อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
"อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง" เชื่อมต่ออุปกรณ์และพาหนะด้วยเซ็นเซอร์อิเล็กทรอนิกส์และอินเทอร์เน็ต

อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (อังกฤษ: Internet of Things) หรือ ไอโอที (IoT) หมายถึงเครือข่ายของวัตถุ อุปกรณ์ พาหนะ สิ่งปลูกสร้าง และสิ่งของอื่นๆ ที่มีวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ซอฟต์แวร์ เซ็นเซอร์ และการเชื่อมต่อกับเครือข่าย ฝังตัวอยู่ และทำให้วัตถุเหล่านั้นสามารถเก็บบันทึกและแลกเปลี่ยนข้อมูลได้[1] อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งทำให้วัตถุสามารถรับรู้สภาพแวดล้อมและถูกควบคุมได้จากระยะไกลผ่านโครงสร้างพื้นฐานเครือข่ายที่มีอยู่แล้ว[2] ทำให้เราสามารถผสานโลกกายภาพกับระบบคอมพิวเตอร์ได้แนบแน่นมากขึ้น ผลที่ตามมาคือประสิทธิภาพ ความแม่นยำ และประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เพิ่มมากขึ้น[3][4][5][6][7][8] เมื่อ IoT ถูกเสริมด้วยเซ็นเซอร์และแอคชูเอเตอร์ซึ่งสามารถเปลี่ยนลักษณะทางกลได้ตามการกระตุ้น ก็จะกลายเป็นระบบที่ถูกจัดประเภทโดยทั่วไปว่าระบบไซเบอร์-กายภาพ (cyber-physical system) ซึ่งรวมถึงเทคโนโลยีอย่าง กริดไฟฟ้าอัจริยะ (สมาร์ตกริด) บ้านอัจฉริยะ (สมาร์ตโฮม) ระบบขนส่งอัจฉริยะ (อินเทลลิเจนต์ทรานสปอร์ต) และเมืองอัจฉริยะ (สมาร์ตซิตี้) วัตถุแต่ละชิ้นสามารถถูกระบุได้โดยไม่ซ้ำกันผ่านระบบคอมพิวเตอร์ฝังตัว และสามารถทำงานร่วมกันได้บนโครงสร้างพื้นฐานอินเทอร์เน็ตที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่าเครือข่ายของสรรพสิ่งจะมีวัตถุเกือบ 50,000 ล้านชิ้นภายในปี 2020[9]

"สรรพสิ่ง" ในความหมายของ IoT สามารถหมายถึงอุปกรณ์ที่แตกต่างหลากหลาย เช่น อุปกรณ์วัดอัตราหัวใจแบบฝังในร่างกาย แท็กไบโอชิปที่ติดกับปศุสัตว์ ยานยนต์ที่มีเซ็นเซอร์ในตัว อุปกรณ์วิเคราะห์ดีเอ็นเอในสิ่งแวดล้อมหรืออาหาร[10] หรืออุปกรณ์ภาคสนามที่ช่วยในการทำงานของนักผจญเพลิงในภารกิจค้นหาและช่วยเหลือ[11] อุปกรณ์เหล่านี้จะจัดเก็บข้อมูลที่เป็นประโยชน์ด้วยการใช้เทคโนโลยีหลากหลายชนิดและจากส่งต่อข้อมูลระหว่างอุปกรณ์อื่นๆ โดยอัตโนมัติ[12][13] ตัวอย่างในตลาดขณะนี้ เช่น เทอร์โมสตัตอัจฉริยะ และเครื่องซักผ้า-อบผ้าที่ต่อกับเครือข่ายไวไฟเพื่อให้สามารถดูสถานะจากระยะไกลได้

รายการต่อไปนี้แสดงรายชื่อประเทศตามจำนวนอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งที่ออนไลน์อยู่ ต่อประชากร 100 คน ตามที่เผยแพร่โดย OECD ในปี 2015[14]

อันดับ ประเทศ อุปกรณ์ออนไลน์ ขนาดโดยเปรียบเทียบ
1  เกาหลีใต้ 37.9 37.9
 
2  เดนมาร์ก 32.7 32.7
 
3  สวิตเซอร์แลนด์ 29.0 29
 
4  สหรัฐ 24.9 24.9
 
5  เนเธอร์แลนด์ 24.7 24.7
 
6  เยอรมนี 22.4 22.4
 
7  สวีเดน 21.9 21.9
 
8  สเปน 19.9 19.9
 
9  ฝรั่งเศส 17.6 17.6
 
10  โปรตุเกส 16.2 16.2
 
11  เบลเยียม 15.6 15.6
 
12  สหราชอาณาจักร 13.0 13
 
13  แคนาดา 11.6 11.6
 
14  อิตาลี 10.2 10.2
 
15  บราซิล 9.2 9.2
 
16  ญี่ปุ่น 8.2 8.2
 
17  ออสเตรเลีย 7.9 7.9
 
18  เม็กซิโก 6.8 6.8
 
19  โปแลนด์ 6.3 6.3
 
20  จีน 6.2 6.2
 
21  โคลอมเบีย 6.1 6.1
 
22  รัสเซีย 4.9 4.9
 
23  ตุรกี 2.3 2.3
 
24  อินเดีย 0.6 0.6
 

อ้างอิง[แก้]

  1. "Internet of Things Global Standards Initiative". ITU. สืบค้นเมื่อ 26 June 2015. 
  2. https://hbr.org/resources/pdfs/comm/verizon/18980_HBR_Verizon_IoT_Nov_14.pdf
  3. http://www.internet-of-things-research.eu/pdf/Converging_Technologies_for_Smart_Environments_and_Integrated_Ecosystems_IERC_Book_Open_Access_2013.pdf
  4. http://www.cisco.com/web/solutions/trends/iot/introduction_to_IoT_november.pdf
  5. http://cordis.europa.eu/fp7/ict/enet/documents/publications/iot-between-the-internet-revolution.pdf
  6. http://www.vs.inf.ethz.ch/publ/papers/Internet-of-things.pdf
  7. http://www.cognizant.com/InsightsWhitepapers/Reaping-the-Benefits-of-the-Internet-of-Things.pdf
  8. "The Supply Chain: Changing at the Speed of Technology". สืบค้นเมื่อ 2015-09-18. 
  9. Dave Evans (April 2011). "The Internet of Things: How the Next Evolution of the Internet Is Changing Everything". Cisco. สืบค้นเมื่อ 4 September 2015. 
  10. Erlich, Yaniv (2015). "A vision for ubiquitous sequencing". Genome Research 25 (10): 1411–1416. ISSN 1088-9051. doi:10.1101/gr.191692.115. 
  11. I. Wigmore: "Internet of Things (IoT)". TechTarget, June 2014.
  12. Farooq, M.U.; Waseem, Muhammad; Khairi, Anjum; Mazhar, Sadia (2015). "A Critical Analysis on the Security Concerns of Internet of Things (IoT)". International Journal of Computer Applications (IJCA) 11: 1–6. doi:10.5120/19547-1280. 
  13. Hendricks, Drew. "The Trouble with the Internet of Things". London Datastore. Greater London Authority. สืบค้นเมื่อ 10 August 2015. 
  14. Figure 6.6 Devices online per 100 inhabitants, top OECD countries. doi:10.1787/888933225312. 

อ่านเพิ่ม[แก้]

  • Zanella, Andrea; Bui, Nicola; Castellani, Angelo; Vangelista, Lorenzo & Zorzi, Michele. "Internet of Things for Smart Cities". IEEE Internet of Things Journal, VOL. 1, NO. 1, FEBRUARY 2014. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]