สงครามพันวัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สงครามพันวัน
(Guerra de los Mil Días)
Lautaro Sinking I.jpg
เรือ เลาตาโร อับปางที่เมืองปานามาซิตี
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1902
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902
(1130 วัน)
สถานที่ จังหวัดโคลอมเบียและจังหวัดปานามา
ผลลัพธ์ ฝ่ายรัฐบาลอนุรักษนิยมชนะ
สาธารณรัฐโคลอมเบียดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน
คู่ขัดแย้ง
ฝ่ายเสรีนิยม

สนับสนุนโดย:
Flag of Venezuela (1863–1905).svg เวเนซุเอลา

ฝ่ายอนุรักษนิยม
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
ราฟาเอล ยูริเบ ยูริเบ
เบนจามิน เอร์เรรา
พรอสเพโร ปินซอน
รามอน กอนซาเลซ บาเลนเซีย
เปโดร เนล ออสปินา
กำลังพลสูญเสีย
120,000[1]

สงครามพันวัน (สเปน: Guerra de los Mil Días) เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบในประเทศโคลอมเบียระหว่างปีค.ศ. 1899–1902 ช่วงแรกเป็นความขัดแย้งระหว่างพรรคเสรีนิยมกับรัฐบาลนำโดยพรรคชาตินิยม ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยพรรคอนุรักษนิยม สงครามพันวันมีสาเหตุมาจากการขัดกันทางอุดมการณ์ระบอบสหพันธรัฐกับรัฐเดี่ยวระหว่างฝ่ายเสรีนิยม อนุรักษนิยม และชาตินิยม ในปี ค.ศ. 1884 ประธานาธิบดีราฟาแอล นูเญซดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองที่เรียกว่า เรเกเนราซิยอน (Regeneración) ซึ่งแทนที่รัฐบาลท้องถิ่นด้วยรัฐบาลกลางและฟื้นฟูอำนาจคริสตจักรโรมันคาทอลิก[2] หลังจากนั้นมีการปรับแก้รัฐธรรมนูญแห่งโคลอมเบีย ค.ศ. 1886 ที่เปลี่ยนสหรัฐโคลอมเบียเป็นสาธารณรัฐโคลอมเบีย และยุติการครอบงำของฝ่ายเสรีนิยมหัวรุนแรงที่ครองอำนาจมาตั้งแต่ ค.ศ. 1863[3]

ความตึงเครียดมาถึงขีดสุดเมื่อมานูเอ็ล อันโตนิโอ แซนเกลเมนตีจากพรรคชาตินิยมชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1898 ต่อมาวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 ฝ่ายเสรีนิยมก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลชาตินิยมในจังหวัดซันตันเดร์ ก่อนจะลุกลามไปเป็นสงครามเมื่อฝ่ายเสรีนิยมพยายามเข้ายึดเมืองบูการามังกาในเดือนพฤศจิกายน[4] เวเนซุเอลาเข้าช่วยเหลือฝ่ายเสรีนิยมหลังฝ่ายเสรีนิยมพ่ายแพ้ในยุทธการที่ปาโลเนโกรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900[5] หลังจากนั้นความขัดแย้งแปรสภาพเป็นสงครามกองโจรตามเขตชนบทที่ยืดเยื้อ หลังตระหนักว่าไม่สามารถชนะสงครามได้ ฝ่ายเสรีนิยมตัดสินใจเจรจาและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝ่ายรัฐบาล บนเรือรบ วิสคอนซิน ของสหรัฐที่เป็นคนกลางในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นอันสิ้นสุดสงครามพันวัน[6]

สงครามพันวันเป็นหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์โคลอมเบีย มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน และทำให้ภาคสังคมเศรษฐกิจโคลอมเบียเสียหายอย่างมาก สงครามนี้ยังส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การเสียปานามาในปี ค.ศ. 1903 โดยมีสหรัฐอยู่เบื้องหลัง[7]

อ้างอิง[แก้]

  1. BBC. "Colombia Timeline". สืบค้นเมื่อ 11 May 2016.
  2. "Rafael Núñez - President of Colombia". Britannica. สืบค้นเมื่อ January 3, 2021.
  3. "Colombia - THE GOVERNMENTAL SYSTEM". Country Studies. สืบค้นเมื่อ January 3, 2021.
  4. Grueso, Eduardo Riascos (1950). Geografía guerrera de Colombia (ภาษาSpanish). Impr. Bolivariana. p. 24.CS1 maint: unrecognized language (link)
  5. de La Pedraja, René (2015). Wars of Latin America, 1899-1941. McFarland. pp. 30–31. ISBN 9780786482573.
  6. Minster, Christopher (January 2, 2020). "The Thousand Days' War". ThoughtCo. สืบค้นเมื่อ January 3, 2021.
  7. "The War of a Thousand Days - Colombian history". Britannica. สืบค้นเมื่อ January 3, 2021.