroit Free Press, HELLO KITTY STILL BOWLING ’EM OVER, by Jenee Osterheldt, page D1, July14, 2014
  14. 1 2 "Sanrio - Hello Kitty Family". Sanrio. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 สิงหาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2011. {{cite web}}: ตราเวลาใน |archive-date= / |archive-url= ไม่ตรงกัน; แนะนำค่า 16 สิงหาคม 2011 แทน (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Sanrio - Dear Daniel". Sanrio. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-09-26. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Sanrio - Charmmy Kitty". Sanrio. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Hello Kitty, My Melody, and other Sanrio characters at SanrioTown". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-08-28. สืบค้นเมื่อ 2014-08-23.
  18. 1 2 Belson, K. (2003). Asia times online. The cat who turned kawaii into cash. Retrieved May 19, 2011, from http://www.atimes.com/atimes/Japan/EL13Dh01.html เก็บถาวร 2012-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  19. ↑ "Sanrio Europe". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-10-01. สืบค้นเมื่อ 2009-09-14.
  20. ↑ "Hello Kitty Turns 35". Time. 2009-06-01. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-12-27. สืบค้นเมื่อ 2012-03-14.
  21. 1 2 3 4 5 Walker, Esther (21 พฤษภาคม 2008). "Top cat: how 'Hello Kitty' conquered the world". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Hello Kitty, You're 30". St. Petersburg Times. พฤศจิกายน 15, 2004. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. 1 2 Tracey, David (พฤษภาคม 29, 1999). "The Small White Cat That Conquered Japan". New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Walker, Rob. Buying In: The Secret Dialogue Between What We Buy and Who We Are. Random House, Inc., 2008. 18. Retrieved from Google Books on August 30, 2010. ISBN 1-4000-6391-4, ISBN 978-1-4000-6391-8.
  25. 1 2 3 4 Tabuchi, Hiroko (14 พฤษภาคม 2010). "In Search of Adorable, as Hello Kitty Gets Closer to Goodbye". NYTimes.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Paschal (18 พฤษภาคม 2003). "Sanrio's Hula Kitty heads to the beach". Honolulu Star-Bulletin. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2005-08-25. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ ""Bank of America's "My Expression Banking" page with the Hello Kitty theme". สืบค้นเมื่อ 2010-01-21.
  28. ↑ Mayer, Caroline E. (ตุลาคม 3, 2004). "Girls Go From Hello Kitty To Hello Debit Card". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 2008-10-01.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "World's first `Hello Kitty' airplane to make debut Lunar New Year flights". The Taipei Times. ธันวาคม 13, 2005.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Garcia, Catherine (มีนาคม 26, 2010). "Please pass the bubbly, Hello Kitty". EW.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2010-06-01. สืบค้นเมื่อ 2014-08-23.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "Kimora Lee Simmons for Hello Kitty". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-08-24. สืบค้นเมื่อ 4 พฤษภาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "Hello Kitty Fine Jewelry". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-05-12. สืบค้นเมื่อ 4 พฤษภาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
Wikinews
Wikinews
วิกิข่าว มีข่าวเกี่ยวกับบทความ:
Thai police to wear 'Hello Kitty' armbands as punishment