ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ คริสโตเฟอร์ โนแลน
อำนวยการสร้าง ซูซาน ทอดด์
เจนนิเฟอร์ ทอดด์
เขียนบท คริสโตเฟอร์ โนแลน
เค้าโครงจาก '"Memento Mori"
โดย โจนาทาน โนแลน
นำแสดง กาย เพียร์ซ
แคร์รี-แอนน์ มอสส์
โจ แพนโทเลียโน
ดนตรีประกอบ เดวิด จูลียาน
กำกับภาพ วอลลี ฟิสเตอร์
ตัดต่อ โดดี ดอร์น
ค่าย Summit Entertainment
Team Todd
จำหน่าย/เผยแพร่ Newmarket
ฉาย 5 กันยายน 2000 (เวนิส)
16 มีนาคม 2001 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว 113 นาที
ประเทศ สหรัฐอเมริกา
ภาษา อังกฤษ
งบประมาณ 9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รายได้ 39.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[1]
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ (อังกฤษ: Memento) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2000 ในแนวระทึกขวัญ-จิตวิทยา เขียนบทและกำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน ดัดแปลงมาจากเรื่องสั้นของน้องชายของเขาที่ชื่อโจนาธาน โนแลน เรื่อง "Memento Mori"[2] ภาพยนตร์นำแสดงโดยกาย เพียร์ช รับบทลีโอนาร์ด เชลบี ชายผู้สูญเสียความสามารถในการรับความจำใหม่ ๆ ในช่วงเปิดเรื่อง (ซึ่งเป็นตอนจบของเรื่อง) มีเนื้อหาที่บอกว่าลีโอนาร์ดฆ่าเท็ดดี้ (โจ แพนโทเลียโน) ในข้อหาข่มขืนและฆาตกรรมภรรยาเขา โดยได้ข้อมูลจากนาตาลี (แคร์รี-แอน มอส)

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความโดดเด่นอย่างมากในโครงเรื่องและเรื่องราว เรื่องราวจะคลี่คลายออกเป็น 2 ส่วน อันหนึ่งเป็นสีและอีกอันหนึ่งเป็นภาพขาวดำ ส่วนภาพขาวดำเป็นเรื่องเล่าตามลำดับเวลา แสดงเนื้อหาว่าลีโอนาร์ดสนทนาทางโทรศัพท์กับใครบางคนในห้องโมเทล ในส่วนการสืบสวนของลีโอนาร์ดเป็นภาพสีที่จะเล่าเรื่องย้อนหลัง และตั้งแต่เริ่มต้น ผู้ดูจะไม่รู้เหตุการณ์ก่อนหน้า เช่นเดียวกับตัวลีโอนาร์ด โดยให้คนดูเกิดความสับสน จนเมื่อจบเรื่องจะเฉลยการสอบสวนทั้งหมดและเหตุการณ์ที่ทำให้เท็ดดี้เสียชีวิต

ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ ออกฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2000 ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ได้รับเสียงตอบรับที่ดี เช่นเดียวกับเมื่อออกฉายที่โรงภาพยนตร์ในยุโรปในเดือนตุลาคม 2000 นักวิจารณ์ต่างชมเชยว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว กับโครงสร้างที่ไม่ได้เป็นเส้นตรงและเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องความทรงจำ การรับรู้ ความเศร้าโศก การหลอกตัวเอง และการแก้แค้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิส ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมและตัดต่อยอดเยี่ยม

อ้างอิง[แก้]