อินเตอร์สเตต 12

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
อินเตอร์สเตต 12 marker
อินเตอร์สเตต 12
รีพับลิกออฟเวสต์ฟลอริดาพาร์กเวย์
(Republic of West Florida Parkway)
อินเตอร์สเตต 12 เน้นด้วยสีแดง
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 139.454 กิโลเมตร[1][a] (86.653 ไมล์)
ใช้งาน: 1967 – ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทิศตะวันตก: I-10 ใน แบตันรูช
 
ปลายทิศตะวันออก: I-10 / I-59 ใน สไลเดิล
ตำแหน่งที่ตั้ง
แพริช อีสต์แบตันรูช ลิฟวิงสตัน แทนจิพาฮัว เซนต์แทมมานี
ระบบทางหลวง

อินเตอร์สเตต 12 (อังกฤษ: Interstate 12 หรือ I-12) เป็นทางหลวงระหว่างรัฐ หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยถนนทั้งสายอยู่ในพื้นที่ของรัฐลุยเซียนา วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก เริ่มต้นจากจุดตัดกับอินเตอร์สเตตหมายเลข 10 ในเมืองแบตันรูจ เมืองหลวงของรัฐลุยเซียนา ไปทางทิศตะวันออก เลียบชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบพอนเชอเทรน (Pontchartrain) จนไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างอินเตอร์สเตตสาย 10 และสาย 59 ใกล้กับเมืองสไลเดิล (Slidell)[3] ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ เนื่องจากอินเตอร์สเตตสายนี้มีความยาวเพียง 85 ไมล์เมื่อเทียบกับอินเตอร์สเตตสาย 10 ที่มีต้นทางและปลายทางเดียวกัน แต่มีความยาวถึง 105 ไมล์ (เนื่องจากอินเตอร์สเตตสาย 10 อ้อมลงไปทางทิศใต้ของทะเลสาบเพื่อผ่านเมืองนิวออร์ลีนส์) ทำให้สาย 12 เป็นเสมือนทางเลี่ยงเมืองนิวออร์ลีนส์ ทำให้มีปริมาณการจราจรหนาแน่นกว่าสาย 10

อินเตอร์สเตต 12 เป็นทางหลวงขนาดสี่และหกช่องจราจร โดยมีขนาดหกช่องจราจรตั้งแต่ปลายทางด้านตะวันตกจนถึงทางออกที่ 12 (ตัดกับถนน Juban) และมีขนาดสี่ช่องจราจรตั้งแต่จุดตัดดังกล่าวไปจนสุดสายทางด้านตะวันออก

ภาพ[แก้]

หมายเหตุ[แก้]

  1. ทางองค์การบริหารทางหลวงสหพันธรัฐได้ลงรายการอินเตอร์สเตต 12 ด้วยระยะทาง 85.59 ไมล์ (137.74 กิโลเมตร)[2]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

แผนที่เส้นทาง: กูเกิล

KML is from Wikidata