อีคาลูอิต
อีคาลูอิต
โฟรบิเชอร์เบย์ | |
|---|---|
นคร | |
อีคาลูอิตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 | |
![]() แผนที่โต้ตอบของอีคาลูอิต | |
| ประเทศ | |
| ดินแดน | นูนาวุต |
| ภูมิภาค | กีกิกตาลุก |
| เขตการเลือกตั้ง | Iqaluit-Manirajak Iqaluit-Niaqunnguu Iqaluit-Sinaa Iqaluit-Tasiluk |
| เริ่มตั้งถิ่นฐาน | ค.ศ. 1942 |
| สถานะหมู่บ้าน | ค.ศ. 1974 |
| สถานะเมือง | ค.ศ. 1980 |
| สถานะนคร | 19 เมษายน ค.ศ. 2001 |
| ผู้ก่อตั้ง | นากาซุก |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | สภาเทศบาลนครอีคาลูอิต |
| • นายกเทศมนตรี | Mary Wilman[6] |
| • สภานิติบัญญัตินูนาวุต | Monica Ell Pat Angnakak Paul Okalik George Hickes |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 52.50 ตร.กม. (20.27 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (ค.ศ. 2011)[7] | |
• ทั้งหมด | 6,699 คน |
| เขตเวลา | UTC-5 (เขตเวลาตะวันออก) |
| • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | UTC-4 (เขตเวลาออมแสงตะวันออก) |
| รหัสไปรษณีย์แคนาดา | X0A 0H0, X0A 1H0 |
| รหัสพื้นที่ | 867 |
| ชุมสายโทรศัพท์ | 222 (เคลื่อนที่), 975, 979 |
| แผนที่ระบบภูมิลักษณ์แห่งชาติ | 025N10 |
| รหัสคณะกรรมการชื่อภูมิศาสตร์แคนาดา | OATRP |
| เว็บไซต์ | www |
อีคาลูอิต[8] (อีนุกตีตุต: ᐃᖃᓗᐃᑦ, ออกเสียง: [iqaːluit]) เป็นเมืองหลวงของดินแดนนูนาวุตในประเทศแคนาดา โดยเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองใหญ่เพียงเมืองเดียวของดินแดนดังกล่าว ก่อนปี ค.ศ. 1987 เมืองนี้มีชื่อเรียกว่า โฟรบิเชอร์เบย์ (Frobisher Bay) ตามชื่ออ่าวโฟรบิเชอร์ตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะแบฟฟินซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง
ในปี ค.ศ. 1999 อีคาลูอิตกลายเป็นเมืองหลวงของนูนาวุตหลังจากการแบ่งนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ออกเป็นสองดินแดนต่างหาก ก่อนเหตุการณ์นี้ อีคาลูอิตเป็นเมืองที่ไม่ค่อยสำคัญและไม่ค่อยเป็นที่รู้จักภายนอกเขตอาร์กติกของแคนาดา ด้วยจำนวนประชากรและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่จำกัด เมืองมีสภาพโดดเดี่ยวและต้องพึ่งพิงสินค้าและอุปกรณ์นำเข้าที่มีราคาสูงเป็นหลัก เนื่องจากไม่มีถนน ทางรถไฟ หรือแม้กระทั่งเส้นทางเรือที่จะเชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนอื่นของแคนาดาเป็นเวลานานในแต่ละปี นอกจากนี้ อีคาลูอิตยังมีสภาพภูมิอากาศแบบขั้วโลก โดยได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ที่ไหลเลียบชายฝั่งตะวันออกของเกาะแบฟฟิน ทำให้เมืองมีอากาศหนาวจัดแม้จะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลก็ตาม
อีคาลูอิตตั้งอยู่ใกล้กับนุก (เมืองหลวงของกรีนแลนด์) มากกว่าเยลโลว์ไนฟ์ (เมืองหลวงของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ซึ่งเป็นเมืองใหญ่กว่า) ผลจากสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 พบว่าเมืองนี้มีประชากรจำนวน 6,699 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.3 จากสำมะโนประชากรเมื่อปี ค.ศ. 2006 นับว่าเป็นเมืองหลวงที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาเมืองหลวงของรัฐและดินแดนต่าง ๆ ในแคนาดา[7]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Council Members". City.iqaluit.nu.ca. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-10. สืบค้นเมื่อ 2011-03-02.
- ↑ Results for the constituency of Iqaluit-Manirajak เก็บถาวร 2013-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Elections Nunavut
- ↑ Results for the constituency of Iqaluit-Niaqunnguu เก็บถาวร 2013-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Elections Nunavut
- ↑ Results for the constituency of Iqaluit-Sinaa เก็บถาวร 2013-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Elections Nunavut
- ↑ "Results for the constituency of Iqaluit-Tasiluk". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-14. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
- ↑ "Iqaluit council appoints Mary Wilman to mayor's job" เก็บถาวร 2015-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Nunatsiaq News, November 26, 2014.
- 1 2 3 "Canada 2011 census". 2.statcan.ca. 2012-02-08. สืบค้นเมื่อ 2012-02-08.
- ↑ "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 139 (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- นครอีคาลูอิต เก็บถาวร 2013-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
