อาเซลีนู เฟรย์ตัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาเซลีนู เฟรย์ตัส
Popo.jpeg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง อาเซลีนู เฟรย์ตัส
ฉายา Popó
Brazilian sensation
วันเกิด 21 กันยายน ค.ศ. 1975 (44 ปี)
สถานที่เกิด บราซิล ซัลวาดอร์, บราซิล
รุ่น จูเนียร์ไลต์เวต
ไลต์เวต
สถิติ
ชก 40
ชนะ 38
ชนะน็อก 32
แพ้ 2
เสมอ 0

อาเซลีนู เฟรย์ตัส (โปรตุเกส: Acelino Freitas) ยอดนักมวยชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล เฟรย์ตัสมีชื่อเล่นว่า "ปอปอ" (Popó) เป็นชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้ ซึ่งเป็นเสียงของเฟรย์ตัสในวัยทารกที่กำลังดูดนม อาเซลีนู เฟรย์ตัส ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวบราซิล ที่ทำให้วงการกีฬาบราซิลตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสถิติการชกที่น่าทึ่ง นอกเหนือจากฟุตบอลที่เป็นกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ และทั่วโลกก็รู้จักบราซิลจากการเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกถึง 5 สมัยด้วยกัน มีการเปรียบเทียบเฟรย์ตัสว่าเสมือนกับเอเดร์ โชฟรี (Eder Jofre) อดีตยอดนักมวยชาวบราซิลในรุ่นแบนตัมเวตในยุคทศวรรษที่ 60 และในงานแต่งงานของเฟรย์ตัสมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศบราซิลอีกด้วย

ประวัติ[แก้]

เฟรย์ตัสเริ่มต้นชีวิตการชกมวยด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน ประสบความสำเร็จโดยได้เหรียญเงินในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปีพ.ศ. 2538 ในรุ่นไลต์เวต จากนั้นเฟรย์ตัสจึงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ เอเดรียโน เซเรส ยก 1 ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ได้ครองแชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท ปีต่อมาได้ครองแชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท และอีกปีได้ครองแชมป์บราซิลรุ่นไลท์เวท และสร้างสถิติที่น่าทึ่งด้วยการชนะรวด 20 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลต์เวตขององค์กรมวยโลก (WBO) กับอานาโตลี อเล็กซานดรอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ผลการชกเฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะน็อกเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้แชมป์ในระดับภูมิภาคของทั้งสภามวยโลก (WBC) และองค์กรมวยโลกมาแล้วเฟรย์ตัสชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคอีกทั้งหมด โดยพบกับนักมวยฝีมือดีเช่น ดาเนียล อาลีเซอา นักมวยชาวเปอร์โตริโก และอัลเฟรด โกเตย์ นักมวยชาวกานา

จากนั้นเฟรย์ตัสที่มีสถิติชนะรวด 30 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด 29 ครั้ง มีชนะคะแนน 10 ยกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นกับโกเตย์ ขึ้นเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสมาคมมวยโลก (WBA) กับโฮเอล กาซามายอร์ นักมวยชาวคิวบา ผู้มีสถิติไม่เคยแพ้ใครเหมือนกัน ผลการชก เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปได้ ได้ครองแชมป์โลกจูเนียร์ไลต์เวตพร้อมกันถึง 2 สถาบัน เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2545

จากนั้นเฟรย์ตัสขึ้นป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก 2 สถาบันนี้ได้อีก 3 ครั้ง จึงสละตำแหน่งเพื่อเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นไลต์เวต และได้เป็นแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลกเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอาเธอร์ กรีกอเรียน เจ้าของตำแหน่งเดิมชาวอุซเบกิสถาน เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2547 จากนั้นเฟรย์ตัสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก เมื่อพบกับดีเอโก คอร์ราเลส นักมวยชาวอเมริกัน ผู้ที่กำลังมีฟอร์มการชกร้อนแรงอีกคนแห่งรุ่นนี้ เฟรย์ตัสเป็นฝ่ายแพ้น็อกโดยเทคนิคต่อคอร์ราเลสไปในยกที่ 10 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าพลังกำปั้นของเขาไม่หนักหน่วงเหมือนเดิมอีกแล้ว หลังจากไม่สามารถเอาชนะน็อกได้เหมือนแต่ก่อน

จากนั้นเฟรย์ตัสทำฟอร์มชนะอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง และชนะคะแนนอีก 1 ครั้ง จึงแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลก ที่ว่างกับซาฮีร์ ราฮีม นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเฟรย์ตัสก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอีก 28 เมษายน พ.ศ. 2550 เฟรย์ตัสชกเดิมพันแชมป์โลกรุ่นเดียวกันกับควน ดีอัซ แชมป์โลกของสมาคมมวยโลกชาวเม็กซิโก และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 8 และจนบัดนี้เฟรย์ตัสก็ยังไม่ได้ขึ้นเวทีชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท
    • ชิง 16 สิงหาคม 2539 ชนะน็อค กูเตนเบิร์ก เฟรรีย์รา ยก 2
    • สละแชมป์
  • แชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท
    • ชิง 22 เมษายน 2540 ชนะน็อค อาเซลิโน เคียซ ยก 1
    • สละแชมป์
  • แชมป์ประเทศบราซิลรุ่นไลท์เวท (2541)
  • แชมป์ WBO-NABO รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
    • ชิง 16 ตุลาคม 2541 ชนะน็อค โฮเซ่ หลุยส์ มอนเทส ยก 1
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 เมษายน 2542 ชนะน็อค ฮวน แองเจล มาเซียส ยก 8
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBO
    • ชิง 7 สิงหาคม 2542 ชนะน็อค อนาโตลี อเล็กซานดอฟ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 ตุลาคม 2542 ชนะน็อค แอนโทนี่ มาร์ติเนซ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 มกราคม 2543 ชนะน็อค บาร์รี โจนส์ ยก 8
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 18 มีนาคม 2543 ชนะน็อค ฮาเวียร์ ฮังเรกุย ยก 1
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 10 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค ลามูเอล เนลสัน ยก 2
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 23 พฤศจิกายน 2543 ชนะน็อค อัลเบอร์โต รามอน รีออส ยก 9
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 มกราคม 2544 ชนะน็อค ออร์แลนโด โซโต ยก 1
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7 และชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA 12 มกราคม 2545 ชนะคะแนน โจเอล คาซามายอร์
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8 และ 1, 3 สิงหาคม 2545 ชนะคะแนน แดเนียล แบตตา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9 และ 2, 15 มีนาคม 2546 ชนะน็อค ฮวน คาร์ลอส รามิเรซ ยก 4
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10 และ 3, 9 สิงหาคม 2546 ชนะน็อค โอริเก้ โรดริโก ยก 12
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นไลทเวท WBO
    • ชิง 3 มกราคม 2547 ชนะคะแนน อาร์เธอร์ กรีกอเรียน
    • เสียแชมป์ 7 สิงหาคม 2547 แพ้น็อค ดีเอโก้ คอร์ราเลส ยก 10
  • แชมป์โลกรุ่นไลทเวท WBO
    • ชิง 29 เมษายน 2549 ชนะคะแนน ซาร์อี ราฮีม
    • เสียแชมป์ 28 เมษายน 2550 แพ้น็อค ฮวน ดิแอช ยก 8

อ้างอิง[แก้]

  • นิตยสารโลกกำปั้น (พ.ศ. 2542)
  • สถิติการชก
  • ฅนเหล็ก. อาเซลิโน ไพรตัส จอมน็อคเอาท์แห่งบราซิล. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 เล่มที่ 1445 16 – 22 พฤษภาคม 2555 หน้า 48 - 49

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]