สสารเสื่อม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สสารเสื่อม (อังกฤษ: Degenerate matter) คือสสารที่มีความหนาแน่นสูงมากอย่างยิ่งยวดจนกระทั่งองค์ประกอบแรงดันส่วนใหญ่ทำให้เกิดหลักการกีดกันของเพาลี[1] แรงดันที่รักษาเอาไว้ภายในสสารเสื่อมนี้เรียกว่า "แรงดันเสื่อมสภาพ" (degeneracy pressure) และเพิ่มขึ้นเนื่องจากหลักของเพาลีทำให้อนุภาคที่เป็นองค์ประกอบไม่สามารถดำรงสถานะควอนตัมเดียวกันได้ การพยายามบีบให้อนุภาคเหล่านั้นเข้าใกล้กันมากๆ เสียจนไม่สามารถจะแยกสถานะของตัวเองออกจากกันทำให้อนุภาคเหล่านั้นต้องอยู่ในระดับพลังงานที่ต่างกัน ดังนั้นการลดปริมาตรลงจึงจำเป็นต้องทำให้อนุภาคทั้งหลายเข้าไปสู่สถานะควอนตัมที่มีระดับพลังงานที่สูงกว่า ซึ่งต้องอาศัยแรงบีบอัดเพิ่มขึ้น ทำให้มีแรงดันต่อต้านอย่างชัดเจน

สสารเสื่อมแบบต่างๆ[แก้]

  • สสารเสื่อมอิเล็กตรอน
  • สสารเสื่อมโปรตอน
  • สสารเสื่อมนิวตรอน
  • สสารเสื่อมควาร์ก หรือ สสารควาร์ก
  • สสารเสื่อมพรีออนในสมมุติฐาน
  • ซิงกูลาริตี้

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. An Introduction to Modern Astrophysics §16.3 "The Physics of Degenerate Matter- Carroll & Ostlie, 2007, Second edition. ISBN 0-8053-0402-9

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]