อัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (ยูเอฟซี) (อังกฤษ: Ultimate Fighting Championship) เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ที่ใหญ่ที่สุดในโลก[1] ผู้ก่อตั้งโดย อาร์ท เดวี, โรรัน กราซี, โรเบิร์ท เมย์โรวิทช์ ซึ่งเป็นเจ้าภาพมากที่สุดของนักสู้ที่ติดอันดับในกีฬา[2][3] และสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก[4] ตั้งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีมี 8 หน่วยน้ำหนักและบังคับใช้กฎสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสม[5] โดยมีบริษัทแม่คือบริษัท ซัฟฟา จำกัด[6][7][8]

เหตุการณ์ยูเอฟซีครั้งแรกที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ที่เดนเวอร์ ,รัฐโคโลราโด วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือการระบุศิลปะการป้องกันตัวที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างคู่แข่งของสาขาวิชาการต่อสู้ที่แตกต่างกัน ได้แก่ มวยสากล ,บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู ,เทควันโด ,มวยปล้ำ ,มวยไทย ,คาราเต้ และลักษณะอื่น ๆ ในการแข่งขันในภายหลัง นักสู้เริ่มใช้เทคนิคประสิทธิภาพจากมากกว่าหนึ่งวินัย ในทางอ้อมซึ่งช่วยสร้างแบบที่แยกจากกันอย่างสิ้นเชิงของการต่อสู้ที่เรียกว่าศิลปะการต่อสู้แบบผสมในปัจจุบัน[9]

ด้วยข้อตกลงทางโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล และการขยายตลาดไปยัง แคนาดา ,ยุโรป ,ออสเตรเลีย[10]ในตะวันออกกลาง[11] ,เอเซีย[12] และตลาดใหม่ ๆ ในสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีในปี ค.ศ. 2011 ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ไปตามข่าวด้วยกระแสหลักในสื่อมากขึ้น ในปี ค.ศ. 2001 ขณะที่ผู้ชมสามารถเข้าถึงรายการยูเอฟซีในโทรทัศน์เพย์-เพอร์-วิวในสหรัฐอเมริกา ,บราซิล ,ออสเตรเลีย ,แคนาดา ,นิวซีแลนด์ และอิตาลี นอกจากนี้รายการยูเอฟซี ยังสามารถรับชมได้ในช่อง เอฟเอ๊กซ์ ,เฟาล์ทีวี และฟ็อกซ์[13] ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงช่องอีเอสพีเอ็น ในสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐไอร์แลนด์ รวมทั้ง 150 ประเทศและ 22 ภาษาที่ต่างกันทั่วโลก ยูเอฟซี ยังจัดเว็บไซต์โทรศัพท์มือถือสำหรับออนไปยังผู้ใช้และหน้าแถบกีฬาสำหรับแฟน ๆ เพื่อค้นหาสถานที่จะแสดงในเพย์-เพอร์-วิว[14] นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นสตรีมมิ่งโรคุอีกด้วย[15] รายการยูเอฟซีปรากฏอยู่ใน 130 ประเทศทั่วโลก[14] และยูเอฟซี ยังมีแผนจะขยายตัวต่อในต่างประเทศที่โชว์ประจำในประเทศแคนาดา และสหราชอาณาจักรมีสำนักงานที่จัดตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายกลุ่มผู้ชมในยุโรป[16]

แชมป์คนปัจจุบัน[แก้]

ชาย

ดิวิชัน จำกัดน้ำหนักคันกว่า ผู้ครอบครอง นับตั้งแต่ การป้องกันแชมป์
เฮฟวีเวท 265 ปอนด์ (120.2 kg; 18.9 st) สหรัฐ Stipe Miocic May 14, 2016 (UFC 198) 0
ไลท์เฮฟวีเวท 205 ปอนด์ (93.0 kg; 14.6 st) สหรัฐ แดเนียล คอร์เมียร์ May 23, 2015 (UFC 187) 1
205 ปอนด์ (93.0 kg; 14.6 st) สหรัฐ จอน โจนส์
(Interim champion)
Apr 23, 2016 (UFC 197) 0
มิดเดิลเวท 185 ปอนด์ (83.9 kg; 13.2 st) อังกฤษ Michael Bisping June 4, 2016 (UFC 199) 0
เวลเทอร์เวท 170 ปอนด์ (77.1 kg; 12.1 st) สหรัฐ Robbie Lawler December 7, 2014 (UFC 181) 2
ไลท์เวท 155 ปอนด์ (70.3 kg; 11.1 st) สหรัฐ Eddie Alvarez July 7, 2016 (UFC Fight Night: dos Anjos vs. Alvarez) 0
เฟเธอร์เวท 145 ปอนด์ (65.8 kg; 10.4 st) ประเทศไอร์แลนด์ คอเนอร์ แม็กเกรเกอร์ December 12, 2015 (UFC 194) 0
145 ปอนด์ (65.8 kg; 10.4 st) บราซิล ฌูแซ อัลดู
(แชมป์เฉพาะกาล)
July 9, 2016 (UFC 200) 0
แบนแทมเวท 135 ปอนด์ (61.2 kg; 9.6 st) สหรัฐ Dominick Cruz January 18, 2016 (UFC Fight Night: Dillashaw vs. Cruz) 1
ฟลายเวท 125 ปอนด์ (56.7 kg; 8.9 st) สหรัฐ Demetrious Johnson September 22, 2012 (UFC 152) 8

หญิง

ดิวิชัน จำกัดน้ำหนักคันกว่า ผู้ครอบครอง นับตั้งแต่ การป้องกันแชมป์
แบนแทมเวท 135 ปอนด์ (61.2 kg; 9.6 st) บราซิล Amanda Nunes July 9, 2016 (UFC 200) 0
สตรอว์เวท 115 ปอนด์ (52.2 kg; 8.2 st) โปแลนด์ Joanna Jędrzejczyk March 14, 2015 (UFC 185) 3

อ้างอิง[แก้]

  1. Gross, Josh (March 20, 2011). "UFC buys rival Strikeforce". ESPN.com. สืบค้นเมื่อ July 2, 2011. 
  2. "What is MMA and the UFC?". Ultimate Fighting Championship. สืบค้นเมื่อ December 31, 2011. 
  3. "Sherdog.com's Pound-for-Pound Top 10". Sherdog.com. August 21, 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-09-15. 
  4. Roling, Leland (June 3, 2010). "The UFC's Ambitious Global Expansion Plans Could Reap Huge Benefits and Revenues". BloodyElbow.com. สืบค้นเมื่อ July 2, 2011. 
  5. "Learn UFC Rules". Ultimate Fighting Championship. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  6. Miller, Matthew (May 5, 2008). "Ultimate Cash Machine". Forbes. Archived from the original on August 24, 2011. สืบค้นเมื่อ 2009-06-27. 
  7. Hedegaard, Eric (June 12, 2008). "What The F**k Is Dana White Fighting For?". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ 2008-06-04. "And while other mixed-martial-arts outfits have sprung up, none is as big or has as much top-notch talent as the UFC." 
  8. Stefano, Dan (June 25, 2009). "Former UFC champ helps promote Pittsburgh event". Pittsburgh Tribune-Review. สืบค้นเมื่อ 2009-06-27. 
  9. "Royce Gracie's Legacy, BJJ's Relevance on the Decline in Modern MMA". Bleacher Report. 2012-04-27. สืบค้นเมื่อ 2012-11-19. 
  10. "Australia tapped an annual UFC destination". MMAjunkie.com. February 20, 2010. Archived from the original on 2012-05-25. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  11. "Dana White on UFC in Abu Dhabi, Afghanistan and GSP vs. Silva". MMA Fighting. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  12. Stupp, Dann (August 29, 2010). "UFC officials announce Asian operations, NBA exec Mark Fischer named head". MMAjunkie.com. Archived from the original on 2012-05-25. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  13. "It’s Official: UFC and Fox Are Now in Business Together". MMAWeekly.com. August 18, 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-08-18. 
  14. 14.0 14.1 "The Fight Network". The Fight Network. March 9, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-09-23. 
  15. Roku Channel Store
  16. "UFC ANNOUNCES EUROPEAN EXPANSION". MMAWeekly.com. August 14, 2006. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]