ข้ามไปเนื้อหา

วัดยงเหอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัดยงเหอ
雍和宫
ศาสนา
ศาสนาศาสนาพุทธ
นิกายเกอลุก, พุทธแบบทิเบต
ที่ตั้ง
ที่ตั้งอำเภอตงเชิง ปักกิ่ง ประเทศจีน
วัดยงเหอตั้งอยู่ในปักกิ่ง
วัดยงเหอ
ที่ตั้งในปักกิ่ง
พิกัดภูมิศาสตร์39°56′49″N 116°24′40″E / 39.94694°N 116.41111°E / 39.94694; 116.41111
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรมจีน
ผู้ก่อตั้งจักรพรรดิยงเจิ้ง
เริ่มก่อตั้งค.ศ. 1694
วัดยงเหอ
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวเต็ม雍和宮
จีนตัวย่อ雍和宫
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินYōnghé gōng
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งjung1 wo4 gung1
ชื่อภาษาทิเบต
ทิเบตདགའ་ལྡན་བྱིན་ཆགས་གླིང་
การถอดเสียง
Wyliedga' ldan byin chags gling
ชื่อภาษามองโกเลีย
อักษรซิริลลิกมองโกเลียНайралт Найрамдyy Сүм
การถอดเสียง
SASM/GNCnairalt nairamduu suum
ชื่อภาษาแมนจู
อักษรแมนจูᡥᡡᠸᠠᠯᡳᠶᠠᠰᡠᠨ
ᡥᡡᠸᠠᠯᡳᠶᠠᡴᠠ
ᡤᡠᠩ
อักษรโรมันhūwaliyasun hūwaliyaka gung
ผังของวัดหยงเหอ
ไผฟางซุ้มทางเข้าของวัดยงเหอ

วัดยงเหอ (จีน: 雍和宫, "วังแห่งสันติภาพและความกลมเกลียว") หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารามลามะหยงเหอ หรือ วัดลามะ เป็นวัดและอารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเกอลุกปะ ตั้งอยู่บนถนนหยงเหอกงหมายเลข 12 อำเภอตงเชิง ปักกิ่ง ประเทศจีน สถาปัตยกรรมและศิลปะของวัดเป็นการผสมผสานระหว่างรูปแบบของจีนฮั่นและทิเบต วัดแห่งนี้เป็นหนึ่งในอารามพุทธศาสนาทิเบตที่ใหญ่ที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ ลามะหูเสวียเฟิง[1] วัดหยงเหอเคยเป็นวัดพุทธศาสนาที่มีสถานะสูงสุดของประเทศในช่วงกลางและปลายราชวงศ์ชิง[2]

วัดยงเหอเริ่มสร้างขึ้นในปี 1694 ในสมัยราชวงศ์ชิง ตรงที่ในอดีตเป็นที่พำนักของขันทีประจำราชสำนักในสมัยราชวงศ์หมิง[3] วัดยงเหอเป็นสถานที่ประสูติของจักรพรรดิเฉียนหลง และในสมัยราชวงศ์ชิงตอนกลางและตอนปลาย วัดยงเหอถือเป็นวัดพุทธที่มีระดับสูงที่สุดในจักรวรรดิ[4]

เนื่องด้วยวัดยงเหอเป็นวัดพุทธแบบทิเบต จึงมีการประกอบศาสนพิธีแบบทิเบต ซึ่งรวมถึงการร่ายรัม “ชัม” (Cham Dance) ซึ่งมีบันทึกว่ามีประกอบครั้งแรกในปี 1746 จัดโดยจักรพรรดิเฉียนหลง[5] การร่ายรำนี้จัดขึ้นทุกวันที่ 28 ของเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ และวันที่สี่ของเดือนแรก ในช่วงแรกของการตั้งวัดขึ้น[6] ในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม วัดถูกปิด การร่ายรำนี้จึงหยุดไปก่อนที่จะกลับมาปฏิบัติอีกครั้งในปี 1987

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ 宋家丽 (5 มีนาคม 2018). 两会连线：雍和宫住持胡雪峰称藏传佛教要坚持中国化方向. 中国西藏网 [www.tibet.cn]. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มีนาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2021.
  2. ↑ "Lama Temple (Yonghe Temple) Facts, Maps, Buddha, Transportation". www.chinadiscovery.com. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2021.
  3. ↑ Co-edited by Zhong Guo Di Yi Li Shi Dang An Guan and Yong He Gong Guan Li Chu, Qing Dai Yong He Gong Dang An Shi Liao (24 vol), Publish: Zhong Guo Min Zu She Ying Yi Shu Chu Ban She, Beijing, 2004
  4. ↑ "Lama Temple (Yonghe Temple) Facts, Maps, Buddha, Transportation". www.chinadiscovery.com. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2021.
  5. ↑ Zhao, Ling Zhi; และคณะ (2016). YONGHE GONG MANWEN DANG AN YIBIAN. Beijing: Beijing Publisher. p. 5. ISBN 978-7-200-11967-1.
  6. ↑ Bao, Hongfei (2013). Yonghegong Jingang Qumo Shenwu. Beijing: Zhongguo Minzu Sheying Yishu Chubanshe. p. 6. ISBN 978-7-5122-0415-7.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=วัดยงเหอ&oldid=12227042"