ภาวะสิ้นยินดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ในทางจิตวิทยา ภาวะสิ้นยินดี (อังกฤษ: anhedonia; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก αν- an-, หมด, ขาด + ηδονή hēdonē, ความพึงพอใจ) เป็นภาวะที่ไม่สามารถเกิดความพึงพอใจในภาวะที่ปกติสามารถสร้างความพึงพอใจได้ เช่น การกิน การออกกำลังกาย ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมหรือทางเพศ

ภาวะสิ้นยินดีเป็นหนึ่งในอาการสำคัญของความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) ชนิดภาวะซึมเศร้า (depression) ตามเกณฑ์การวินิจฉัยอาการทางจิตเวช DSM-IV และ บัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง (ICD) ภาวะสิ้นยินดียังอาจพบได้ในโรคจิตเภท (schizophrenia) , บุคลิกภาพชนิด schizoid personality disorder, และความผิดปกติทางจิตอื่นๆ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]