กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษากลุ่มตุงกูซิกใต้)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้ (อังกฤษ: Southern Tungusic languages) เป็นกลุ่มภาษาในกลุ่มภาษาตุงกูซิก ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของประเทศรัสเซีย (คาบารอฟสค์, ปรีมอร์สกี และซาคาลิน) และทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน[1] กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้นี้ แบ่งย่อยได้เป็นสองกลุ่มคือ[2]

  • กลุ่มตะวันออกเฉียงใต้ แบ่งออกได้อีกสองกลุ่มย่อยคือกลุ่มภาษานานาช ได้แก่ ภาษานาไน ภาษาโอโรก และภาษาอุลช์ ซึ่งพบในประเทศรัสเซีย และกลุ่มภาษาอูดีเฮ ได้แก่ ภาษาโอโรช ภาษาอูดีเฮ ซึ่งพบในประเทศรัสเซียเช่นกัน
  • กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ เป็นกลุ่มภาษาที่พบในประเทศจีน ได้แก่ภาษาแมนจูของชาวแมนจูผู้ก่อตั้งราชวงศ์ชิงในประเทศจีน ภาษาซิเบที่ใช้พูดในซินเจียงโดยลูกหลานของชาวแมนจู และ ภาษาจูร์เชน ซึ่งเป็นภาษาที่ตายแล้ว

อ้างอิง[แก้]

  1. Raymond G. Gordon, Jr, ed. 2005. Ethnologue: Languages of the World. 15th edition. Dallas: Summer Institute of Linguistics.
  2. http://www.ethnologue.com/family/17-852