มาชูปิกชู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก มาชู ปิกชู)
แหล่งอนุรักษ์ประวัติศาสตร์มาชูปิกชู *
80 - Machu Picchu - Juin 2009 - edit.jpg
มาชูปิกชู
ประเทศ ธงของประเทศเปรู เปรู
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (i), (iii), (vii), (ix)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน 2526 (คณะกรรมการสมัยที่ 7)

มาชูปิกชู (เกชัว: Machu Picchu) หรือนิยมเรียกอีกชื่อว่า เมืองสาบสูญแห่งอินคา เป็นซากอารยธรรมโบราณของชาวอินคา ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงในประเทศเปรู ที่ความสูงประมาณ 2,350 เมตร[1][2] อารยธรรมแห่งนี้ได้ถูกลืมโดยคนภายนอกจนกระทั่งมีการค้นพบอีกครั้งโดยนักโบราณคดีที่ชื่อ ไฮแรม บิงแฮม เมื่อ พ.ศ. 2454 มาชูปิกชูเป็นหลักฐานที่สำคัญของจักรวรรดิอินคา ในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้กำหนดมาชูปิกชูให้เป็นมรดกโลก โดยทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่คนนิยมไปศึกษาประวัติศาสตร์

7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มาชูปิกชูได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่ จากการลงคะแนนทั่วโลกทั้งทางอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ[3]

ประวัติ[แก้]

มาชูปิกชู คาดว่าสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 1450[4] โดยจักรพรรดิปาชากูตีของชาวอินคา[5] มาชูปิกชู ถูกปล่อยทิ้งไว้นับร้อยปี เพราะชาวสเปนได้เข้ามาล่าอาณานิคม และฆ่าชาวเปรูและชาวอินคา เมืองอินคาเลยถูกปล่อยร้างไว้[4] แต่ไฮแรม บิงแฮมค้นพบเมืองร้างแห่งนี้เมื่อปีคศ. 1911 แล้วแพร่ข่าวไปทั่วโลก

การบูชายันมนุษย์และความลึกลับ[แก้]

มีแหล่งข้อมูลน้อยากที่กล่าวถึงการบูช่ายันมนุษย์ที่มาชูปิกชู แม้ว่าผู้ถูกบูชายันจะไม่เคยถูกฝังอย่างเป็นพิธีแต่กระดูกของพวกเขาก็ได้ถูกย่อยสล่ายไปกับธาตุ[6]:115 อย้่่างไรก็ตาม มีหลักฐานว่าผู้ติดตามต้องถูกบูชายันเพื่อติดตามขุนนางผู้ล่วงลับไปยั้งชีวิตหลังความตาย[6]:107,119 การบูชายันสัตว์ ของเหลวและดินที่แท่นบูชาคอนดอล์จะพบเห็นได้บ่อยกว่ามาก ประเพณีนี้ได้รับการยอมรับจากสมาชิกของศาสนายุคใหม่แอนเดียน[7]:263

ที่ตั้ง[แก้]

ตำแหน่งที่ตั้งของมาชูปิกชู

มาชูปิกชูตั้งอยู่ห่างจากเมืองกุสโกตกเฉียงเหนือประมาณ 70 กิโลเมตรบนยอดของทิวเขามาชูปิกชู ที่ระดับ 2,350 เมตรจากระดับน้ำทะเล สถานที่แห่งนี้นับเป็นศูนย์กลางที่มีความสำคัญยิ่งทางโบราณคดีของอเมริกาใต้ และเป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยวเกือบทุกคนที่มาเยือนประเทศเปรู

จากยอดเขา ณ หน้าผามาชูปิกชู เป็นหน้าผาที่มีลักษณะดิ่งชันสูงถึง 600 เมตรจากฐานที่เป็นแม่น้ำคือ แม่น้ำอารูบัมบา ที่ตั้งของตัวเมืองนับเป็นความลับทางการทหารก็เนื่องจากการเป็นหน้าผาสูงชันที่มีอันตรายที่เป็นปราการป้องกันธรรมชาติอันยอดเยี่ยมนั่นเอง

ในปี พ.ศ. 2560 มีผู้คนประมาณ 1,411,279 คน ไปท่องเที่ยวที่มาชูปิกชู[8] และยูเนสโกได้ส่งข้อความสารแสดงถึงความเสียหายจากนักท่องเที่ยวที่ไปเป็นจำนวนมาก แต่ทางผู้มีอำนาจของทางเปรูบอกว่าเรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา แต่ถึงอย่างไรการคัดค้านนั้นทำให้มีการเรียกเก็บเงินจากผู้ที่ไปเที่ยวชมและจำกัดจำนวนผู้เช้าชม และได้มีการเสนอให้ติดตั้งรถกระเช้า[9] แต่ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธอยู่ตลอดและดูไม่มีทางจะเป็นไปได้ทุกที[10]


ทัศนียภาพ[แก้]

ทัศนียภาพของมาชูปิกชู
ทัศนียภาพของมาชูปิกชูจาก Huayna Picchu
ทัศนียภาพของมาชูปิกชู
ซากอารยธรรมโบราณของชาวอินคาในมาชูปิกชู
ทัศนียภาพของมาชูปิกชูจากเขามาชูปิกชูล้อมรอบด้วยแม่่น้ำแม่น้ำอารูบัมบา


ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "UNESCO advisory body evaluation" (PDF). http://whc.unesco.org/archive/advisory_body_evaluation/274.pdf. 
  2. UNESCO World Heritage Centre.
  3. "Home | Creating Global Memory" (ในภาษาen-US). https://world.new7wonders.com/. 
  4. 4.0 4.1 Burger, Richard L.; Salazar, Lucy C. (2004). Machu Picchu: Unveiling the Mystery of the Incas (ใน English). Yale University Press. ISBN 0300097638. 
  5. "Historic Sanctuary of Machu Picchu". UNESCO World Heritage Centre. http://whc.unesco.org/en/list/274. เรียกข้อมูลเมื่อ 2012-05-06. 
  6. 6.0 6.1 Gaither, Catherine; Jonathan Kent; Victor Sanchez; Teresa Tham (June 2008). "Mortuary Practices and Human Sacrifice in the Middle Chao Valley of Peru: Their Interpretation in the Context of Andean Mortuary Patterning.". Latin American Antiquity 19 (2): 107, 115, 119. 
  7. Hill, Michael (2010). "Myth, Globalization, and Mestizaje in New Age Andean Religion: The Intic Churincuna (Children of the Sun) of Urubamba, Peru.". Ethnohistory 57 (2): 263, 273–275. doi:10.1215/00141801-2009-063. 
  8. "Cusco: Llegada de visitantes al Santuario Histórico de Machu Picchu". MINCETUR. December 2017. http://datosturismo.mincetur.gob.pe/appdatosTurismo/frmReporte.aspx?id=224. เรียกข้อมูลเมื่อ 22 March 2018. 
  9. "Bridge stirs the waters in Machu Picchu". BBC News Online. 2007-02-01. สืบค้นเมื่อ 2016-06-07. 
  10. Global Sacred Lands: Machu Picchu Sacredland.org, Sacred Land Film Project.

บรรณานุกรม[แก้]

  • Bingham, Hiram. 1979 [1930]. Machu Picchu a Citadel of the Incas. Hacker Art Books, New York.
  • Burger, Richard and Lucy Salazar (eds.). 2004. Machu Picchu: Unveiling the Mystery of the Incas. Yale University Press, New Haven.
  • Frost, Peter. 1995. Machu Picchu Historical Sanctuary. Nueves Imágines, Lima.
  • Reinhard, Johan. 2002. Machu Picchu: The Sacred Center. Lima: Instituto Machu Picchu (2nd ed.).
  • Wright, Kenneth and Alfredo Valencia. 2000. Machu Picchu: A Civil Engineering Marvel. ASCE Press, Reston.
  • 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก 12 ก.ค. 50 - 18:48 นิติภูมิ นวรัตน์ นสพ. ไทยรัฐ

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°09′47″S 72°32′44″W / 13.16306°S 72.54556°W / -13.16306; -72.54556