ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ระบบมาเนอร์)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คฤหาสน์แมเนอร์
งานสิบสองเดือนของเกษตรกร (คริสต์ศตวรรษที่ 15)

ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล (อังกฤษ: manorialism, seigneurialism[1]) คือระบบเศรษฐกิจและสังคมที่นิยมปฏิบัติกันโดยทั่วไปในยุคกลางในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นระบบที่ผู้เป็นเจ้าของที่ดินหรือลอร์ดมีอำนาจทางเศรษฐกิจและทางกฎหมายที่สนับสนุนโดยรายได้ที่ได้มาจากผลผลิตของที่ดินที่เป็นเจ้าของ และจากค่าธรรมเนียมของเกษตรกรผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองตามกฎหมาย ค่าธรรมเนียมอาจจะเป็นในรูปของ :

  • แรงงาน (ภาษาฝรั่งเศสใช้คำว่า corvée)
  • ผลผลิต หรือ
  • เงิน (ไม่บ่อยนัก)

ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับยุคกลางของยุโรปตะวันตก ที่มีวิวัฒนาการมาจากระบบเศรษฐกิจชนบทของปลายสมัยจักรวรรดิโรมัน เมื่อจำนวนประชากรลดลง ชนชั้นแรงงานกลายเป็นปัจจัยสำคัญของเศรษฐกิจ ในที่สุดก็จัดเป็นระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลหรือระบบเจ้า-ข้า ซึ่งเจ้าในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นฆราวาสเสมอไป แต่อาจจะเป็นสังฆราชหรือเจ้าอาวาสที่มีหน้าที่รับผิดชอบเช่นเดียวกับเจ้าของที่ดิน

อ้างอิง[แก้]

  1. "Feudal Society", in its modern sense, was coined in Marc Bloch's 1939-40 books of the same name.

ดูเพิ่ม[แก้]