สงครามกลางเมืองเซาท์ซูดาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สงครามกลางเมืองเซาท์ซูดาน
เป็นส่วนหนึ่งของ ความรุนแรงระหว่างชาติพันธุ์ในเซาท์ซูดาน[14][15]
Southern Sudan Civil War.svg
สถานการณ์ทางทหารในเซาท์ซูดาน อัปเดตล่าสุดวันที่ 1 เมษายน 2016
  ครอบครองโดยรัฐบาลเซาท์ซูดาน (SPLM)
  ครอบครองโดย Sudan People's Liberation Movement-in-Opposition (SPLM-IO)
  ครอบครองโดยรัฐบาลซูดาน
วันที่ 15 ธันวาคม 2013[16] – ปัจจุบัน
(5 ปี 11 เดือน 3 สัปดาห์ 6 วัน)
สถานที่ เซาท์ซูดาน
สถานะ ข้อตกลงสันติภาพระหว่างรัฐบาลและ SPLM-IO ล้มเหลวในการหยุดยิง;[16][17][18] ข้อตกลงสันติภาพระหว่างรัฐบาลและ SSDM/A - Cobra Faction;[19] ยังคงมีความไม่สงบในท้องถิ่นต่างๆอยู่[10][13][4]
คู่ขัดแย้ง
เซาท์ซูดาน SPLM government

 ยูกันดา
สนับสนุนโดย:
 ซูดาน[20]

สหประชาชาติ UNMISS[21] เซาท์ซูดาน SPLM-IO[1]

Flag of the South Sudan Liberation Movement.svg SSLM[2]
Nuer White Army Flag.svg Nuer White Army[3]
South Sudan Democratic Movement

เซาท์ซูดาน Agwelek forces (Uliny loyalists)[8][9]
SSFDP[10]
South Sudan National Army[2][11]
เซาท์ซูดาน Wau State insurgents[12]
Flag of Jihad.svg Islamic Movement for Liberation of Raja[13]

ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
เซาท์ซูดาน ซัลวา กีร์ มายาร์ดิต
(ประธานาธิบดีแห่งซูดานใต้)
เซาท์ซูดาน Paul Malong Awan
เซาท์ซูดาน Kuol Manyang Juuk
เซาท์ซูดาน เจมส์ ฮอธ ไม (until 2014; dismissed)[22]
ยูกันดา โยเวรี มูเซเวนี
ยูกันดา Katumba Wamala
สหประชาชาติ Ellen Margrethe Løj
สหประชาชาติ Hilde Frafjord Johnson (until 2014)
เซาท์ซูดาน Riek Machar[23][24]>
(Leader of the SPLM-IO)
เซาท์ซูดาน Rebecca Garang
เซาท์ซูดาน Pagan Amum
เซาท์ซูดาน Paulino Zangil[b]
Flag of the South Sudan Liberation Movement.svg Peter Gadet

Flag of the South Sudan Defence Army - Cobra Faction.svg David Yau Yau[c] (2013-2016)
Flag of the South Sudan Defence Army - Cobra Faction.svg Khalid Botrous[7] (2016-present)
เซาท์ซูดาน John Uliny[8][9]
Flag of Jihad.svg Ali Tamim Fartak[13]

กำลัง
SPLM: 150,000[26] UNMISS: 12,523[21][27] SPLM-IO: At least 10,000 defectors[28][29][30]
Nuer White Army: 25,000[3][31][32]
กำลังพลสูญเสีย
10,659 เสียชีวิต, 9,921 บาดเจ็บ (มกราคม – ตุลาคม 2014)[33] ผู้พิทักษ์สันติภาพ UNMISS 5 คน[34][35] ไม่ทราบ
ผู้เสียชีวิตรวม 50,000[36]–300,000[37]
พลเรือนพลัดถิ่นกว่า 1,860,000 คน[27][38][39] ทหารยูกันดา 21 เสียชีวิตในหน้าที่[40] พลเรือนเคนยา 4 คนเสียชีวิต[41]

สงครามกลางเมืองเซาท์ซูดาน เป็นความขัดแย้งในเซาท์ซูดานระหว่างกองกำลังของรัฐบาลและฝ่ายต่อต้าน

ในเดือนธันวาคม 2556 เกิดการแก่งแย่งอำนาจทางการเมืองระหว่างประธานาธิบดีกีร์และอดีตผู้ช่วยของเขา รีค มาชาร์ (Riek Machar) เมื่อประธานาธิบดีกล่าวหามาชาร์และผู้อื่นอีกสิบคนว่าพยายามรัฐประหาร[42] แม้ทั้งสองมีผู้สนับสนุนจากชาติพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วเซาท์ซูดาน แต่การสู้รบต่อมาเป็นชุมชน โดยกบฏมุ่งเป้าสมาชิกกลุ่มชาติพันธุ์ดิงกาของกีร์และทหารรัฐบาลโจมตีนูเออร์[43] ทหารยูกันดายังสู้รบร่วมกับกำลังรัฐบาลเซาท์ซูดานต่อกบฏ[44]

มีประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตถึง 100,000 คนในความขัดแย้งระหว่างชาติพันธุ์ดิงกา-นูเออร์ ข้าราชการห้าคน รวมมาชาร์ ถูกพิจารณาฐานกบฏ ซึ่งทั้งหมดปฏิเสธข้อกล่าวหาโดยสิ้นเชิง ซึ่งผู้สังเกตการณ์เกรงว่าจะคุกคามการหยุดยิงล่าสุด[43] มีผู้พลัดถิ่นกว่า 1,000,000 คนในเซาท์ซูดาน และกว่า 400,000 คนหลบหนีไปประเทศเพื่อนบ้าน[45] โดยเฉพาะเคนยา ซูดานและยูกันดาอันเนื่องมาจากความขัดแย้ง[46]

เมื่อปลายเดือนกันยายน 2557 ทั้งกลุ่มแยก SPLM รวมทั้ง SPLM-IO ตกลงข้อเสนอทำให้เป็นสหพันธรัฐ (federalisation) ที่ขอมานานของฝ่ายค้านและตัวแสดงที่เป็นกลางกว่า

หมายเหตุ[แก้]

  1. The Cobra Faction openly opposed the government until 2014, and remained in relative opposition until 2015, when it divided into a pro-government and pro-SPLM-IO faction, the latter of which formed the Greater Pibor Forces. In early 2016, the Cobra Faction effectively disbanded, when the remaining group joined the government.[4][5][6] In September 2016, however, the Cobra Faction was declared restored by some of its commanders and declared that it had resumed its struggle against the government.[7]
  2. Zangil served as commander of the SSDM/A - Cobra Faction since 2013 until he deserted with much of his troops to the SPLM-IO in 2015, forming the "Greater Pibor Forces".[4][5]
  3. Yau Yau led the SSDM/A - Cobra Faction in open opposition to the SPLM government until 2014, and in relatively peaceful autonomy until 2015, when much of his forces deserted to the SPLM-IO. In 2016, he and his remaining loyalists joined the SPLM.[4][6][25]

อ้างอิง[แก้]

  1. "South Sudan oil town changes hands for fourth time. Why?". The Christian Science Monitor. 5 May 2014. สืบค้นเมื่อ 2 October 2014.
  2. 2.0 2.1 "South Sudan General Gathoth Gatkuoth explains to Karin Zeitvogel why he broke with Riek Machar". voanews.com. 12 August 2015. สืบค้นเมื่อ 15 August 2015.
  3. 3.0 3.1 "South Sudan: 'White Army' militia marches to fight". USA Today. 28 December 2013.
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 "David Yau Yau surrenders Cobra-faction to a General linked to the SPLA-IO: Cobra-faction's splinter group". South Sudan News Agency. 12 January 2016.
  5. 5.0 5.1 5.2 "Murle faction announces defection to S. Sudan rebels". สืบค้นเมื่อ 13 May 2016.
  6. 6.0 6.1 "South Sudan's Boma state violence displaces hundreds". Sudan Tribune. 31 March 2016.
  7. 7.0 7.1 "Top Cobra Faction general defects from Kiir government". Radio Tamazuj. 27 September 2016.
  8. 8.0 8.1 "Johnson Olony's forces prefer independent command in Upper Nile state". sudantribune.com. 2015-05-17. สืบค้นเมื่อ 2015-06-23.
  9. 9.0 9.1 "Government Questions SPLM/A-IO About The Position Of Gen. Johnson Olony". gurtong. 2 April 2016. สืบค้นเมื่อ 12 July 2016.
  10. 10.0 10.1 "S. Sudan's Otuho rebels unveil objectives for armed struggle". Sudan Tribune. 4 December 2015. สืบค้นเมื่อ 20 December 2015.
  11. "Changson dismisses Gathoth Gatkuoth as FDP group splits over advance team to Juba". sudantribune.com. 12 July 2016. สืบค้นเมื่อ 5 January 2016.
  12. "S. Sudan army in control of Wau town after heavy gunfire". sudantribune.com. 12 July 2016. สืบค้นเมื่อ 26 June 2016.
  13. 13.0 13.1 13.2 "Over 40 people killed in South Sudan's town of Wau: official". sudantribune.com. 29 June 2016. สืบค้นเมื่อ 12 July 2016.
  14. "It wasn't a coup: Salva Kiir shot himself in the foot", South Sudan nation
  15. Burke, Jason (12 July 2016). "South Sudan: is the renewed violence the restart of civil war?". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 14 July 2016.
  16. 16.0 16.1 "South Sudan on verge of civil war, death toll rises".
  17. "South Sudan leaders order ceasefire as civil war fears grow".
  18. Dumo, Denis (10 July 2016). "Renewed fighting in South Sudan, former rebel side blames government" – โดยทาง Christian Science Monitor.
  19. "South Sudan signs peace deal with rebel group". Al Jazeera. 31 January 2014. สืบค้นเมื่อ 13 July 2016.
  20. "Clone of Sudanese President Juba discuss crisis". Al Jazeera. Jan 2014.
  21. 21.0 21.1 "United Nations Mission in the Republic of South Sudan". UNMISS Facts and Figures. UN. สืบค้นเมื่อ 23 January 2012.
  22. "South Sudan's president sacks army chief". The Daily Star. Lebanon. 23 April 2014. สืบค้นเมื่อ 24 July 2014.
  23. "South Sudan rebel leader sets out conditions for talks". Trust. Thomson Reuters Foundation. สืบค้นเมื่อ 24 December 2013.
  24. Daniel Howden in Juba. "South Sudan: the state that fell apart in a week". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 24 December 2013.
  25. "Pibor's Yau Yau joins SPLM". Sudan Tribune.
  26. IISS 2015.
  27. 27.0 27.1 "South Sudan". The United Nations. CA. 23 June 2015. สืบค้นเมื่อ 23 June 2015.
  28. "South Sudan's army advances on rebels in Bentiu and Bor". BBC. 9 January 2014. สืบค้นเมื่อ 9 January 2014.
  29. "South Sudan rebels claim 700 government troops defect". The Daily Star. 6 February 2014.
  30. "South Sudan army advances on rebel towns before peace talks". Reuters. 2 January 2014.
  31. "South Sudan forces battle White Army". The Daily Star. LB. 29 December 2013.
  32. "25,000 rebels march on strategic South Sudan town". IR: Press TV. 29 December 2013. Archived from the original on 6 October 2014.
  33. "South Sudan's military casualties top 20,000".
  34. "Indian peacekeepers prevented more casualties in S Sudan: UN official". Zee News. 22 December 2013. สืบค้นเมื่อ 22 December 2013.
  35. "South Sudan rebels split, reject peace efforts". News. Yahoo. 11 August 2015.
  36. "New Estimate Sharply Raises Death Toll in South Sudan". New York Times. 9 January 2014.
  37. "South Sudan is dying, and nobody is counting". News24. 11 March 2016.
  38. "More South Sudanese Seek Shelter at U.N. Bases". The New York Times. 8 April 2015.
  39. "South Sudan atrocities amount to war crimes, report warns". The Guardian. 8 August 2014. สืบค้นเมื่อ 8 August 2014.
  40. "South Sudan President Salva Kiir hits out at UN". BBC. 21 January 2014.
  41. "4 Kenyans dead as South Sudan evacuation ends". KE: Capital FM. สืบค้นเมื่อ 2013-01-03.
  42. Kulish, Nicholas (9 January 2014). "New Estimate Sharply Raises Death Toll in South Sudan". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2 February 2014.
  43. 43.0 43.1 "South Sudan 'coup leaders' face treason trial". BBC News. 29 January 2014.
  44. "Yoweri Museveni: Uganda troops fighting South Sudan rebels". BBC News. 16 January 2014.
  45. "South Sudan: Massacres, Unlawful Killings, Pillage". Human Rights Watch. 8 August 2014.
  46. "UN: Over one million displaced by South Sudan conflict". BBC News. 29 March 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]