อันดับนกกระทุง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อันดับนกกระทุง
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเตเชียสยุคสุดท้าย–ปัจจุบัน, 65.5–0Ma
Cormorant (Phalacrocorax carbo) (17).jpg
นกกาน้ำใหญ่ (Phalacrocorax carbo) จัดอยู่ในวงศ์ Phalacrocoracidae หรือนกกาน้ำ
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Aves
ชั้นฐาน: Neognathae
อันดับ: Pelecaniformes
Sharpe, 1891
วงศ์[1]
Combined range of Pelecaniformes & Suliformes.png
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์

อันดับนกกระทุง (อังกฤษ: Pelican, Cormorant, Ibis, Spoonbill) เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Pelecaniformes

ลักษณะร่วมกันหลายอย่างของนกในอันดับนี้ คือ นิ้วตีนทั้ง 4 มีแผ่นพังผืดขึงติดต่อกัน เรียกว่า "Totipalmate foot" และลำคอเปลือยเปล่าหย่อนยานเป็นถุงหนัง ซึ่งเรียกว่า "Gular pouch" มีไว้สำหรับล่าหาอาหารและเก็บอาหาร

เป็นนกที่พบกระจายพันธุ์ไปในทุกภูมิภาค ทุกทวีปทั่วโลก ยกเว้นเฉพาะทางเหนือของประเทศแคนาดาและทางเหนือของทวีปเอเชียซึ่งมีอากาศหนาวเย็น, เกาะต่าง ๆ บางแห่งในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง และทวีปแอนตาร์กติกาซึ่งมีอากาศหนาวเย็น

เป็นนกที่หากินและอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำเนื่องจากหากินสัตว์น้ำประเภทต่าง ๆ เช่น ปลา, กุ้ง, ปู หรือสัตว์อื่น ๆ ขนาดเล็ก กินเป็นอาหาร เช่น บึง, หนอง, คลอง, ชายทะเล หรือเกาะกลางทะเล ว่ายน้ำได้เก่งและดำนำได้ดี

แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ 5 วงศ์[2] (ข้อมูลบางแห่งจัดให้มี 6 วงศ์[3]) ซึ่งวงศ์ที่มีจำนวนสมาชิกที่สุดคือ Phalacrocoracidae หรือนกกาน้ำ ที่มีจำนวนชนิดมากถึง 38-39 ชนิด นับว่ามีมากกว่าครึ่งของสมาชิกในอันดับนี้ รองลงไปคือ Sulidae หรือนกบูบบี ที่มี 9 ชนิด แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลบางแหล่งจะจัดให้วงศ์ในอันดับนี้ มีอันดับของตัวเองแตกต่างกันออกไป[3] [1][2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History. Shannon J. Hackett, et al. Science 320, 1763 (2008).
  2. 2.0 2.1 จาก itis.gov
  3. 3.0 3.1 "นกกาน้ำ (1) กายสัณฐานวิทยา". คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2011-08-20. สืบค้นเมื่อ 2012-11-10.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]