ข้ามไปเนื้อหา

มิลินทปัญหา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

มิลินทปัญหาปกรณ์ (บาลี: มิลินฺทปญฺหปกรณํ)[1], นาคเสนภิกษุสูตร (สันสกฤต: นาคเสนภิกฺษุสูตร; จีน: 那先比丘經)[2] หรือ ปัญหาพระยามิลินท์[3] เป็นปกรณ์ทางศาสนาพุทธช่วง 100 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนถึงคริสต์ศักราช 200 อ้างถึงบทบันทึกการสนทนาระหว่างพระนาคเสน (บาลี: นาคเสน) นักบวชทางพุทธศาสนา กับพระยามิลินท์ (บาลี: มิลินฺท) หรือพระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1 แห่งแบ็กเตรีย[4] กษัตริย์ชาวโยนก (คือชาวกรีก) ผู้ครองกรุงสาคละ[5] (บาลี: สาคลา; สันสกฤต: สากลา; ปัจจุบันคือเมืองซีอัลโกต ประเทศปากีสถาน) โดยเนื้อหาจะกล่าวถึงการปุจฉาวิสัชนาเกี่ยวกับปัญหาหลักธรรมต่าง ๆ ตั้งแต่หลักธรรมพื้นฐานไปจนถึงหลักธรรมชั้นสูงคือการบรรลุนิพพาน ผู้อ่านสามารถเข้าใจหลักธรรมทางพุทธศาสนาได้โดยง่าย[6]

มิลินทปัญหา ได้รับการยกย่องอย่างมากในประเทศพม่า โดยถูกรวมไว้ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีหมวดขุททกนิกาย[7] ส่วนฉบับย่อถูกรวมไว้ในพระคัมภีร์ของนิกายมหายานฉบับภาษาจีน ในประเทศไทยเพิ่งมีการแปล มิลินทปัญหา จากภาษาสิงหลเป็นไทยครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยไม่ปรากฏนามผู้แปล[6]

ในเอกสารฉบับจีน โดยเฉพาะพระไตรปิฎกมหายานฉบับไทโช ชินชู ไดโซเคียวมี นาคเสนภิกษุสูตร[8] หรือ น่าซิงปี้คิวเก็ง (จีน: 那先比丘經; ญี่ปุ่น: 那先比丘経なせんびくきょう) ซึ่งเนื้อหาสอดคล้องกับสามกัณฑ์แรกของมิลินทปัญหกัณฑ์[9] ถูกแปลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก ราว ค.ศ. 317–420[10] โดยไม่ปรากฏนามผู้แปล[2]

ประวัติ

[แก้]
พระยามิลินท์ขณะมีพระราชปุจฉาต่อพระนาคเสน

ประวัติการแต่งมิลินทปัญหาถือว่าสลับซับซ้อนยิ่งนัก นักวิชาการโดยทั่วไปยอมรับว่า[11] ปกรณ์นี้เป็นงานประกอบที่เพิ่มเติมเข้ามาเรื่อย ๆ ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เนื่องจากมีข้อสังเกตว่า นาคเสนภิกษุสูตร ของฝ่ายมหายานมีขนาดสั้นกว่ามาก[12][a]

สองกัณฑ์แรกของปกรณ์นี้เชื่อว่าประพันธ์ขึ้นระหว่าง 100 ปีก่อน ค.ศ. ถึง ค.ศ. 200[14] ในตอนแรก ปกรณ์นี้อาจประพันธ์เป็นภาษาสันสกฤตหรือภาษาปรากฤต โดยอ็อสคาร์ ฟ็อน ฮินือเบอร์ สันนิษฐานโดยอ้างอิงจาก นาคเสนภิกษุสูตร ของฝ่ายมหายาน รวมถึงแนวคิดเฉพาะบางประการภายในปกรณ์ว่าภาษาดั้งเดิมของปกรณ์นี้อาจเป็นภาษาคันธารี[13] อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากฉบับภาษาบาลีของศรีลังกา และฉบับคัดลอกอื่น ๆ ก็ไม่พบสำเนาฉบับอื่นใดอีก

ปกรณ์บาลีที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดได้รับการคัดลอกใน ค.ศ. 1495 ซึ่งจากการอ้างอิงภายในตัวผลงานเองนั้น พบว่าส่วนสำคัญของข้อความได้สูญหายไป ทำให้มิลินทปัญหาเป็นตำราภาษาบาลีเพียงเล่มเดียวที่ทราบกันว่าได้รับการถ่ายทอดมาในสภาพที่ไม่สมบูรณ์[15]

มีการกล่าวถึงมิลินทปัญหาใน จารึกใหญ่แห่งนครวัด (เขมร: សិលាចារឹកសម័យកណ្ដាលនៅអង្គរ; K.301) ซึ่งสลักในปี ค.ศ. 1701 บนกำแพงนครวัดในประเทศกัมพูชา[16]

ปกรณ์นี้รวมอยู่ในพระไตรปิฎกบาลีมรัมมรัฏฐ์ หรือฉบับพม่า ทั้งแบบใบลานฉบับปัญจมสังคีติ และแบบพิมพ์ฉบับฉัฏฐสังคีติ โดยจัดเป็น "ขุททกนิกาย มิลินทปัญหา" ส่วนในประเทศไทยได้จัดไว้เป็นธัมมวินยสังเขปปกรณ์วิเสส[17]

โธมัส ริส เดวิดส์ ผู้ก่อตั้งสมาคมบาลีปกรณ์ กล่าวว่านี่คืองานเขียนร้อยแก้วภารตะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด โดยกล่าวว่า

"[T]he 'Questions of Milinda' is undoubtedly the masterpiece of Indian prose, and indeed is the best book of its class, from a literary point of view, that had then been produced in any country."[18]

" 'มิลินทปัญหา' เป็นผลงานชิ้นเอกของร้อยแก้วภารตะอย่างไม่ต้องสงสัย และเป็นหนังสือที่ดีที่สุดในประเภทเดียวกันจากมุมมองทางวรรณกรรมที่เคยผลิตขึ้นในประเทศใด ๆ ในเวลานั้น"

อย่างไรก็ตาม โมริทซ์ วินเทอร์นิทซ์ ยืนยันว่าสิ่งนี้เป็นจริงเฉพาะในส่วนแรก ๆ เท่านั้น[19]

เนื้อหา

[แก้]

มิลินทปัญหาปกรณ์มีเนื้อหาแบ่งออกเป็นกัณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้

กัณฑ์ที่ 1: กัณฑ์บุพพโยค

[แก้]

กัณฑ์บุพพโยค (บาลี: ปุพฺพโยคกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยบุพกรรมของพระเจ้ามิลินท์กับพระนาคเสน[20]

  1. ประณามคาถา เป็นบทไหว้ครู หรือคำนมัสการพระรัตนตรัยซึ่งรจนาโดยพระติปิฎกจุฬาภยเถระ[5][21]
  2. อารัมภกถา (บาลี: อารมฺภกถา) กล่าวถึงพุทธพยากรณ์ในวันปรินิพพาน และกล่าวถึงเนื้อหาภายในมิลินทปัญหา
  3. พาหิรกถา (บาลี: พาหิรกถา) ว่าด้วยเรื่องภายนอก ประกอบด้วย
    1. ปุพพปโยคกถา (บาลี: ปุพฺพปโยคกถา) ว่าด้วยเรื่องกรรมในชาติปางก่อนของพระยามิลินท์และพระนาคเสน
    2. วัญจนปัญหา (บาลี: วญฺจนปญฺห) ว่าด้วยพระยามิลินท์เสด็จไปหาพระนาคเสน

กัณฑ์ที่ 2: กันฑ์มิลินทปัญหา

[แก้]

กัณฑ์มิลินทปัญหา (บาลี: มิลินฺทปญฺหกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยปัญหาเงื่อนเดียว แบ่งออกเป็น 7 วรรค ดังนี้

วรรคที่ 1: มหาวรรค

[แก้]

ปฐมวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ มหาวรรค (บาลี: มหาวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยความยิ่งใหญ่แห่งหมวดธรรมบางอย่าง[22] มีทั้งสิ้น 15 คำรบ ได้แก่

  1. ปัญญัตติปัญหา (บาลี: ปญฺญตฺติปญฺห) หรือ นามปัญหา (บาลี: นามปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการบัญญัติหรือชื่อ
  2. วัสสคณนปัญหา (บาลี: วสฺสคณนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการนับพรรษา
  3. วีมังสนปัญหา (บาลี: วีมํสนปญฺห) หรือ เถรัสสติกขปฏิภาณปัญหา (บาลี: เถรสฺสติกฺขปฏิภาณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการพิจารณาไตร่ตรอง กล่าวคือ ถามลองปัญญา
  4. อนันตกายปัญหา (บาลี: อนนฺตกายปญฺห) คำถามของอนันตกายอำมาตย์
  5. ปัพพัชชปัญหา (บาลี: ปพฺพชฺชปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการบรรพชา
  6. ปฏิสนธิปัญหา (บาลี: ปฏิสนฺธิปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการปฏิสนธิ คือการเกิด
  7. โยนิโสมนสิการปัญหา (บาลี: โยนิโสมนสิการปญฺห) คำถามเกี่ยวกับโยนิโสมนสิการ
  8. มนสิการลักขณปัญหา (บาลี: มนสิการลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของมนสิการ
  9. สีลลักขณปัญหา (บาลี: สีลลกฺขณปญฺห) หรือ สีลปติฏฐายลักขณปัญหา (บาลี: สีลปฺปติฏฺฐายลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของศีล
  10. สัทธาลักขณปัญหา (บาลี: สทฺธาลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของศรัทธา ได้แก่
    1. สัมปสาทนลักขณสัทธาปัญหา (บาลี: สมฺปสาทนลกฺขณสทฺธาปญฺห) คำถามเกี่ยวกับศรัทธาอันมีปสาทะ (ความเลื่อมใส) ชอบ เป็นลักษณะ
    2. สัมปักขันทนลักขณสัทธาปัญหา (บาลี: สมฺปกฺขนฺทนลกฺขณสทฺธาปญฺห) คำถามเกี่ยวกับศรัทธาอันมีมีความทําให้แล่นไปด้วยดีเป็นลักษณะ
  11. วีริยลักขณปัญหา (บาลี: วีริยลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของวิริยะหรือความเพียร
  12. สติลักขณปัญหา (บาลี: สติลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของสติ
  13. สมาธิลักขณปัญหา (บาลี: สมาธิลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของสมาธิ
  14. ปัญญาลักขณปัญหา (บาลี: ปญฺญาลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของปัญญา
  15. นานาธัมมานัง เอกกิจจอภินิปผาทนปัญหา (บาลี: นานาธมฺมานํ เอกกิจฺจอภินิปฺผาทนปญฺห) หรือ นานาเอกกิจจกรณปัญหา (บาลี: นานาเอกฺกิจฺจกรณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับธรรมทั้งหลายต่าง ๆ กันให้สําเร็จกิจอย่างเดียวกัน

วรรคที่ 2: อัทธานวรรค

[แก้]

ทุติยวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ อัทธานวรรค (บาลี: อทฺธานวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยกาลนาน มีทั้งสิ้น 9 คำรบ ได้แก่

  1. ธัมมสันตติปัญหา (บาลี: ธมฺมสนฺตติปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความสืบต่อแห่งธรรม
  2. นัปปฏิสันธิคหณปัญหา (บาลี: นปฺปฏิสนฺธิคหนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับผู้ไม่เกิดอีก
  3. ญาณปัญญาปัญหา (บาลี: ญาณปญฺญาปญฺห) หรือ ปัญญานิรุชฌนปัญหา (บาลี: ปญฺญานิรุชฺฌนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับญาณและปัญญา คือถามถึงที่ดับแห่งปัญญา
  4. ปฏิสันทหนปุคคลเวทิยนปัญหา (บาลี: ปฏิสนฺทหนปุคฺคลเวทิยนปญฺห) หรือ ปรินิพพานปัญหา (บาลี: ปรินิพฺพานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเสวยเวทนาของบุคคลผู้ที่ไม่เกิดอีก
  5. สุขเวทนาปัญหา (บาลี: สุขเวทนาปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสุขเวทนา
  6. นามรูปเอกัตตนานัตตปัญหา (บาลี: นามรูปเอกตฺตนานตฺตปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หรือความเป็นคนละอย่างกันแห่งนามรูป
  7. เถรปฏิสันทหนาปฏิสันทหนปัญหา (บาลี: เถรปฏิสนฺทหนาปฏิสนฺทหนปญฺห) หรือ ปุนปฏิสันธิคหณปัญหา (บาลี: ปุนปฏิสนฺธิคหณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเกิดอีกหรือไม่เกิดอีกแล้วของพระเถระคือพระนาคเสน
  8. นามรูปปฏิสันทหนปัญหา (บาลี: นามรูปปฏิสนฺทหนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเกิดของนามรูป
  9. อัทธานปัญหา (บาลี: อทฺธานปญฺห) หรือ ทีฆมัทธาน (บาลี: ทิฆมทฺธานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับกาลนานยืดยาว

วรรคที่ 3: วิจารวรรค

[แก้]

ตติยวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ วิจารวรรค (บาลี: วิจารวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยวิจาร คือความตรอง, การพิจารณาอารมณ์, หรือการตามฟั้นอารมณ์[23] มีทั้งสิ้น 14 คำรบ ได้แก่

  1. อัทธานมูลปัญหา (บาลี: อทฺธานมูลปญฺห) คำถามเกี่ยวกับมูลเหตุแห่งกาลทั้งสาม
  2. ปุริมโกฏิปัญหา (บาลี: ปุริมโกฏิปญฺห) คำถามเกี่ยวกับที่สุดเบื้องต้นแห่งสังสาระ
  3. โกฏิปัญญายนปัญหา (บาลี: โกฏิปญฺญายนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความปรากฏแห่งที่สุดเบื้องต้น
  4. สังขารชายมานปัญหา (บาลี: สงฺขารชายมานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความเกิดขึ้นแห่งสังขาร
  5. ภวันตสังขารชายมานปัญหา (บาลี: ภวนฺตสงฺขารชายมานปญฺห หรือแยกสมาสเป็น ภวนฺตานํ สงฺขารานํ ชายมานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสิ่งที่มีอยู่เกิดเป็นสังขารทั้งหลาย
  6. เวทคูปัญหา (บาลี: เวทคูปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเวทคู คือผู้ถึงเวทย์
  7. จักขุวิญญาณมโนวิญญาณปัญหา (บาลี: จกฺขุวิญฺญาณมโนวิญฺญาณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับวิญญาณ มีจักขุวิญญาณ (ความรู้อารมณ์ทางตา) และมโนวิญญาณ (ความรู้อารมณ์ทางใจ) เป็นอาทิ
  8. ผัสสลักขณปัญหา (บาลี: ผสฺสลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของผัสสะ
  9. เวทนาลักขณปัญหา (บาลี: เวทนาลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของเวทนา
  10. สัญญาลักขณปัญหา (บาลี: สญฺญาลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของสัญญา
  11. เจตนาลักขณปัญหา (บาลี: เจตนาลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของเจตนา
  12. วิญญาณลักขณปัญหา (บาลี: วิญฺญาณลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของวิญญาณ
  13. วิตักกลักขณปัญหา (บาลี: วิตกฺกลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของวิตก (ความตรึก, ตริ, การยกจิตขึ้นสู่อารมณ์ หรือปักจิตลงสู่อารมณ์)[24]
  14. วิจารลักขณปัญหา (บาลี: วิจารลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับลักษณะของวิจาร

วรรคที่ 4: นิพพานวรรค

[แก้]

จตุถวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ นิพพานวรรค (บาลี: นิพฺพานวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยนิพพาน มีทั้งสิ้น 10 คำรบ ได้แก่

  1. ผัสสาทิวินิพภุชนปัญหา (บาลี: ผสฺสาทิวินิพฺภุชนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการแยกแยะธรรม มีผัสสะเป็นอาทิ
  2. เอกโตภาวคตปัญหา (บาลี: เอกโตภาวคตปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสิ่งที่มีภาวะอย่างเดียวกัน
  3. ปัญจายตนกัมมนิพพัตตปัญหา (บาลี: ปญฺจายตนกมฺมนิพฺพตฺตปญฺห) คำถามเกี่ยวกับอายตนะ ๕ เป็นสิ่งที่บังเกิดแต่กรรม
  4. กัมมนานากรณปัญหา (บาลี: กมฺมนานากรณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเหตุต่าง ๆ กันแห่งกรรม
  5. ปฏิกัจเจววายามกรณปัญหา (บาลี: ปฏิกจฺเจววายามกรณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสาเหตุที่ควรให้รีบทำเสียก่อน
  6. เนรยิกัคคิอุณหภาวปัญหา (บาลี: เนรยิกคฺคิอุณฺหภาวปญฺห) หรือ ปกติอัคคิโต นิรยัคคีนัง อุณหาการปัญหา (บาลี: ปกติอคฺคิโต นิรยคฺคินํ อุณหาการปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความร้อนระหว่างไฟปรกติกับไฟในนิรยภูมิ
  7. ปถวิสันธารกปัญหา (บาลี: ปถวิสนฺธารกปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเครื่องรองรับแผ่นดิน
  8. นิโรธนิพพานปัญหา (บาลี: นิโรธนิพฺพานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับนิโรธเป็นนิพพาน
  9. นิพพานลภนปัญหา (บาลี: นิพฺพานลภนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการได้นิพพาน
  10. นิพพานสุขชานนปัญหา (บาลี: นิพฺพานสุขชานนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการรู้ว่าด้วยนิพพานเป็นสุข

วรรคที่ 5: พุทธวรรค

[แก้]

ปัญจมวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ พุทธวรรค (บาลี: พุทฺธวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยพระพุทธเจ้า มีทั้งสิ้น 10 คำรบ ได้แก่

  1. พุทธัสสะ อัตถินัตถิภาวปัญหา (บาลี: พุทฺธสฺส อตฺถินตฺถิภาวปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความมีและความไม่มีแห่งพระพุทธเจ้า
  2. พุทธัสสะ อนุตตรภาวปัญหา (บาลี: พุทฺธสฺส อนุตฺตรภาวปญฺห) คำถามเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าเป็นผู้ที่หาใครยิ่งกว่ามิได้
  3. พุทธัสสะ อนุตตรภาวชานนปัญหา (บาลี: พุทฺธสฺส อนุตฺตรภาวชานนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการรู้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ที่หาใครยิ่งกว่ามิได้
  4. ธัมมทิฏฐปัญหา (บาลี: ธมฺมทิฏฺฐปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเห็นธรรม
  5. อสังกมนปฏิสันทหนปัญหา (บาลี: อสงฺกมนปฏิสนฺทหนปญฺห) หรือ นจสังกมติปฏิสันธหนปัญหา (บาลี: นจสงฺกมติปฏิสนฺธหนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความไม่ก้าวย่างไปแห่งผู้จะเกิด
  6. เวทคูปัญหา (บาลี: เวทคูปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเวทคู
  7. อัญญกายสังกมนปัญหา (บาลี: อญฺญกายสงฺกมนปญฺห) หรือ อิมัมหา กายา อัญญัง กายัง สังกมนปัญหา (บาลี: อิมมฺหา กายา อญฺญํ กายํ สงฺกมนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเคลื่อนจากกายนี้สู่กายอื่น
  8. กัมมผลอัตถิภาวปัญหา (บาลี: กมฺมผลอตฺถิภาวปญฺห) คำถามเกี่ยวกับภาวะที่กรรมมีผล
  9. อุปปัชชติชานนปัญหา (บาลี: อุปฺปชฺชติชานนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสัตว์ผู้จะอุบัติย่อมรู้ตัวว่าจะอุบัติได้หรือไม่
  10. พุทธนิทัสสนปัญหา (บาลี: พุทฺธนิทสฺสนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับพระพุทธเจ้ามีจริงหรือไม่

วรรคที่ 6: สติวรรค

[แก้]

ฉัฏฐวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ สติวรรค (บาลี: สติวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยสติ มีทั้งสิ้น 11 คำรบ ได้แก่

  1. กายปิยายนปัญหา (บาลี: กายปิยายนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความประพฤติดุจว่าร่างกายเป็นที่รัก
  2. สัพพัญญูภาวปัญหา (บาลี: สพฺพญฺญูภาวปญฺห) หรือ สัมปิตตกาลปัญหา (บาลี: สมฺปิตฺตกาลปญฺห) คำถามเกี่ยวกับว่าในเมื่อพระพุทธเจ้าทรงเป็นสัพพัญญู แล้วเหตุใดพระองค์จึงไม่บัญญัติสิกขาบทไว้ล่วงหน้า
  3. ทวัตติงสมหาปุริสลักขณปัญหา (บาลี: ทวตฺติํสมหาปุริสลกฺขณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับมหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการ
  4. ภควโต พรหมจารีปัญหา (บาลี: ภควโต พฺรหฺมจาริปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความเป็นพรหมจารีของพระผู้มีพระภาคเจ้า
  5. ภควโต อุปสัมปทาปัญหา (บาลี: ภควโต อุปสมฺปทาปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการอุปสมบทของพระผู้มีพระภาคเจ้า
  6. อัสสุเภสัชชาเภสัชชปัญหา (บาลี: อสฺสุเภสชฺชาเภสชฺชปญฺห) คำถามเกี่ยวกับนํ้าตาของคนร้องไห้สองคน คือ (1) คนที่ร้องไห้เพราะมารดาเสียชีวิต (บาลี: มาตริ มตาย โรทติ) กับ (2) คนที่ร้องไห้เพราะมีความปีติด้วยฝักใฝ่ในธรรม (บาลี: ธมฺมเปเมน โรทติ) นั้น น้ำตาของคนไหนจัดเป็นเภสัช และของคนไหนไม่จัดเป็นเภสัช
  7. สราควีตราคนานากรณปัญหา (บาลี: สราควีตราคนานากรณปญฺห) หรือ รสปฏิสังเวทีปัญหา (บาลี: รสปฏิสงฺเวทีปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างบุคคลสองจำพวกคือ สราคะ (ผู้มีราคะ) กับ วีตราคะ (ผู้ปราศจากราคะ)
  8. ปัญญาปติฏฐานปัญหา (บาลี: ปญฺญาปติฏฺฐานปญฺห) คำถามเกี่ยวกับที่ตั้งแห่งปัญญา
  9. สังสารปัญหา (บาลี: สํสารปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสังสารวัฏ
  10. จิรกตสรณปัญหา (บาลี: จิรกตสรณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเหตุที่ให้ระลึกถึงสิ่งที่ล่วงแล้วได้
  11. อภิชานันตสติปัญหา (บาลี: อภิชานนฺตสติปญฺห) คำถามเกี่ยวกับสติพอเกิดขึ้นมาก็รู้ทันที

วรรคที่ 7: อรูปธัมมววัตถานวรรค

[แก้]

สัตตมวรรคของกันฑ์มิลินทปัญหา คือ อรูปธัมมววัตถานวรรค (บาลี: อรูปธมฺมววตฺถานวคฺค) เป็นวรรคว่าด้วยการกำหนดอรูปธรรม มีทั้งสิ้น 19 คำรบ ได้แก่

  1. สติอุปปัชชนปัญหา (บาลี: สติอุปฺปชฺชนปญฺห) หรือ สติอาการปัญหา (บาลี: สติอาการปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการเกิดขึ้นของสติโดยอาการ 17 ประการ
  2. พุทธคุณสติปฏิลาภปัญหา (บาลี: พุทฺธคุณสติปฏิลาภปญฺห) หรือ วัสสสตปัญหา (บาลี: วสฺสสตปญฺห) คำถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ "บุคคลใดทําแต่อกุศลไปตลอดร้อยปี แต่ในเวลาใกล้ตาย กลับได้สติระลึกถึงพระพุทธคุณ บุคคลนั้น พึงได้เกิดในหมู่เทวดาทั้งหลาย" และ "บุคคลพึงเกิดขึ้นในนรกได้ เพราะปาณาติบาตที่ได้ทําไว้แล้วครั้งเดียว"
  3. ทุกขัปปหานวายมปัญหา (บาลี: ทุกฺขปฺปหานวายมปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความพยายามเพื่อละทุกข์ในกาลทั้งสาม
  4. พรหมโลกปัญหา (บาลี: พฺรหฺมโลกปญฺห) คำถามเกี่ยวกับระยะทางไปพรหมโลก
  5. ทวินนัง โลกุปปันนานัง สมกภาวปัญหา (บาลี: ทฺวินฺนํ โลกุปฺปนฺนานํ สมกภาวปญฺห) หรือ พรหมโลกกัสมิรปัญหา (บาลี: พฺรหฺมโลกกสฺมิรปญฺห) คำถามเกี่ยวกับภาวะที่บุคคล ๒ คนตายในเมืองเดียวกัน คนหนึ่งไปอุบัติในพรหมโลก อีกคนไปอุบัติในเมืองกัศมีร์ ทั้งสองคนใช้เวลาไปอุบัติเท่ากันหรือไม่
  6. ปรโลกคตนีลปีตาทิวัณณคตปัญหา (บาลี: ปรโลกคตนีลปิตาทิวณฺณคตปญฺห) คำถามเกี่ยวกับวรรณะสัณฐานของผู้ไปเกิดในโลกอื่น
  7. มาตุกุจฉิปฏิสันธิปัญหา (บาลี: มาตุกุจฺฉิปฏิสนฺธิปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการถือกำเนิดในครรภ์มารดา
  8. สัตตโพชฌังคปัญหา (บาลี: สตฺตโพชฺฌงฺคปญฺห) คำถามเกี่ยวกับองค์แห่งโพชฌงค์ ๗
  9. ปาปปุญญานัง อัปปานัปปภาวปัญหา (บาลี: ปาปปุญฺญานํ อปฺปานปฺปภาวปญฺห) หรือ ปาปปุญญพหุตรปัญหา (บาลี: ปาปปุญฺญพหุตรปญฺห) คำถามเกี่ยวกับบาปและบุญ สิ่งไหนมีกำลังแรงกว่ากัน
  10. ชานันตาชานันตปาปกรณปัญหา (บาลี: ชานนฺตาชานนฺตปาปกรณปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการทําบาปแห่งบุคคลผู้รู้อยู่และผู้ที่ไม่รู้อยู่
  11. อุตตรกุรุกาทิคมนปัญหา (บาลี: อุตฺตรกุรุกาทิคมนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการไปสู่อุตตรกุรุทวีปเป็นต้น
  12. ทีฆัฏฐิกปัญหา (บาลี: ทีฆฏฺฐิกปญฺห) คำถามเกี่ยวกับโครงกระดูกที่ยาวถึง 100 โยชน์ก็มีได้จริงหรือไม่
  13. อัสสาสปัสสาสนิโรธปัญหา (บาลี: อสฺสาสปสฺสาสนิโรธปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการดับลมอัสสาสะ คือลมหายใจเข้า และปัสสาสะ คือลมหายใจออก
  14. สมุททปัญหา (บาลี: สมุทฺทปญฺห) คำถามเกี่ยวกับทำไมถึงเรียก "ทะเล" ว่า "ทะเล" และทำไมทะเลจึงเค็ม
  15. สุขุมัจเฉทนปัญหา (บาลี: สุขุมจฺเฉทนปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการที่บุคคลสามารถที่จะตัดสิ่งที่ละเอียดกว่าทุกสิ่งได้หรือไม่
  16. ปัญญาวิเสสปัญหา (บาลี: ปญฺญาวิเสสปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความวิเศษแห่งปัญญา
  17. วิญญาณนานัตถปัญหา (บาลี: วิญฺญาณนานตฺถปญฺห) หรือ วิญญาณาทีนัง นานัตถภาวปัญหา (บาลี: วิญฺญาณาทีนํ นานตฺถภาวปญฺห) คำถามเกี่ยวกับความต่างกันแห่งธรรม มีวิญญาณเป็นต้น
  18. อรูปธัมมววัตถานทุกกรปัญหา (บาลี: อรูปธมฺมววตฺถานทุกฺกรปญฺห) คำถามเกี่ยวกับการกําหนดแยกแยะนามธรรมทั้งหลายของพระพุทธเจ้าเป็นสิ่งกระทําได้ยาก
  19. ทุกกรปัญหา (บาลี: ทุกฺกรปญฺห) พระเจ้ามิลินท์ทรงเลื่อมใสได้ปวารณาพระนาคเสน

กัณฑ์ที่ 3: กันฑ์ลักขณปัญหา

[แก้]

กัณฑ์ลักขณปัญหา (บาลี: ลกฺขณปญฺหกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยปัญหาลักษณะแห่งธรรมต่าง ๆ แบ่งออกเป็น 7 คำรบ

กัณฑ์ที่ 4: กันฑ์เมณฑกปัญหา

[แก้]

กัณฑ์เมณฑกปัญหา (บาลี: เมณฺฑกปญฺหกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยปัญหาสองเงื่อน แบ่งออกเป็น 8 วรรค

กัณฑ์ที่ 5: กันฑ์อนุมานปัญหา

[แก้]

กัณฑ์อนุมานปัญหา (บาลี: อนุมานปญฺหกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยปัญหาที่รู้โดยการอนุมาน แบ่งออกเป็น 2 คำรบ

กัณฑ์ที่ 6: กันฑ์โอปัมมกถาปัญหา

[แก้]

กัณฑ์โอปัมมกถาปัญหา (บาลี: โอปมฺมกถาปญฺหกณฺฑ) เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยปัญหาที่พึงทราบด้วยการอุปมา แบ่งออกเป็น 7 วรรค

การแปลเป็นภาษาไทย

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. Hinüber (2000)[13] อ้างว่า การแปลมิลินทปัญหาเป็นภาษาจีนครั้งแรกนั้น สันนิษฐานว่าอยู่ในช่วงคริสตศตวรรษที่ 3 และปัจจุบันต้นฉบับสูญหาย และการแปลเป็นภาษาจีนครั้งที่สอง คือ นาคเสนภิกษุสูตร (จีน: 那先比丘經)[12] ซึ่งแปลราวคริสตศตวรรษที่ 4 ต้นฉบับการแปลครั้งที่สองที่ยังเก็บรักษาไว้นั้นสั้นกว่ามิลินทปัญหาของฝ่ายบาลีมาก

อ้างอิง

[แก้]
  1. อุตฺตมปญฺญภิกขุ 2020a.
  2. 1 2 "The SAT Daizōkyō Text Database, T1670(A)".
  3. "มิลินทปัญหา ตอนที่ ๑๑". ธรรมะไทย. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  4. ส. สีมา (9 ธันวาคม 2559). "เมแนนเดอร์-พระยามิลินท์". ศิลปวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  5. 1 2 "มิลินทปัญหา ตอนที่ ๑". ธรรมะไทย. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  6. 1 2 "มิลินทปัญหา". ริมขอบฟ้า. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-09-05. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  7. Kelly 2005.
  8. ดาวสยาม วชิรปัญโญ, พระมหา. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพ : เม็ดทรายพริ้นติ้ง, พิมพ์ครั้งที่ 2, หน้า 116
  9. Rhys Davids 1894, pp. xi–xiv.
  10. "Milindapanha". www.nichirenlibrary.org. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  11. von Hinüber 2000, pp. 83–86, ¶173–179.
  12. 1 2 "那先比丘經". Chinese Buddhist Electronic Text Association (ภาษาจีนคลาสสิก). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-08.{{cite web}}: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์)
  13. 1 2 von Hinüber 2000, p. 83, ¶173.
  14. von Hinüber 2000, pp. 85–86, ¶179.
  15. von Hinüber 2000, p. 85, ¶78.
  16. Skilling, Peter (2001). "Some Literary References in the "Grande Inscription d'Angkor" (IMA 38)". Aséanie, Sciences humaines en Asie du Sud-Est (ภาษาอังกฤษ). 8 (1): 58. doi:10.3406/asean.2001.1731.
  17. คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย; โสวิทย์ บำรุงภักดิ์, ผศ.; ประเพียร ภูลาด (มิถุนายน 2012) [2009]. "๕.ปกรณ์วิเสส". ใน ไกรวุฒิ มะโนรัตน์, ผศ. (บ.ก.). วรรณคดีบาลี (PDF) (4th ed.). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย. pp. 103–104. ISBN 978-9743648472. สืบค้นเมื่อ 2026-03-19.{{cite book}}: CS1 maint: date and year (ลิงก์)
  18. Rhys Davids 1894, p. xlvi.
  19. Winternitz 1920, p. 141.
  20. อุตฺตมปญฺญภิกขุ 2020a, pp. 5.
  21. "มิลินทปัญหา ภาคผนวก". มิลินทปัญหา. 84000.org. สืบค้นเมื่อ 2026-03-11.
  22. อุตฺตมปญฺญภิกขุ 2020a, pp. 51–92.
  23. พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "วิจาร". พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์.
  24. พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "วิตก". พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์.

บรรณานุกรม

[แก้]