ประเทศอุตสาหกรรมใหม่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ประเทศที่ได้รับการจำแนกให้เป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ใน พ.ศ. 2550

ประเทศอุตสาหกรรมใหม่ (อังกฤษ: newly industrialized country, NIC) เป็นประเภทการจำแนกประเทศโดยนักรัฐศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์

ประเทศอุตสาหกรรมใหม่เป็นประเทศที่สถานะทางเศรษฐกิจยังไม่เทียบเท่ากับประเทศพัฒนาแล้ว แต่ถือว่ามีสถานะดีกว่าประเทศใกล้เคียงในทางเศรษฐศาสตร์มหภาค และมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูง โดยมีตัวบ่งชี้ที่สำคัญคือ การพัฒนาเป็นประเทศอุตสาหกรรมในระยะแรกเริ่มและมีการพัฒนาต่อเนื่อง ซึ่งทำให้ในบางประเทศมีการอพยพของประชากรจากชนบทหรือภาคเกษตรกรรมเข้าสู่เมืองใหญ่

ปกติแล้วประเทศอุตสาหกรรมใหม่จะมีลักษณะร่วมกันดังนี้

  • ประชากรมีสิทธิและเสรีภาพมากขึ้น
  • เศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงจากภาคเกษตรกรรมไปเป็นภาคอุตสาหกรรม โดยเฉพาะภาคการผลิต
  • เศรษฐกิจตลาดเสรีเพิ่มมากขึ้น มีการค้าเสรีกับชาติอื่นๆ
  • มีองค์กรขนาดใหญ่ของชาติดำเนินงานอยู่ในหลายภูมิภาคของโลก
  • มีการลงทุนจากต่างประเทศมาก
  • มีความเป็นผู้นำทางการเมืองภายในภูมิภาค

ประเทศอุตสาหกรรมใหม่ในปัจจุบัน[แก้]

ตารางข้างล่างแสดงถึงประเทศอุตสาหกรรมใหม่

ทวีป ประเทศ GDP
(ล้าน USD)
GDP
ต่อประชากร (USD)
ดัชนีจีนี ดัชนีการพัฒนา
มนุษย์ (HDI)
อัตราการเติบโตของจีดีพี (แท้จริง) อัตราการเติบโตของจีดีพี (แท้จริง) ต่อหัว
แอฟริกา  แอฟริกาใต้ 344,064 6,089 57.8 0.658 (ปานกลาง) 4.50 4.92
อเมริกาเหนือ  เม็กซิโก 1,142,453 9,294 47.3 0.756 (สูง) 4.50 3.30
อเมริกาใต้  บราซิล 2,080,916 10,019 54 0.744 (สูง) 2.80 2.04
เอเชีย  จีน 11,937,526 8,582 44.7 0.738(สูง) 11.10 9.95
 ไทย 437,807 6,336 49.9 0.740 (สูง) 10.40 9.93
 มาเลเซีย 309,858 9,659 49.2 0.773 (สูง) 5.40 3.65
 ตุรกี 841,206 10,434 38 0.759 (สูง) 5.20 4.10
 อินเดีย 2,439,008 1,852 32.5 0.586 (ปานกลาง) 9.70 7.02
 ฟิลิปปินส์ 321,189 3,022 44.5 0.660 (ปานกลาง) 7.50 7.40

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]