อาแล็ง จาลานี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาแล็ง จาลานี
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง อาแล็ง จาลานี
ฉายา เดอะแพนเธอร์
วันเกิด 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
สถานที่เกิด  แคเมอรูน
 ฮ่องกง
สถิติ
ชก 28
ชนะ 22
ชนะน็อก 21
แพ้ 6
เสมอ -

อาแล็ง จาลานี (ฝรั่งเศส: Alain Ngalani) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อลัน เอ็นกาลานี่[1] หรือ อาเลน นากาลานิ[2] เจ้าของฉายา เดอะแพนเธอร์ เกิดวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 ที่ประเทศแคเมอรูน เป็นนักมวยไทยแชมเปี้ยนโลกสองสมัยชาวฮ่องกง

ประวัติ[แก้]

อาแล็ง จาลานี เคยเป็นบอดี้การ์ดให้กับบุคคลระดับวีไอพีรวมทั้งบุคคลระดับสูงในไอวอรีโคสต์มาก่อนที่จะย้ายมาอยู่ในฮ่องกง ซึ่งได้กลายมาเป็นผู้มีชื่อเสียงของที่นี่ เขามีชื่อเสียงในด้านการฝึกฝนที่โหดร้ายภายใต้การดูแลที่กวดขันให้เน้นความรุนแรงและดุดัน

อาแล็งสามารถเอาชนะในการต่อสู้ของแทบทุกครั้งด้วยการชนะน็อคฝ่ายตรงข้าม แม้จะมีลักษณะกล้ามเนื้อที่ใหญ่โต แต่อาแล็งผู้ได้รับฉายาเดอะแพนเธอร์ก็มีความยืดหยุ่นทางด้านกล้ามเนื้อได้อย่างเหลือเชื่อ และยังได้รับการโหวตใน "Le Monde du Muscle" ในฐานะหนึ่งในนักชกรุ่นเฮฟวี่เวทที่มีความรวดเร็วมากที่สุดในโลก

เขามีท่าโจมตีประจำตัวที่เรียกว่า "เดอะแพนเธอร์ ไฮคิก" ซึ่งได้เสริมประสิทธิภาพได้เป็นอย่างดีในอาชีพการต่อสู้ของเขา เมื่อเร็วๆนี้ เขาได้เริ่มเป็นที่เลื่องลือในยูทูบรวมถึงข่าวที่โด่งดังเกี่ยวกับการเริ่มต้นในเค-วัน[3]

ในปัจจุบันอาแล็งได้ทำการฝึกฝนที่สถาบันการต่อสู้แบบผสมผสานซึ่งตั้งอยู่ในฮ่องกง เขามีแผนที่จะแข่งขันในรายการ เค-วัน ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป ซึ่งอาจเป็นการย้ายเป้าหมายสู่การแข่งขันในรายการ อุลติเมท ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป (UFC) ในโอกาสต่อไป[4]

เกี่ยวกับพื้นหลังของศิลปะการต่อสู้[แก้]

อาแล็งได้เริ่มเรียนยูโดตั้งแต่อายุหกขวบ โดยการสนับสนุนจากพ่อของเขา อาแล็งเริ่มออกแสดงความสามารถพิเศษนี้ในช่วงต้นของชีวิต เขาชนะการแข่งขัน แบ็ค-ทู-แบ็ค จูเนียร์ ในแคเมอรูนรวมไปจนถึงทั่วแอฟริกา ในเบื้องต้นเขาได้รับอิทธิพลจากแม่ของเขา ผู้ซึ่งมีความรักในกีฬาและมีความต้องการที่จะให้ลูกของเธอเรียนรู้ด้านระเบียบวินัยและมุ่งเน้นการใช้พละกำลังไปในทางที่ถูกต้อง[3]

อาแล็งได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องทั้งในศาสตร์ของยูโด, โชโตกันคาราเต้, ซาวัท, ฟูล-คอนแท็ค คิกบ็อกซิ่ง, โคชิกิคาราเต้, มวยไทย, เคียวคุชินคาราเต้ และบราซิลเลี่ยน ยูยิสสู โดยได้รับสายดำเป็นส่วนใหญ่ของในแต่ละสาขาวิชา[4]

ความสำเร็จ[แก้]

ปี รายการ
ค.ศ. 2010 พลาเน็ตแบทเทิล เฮฟวีเวท เวิลด์แชมเปียน
ค.ศ. 2009 พลาเน็ตแบทเทิล เฮฟวีเวท เวิลด์แชมเปียน
ค.ศ. 2006 คุโอชู ออล-สไตล์ มาร์เชียลอาร์ท เวิลด์แชมเปียน
ค.ศ. 2004 มวยไทยเวิลด์แชมเปียน, ประเทศไทย
ค.ศ. 2004 คิงส์เบิร์ธเดย์คัพ รันเนอร์-อัป, ประเทศไทย
ค.ศ. 2004 ฮ่องกง มวยไทยเฮฟวีเวทแชมเปียน (WMC)
ค.ศ. 2003 มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน - คิงออฟสานต้า
ค.ศ. 2003 เจแปนคัพ เหรียญเงิน - เฮฟวีเวท (WKKF)
ค.ศ. 2002-03 ฮ่องกง โคชิกิ คาราเต้โด เฮฟวีเวทแชมเปียน (WKKF)
ค.ศ. 2002 มวยไทย เฮฟวีเวทแชมเปียน สุราษฎร์ธานี & เกาะสมุย - ประเทศไทย (WMC)
ค.ศ. 1998-01 คิกบ็อกซิ่ง เฮฟวีเวทแชมเปียน - แอฟริกา (FIKO) (UFABA)
ครูมวยไทย (WMC)
กิโยชิ สายดำสองดั้ง โคชิกิ คาราเต้โด
สายดำ เคียวคุชิน คาราเต้

อ้างอิง[แก้]

  1. น็อกเอาต์ฉบับมวยสยาม. ปีที่ 23 ฉบับที่ 1946. ISSN 15135438. หน้า 10
  2. มวยไทย
  3. 3.0 3.1 ประวัติความเป็นมา (อังกฤษ)
  4. 4.0 4.1 ประวัติความเป็นมา (จีน)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]