พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
King Nikola of Montenegro.jpg

พระปรมาภิไธย พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งมอนเตเนโกร
ราชวงศ์ เปรโตวิช-เนจอร์จ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 7 ตุลาคม 2384
ประเทศมอนเตเนโกร
สวรรคต 1 มีนาคม พ.ศ. 2464 (79 พรรษา)
ฝรั่งเศส
พระราชบิดา มิครอฟ เปรโตวิช-เนจอร์จ
พระราชมารดา อนัตซียา มาติโนวิช
พระอัครมเหสี สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร
พระราชบุตร เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงอนัสตาเซียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงมาลิกาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร
เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี
เจ้าหญิงอันนาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายมิครอฟแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงซาเนียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงวีราแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายปีเตอร์แห่งมอนเตเนโกร

พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: Nicholas I of Montenegro) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2384 ณ ประเทศมอนเตเนโกร เป็นบุตรชายของ มิครอฟ เปรโตวิช-เนจอร์จ และ อนัตซียา มาติโนวิช พระองค์ทรงเป็นพระภาติยะ (หลานอา) ใน ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร ซึ่งพระปิตุลาของพระองค์นั้นทรงเสกสมรสและมีพระธิดาพระองค์เดียว ไม่ทรงมีพระโอรส พระองค์จึงกลายเป็นรัชทายาทพระองค์ต่อไป ส่วนพระบิดาของพระองค์นั้นไม่ทรงเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยของพระปิตุลา พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์นั้นถูกอบรมกับการต่อสู้ โดยเทือกเขาในตรีเยสเต เป็นสถานที่ที่พระปิตุลาส่งพระองค์ไปเรียน โดยมี เจ้าหญิงดารินกา เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร พระปิตุลานี(ป้าสะใภ้) เป็นผู้ถวายความดูแลพระองค์ขณะทรงศึกษาวิชาต่อสู้ หลังจากนั้นพระปิตุลาของพระองค์เห็นว่า เรียนต่อสุ้อย่างเดียวอาจจะทำให้ดูป่าเถื่อน พระองค์จึงส่งพระภาติยะไปศึกษา ณ ปารีส ระยะเวลาเพียง 5 ปี พระองค์สามารถเข้าใจวัฒนธรรมชาวตะวันตกแบบยุโรปแท้ๆได้ และทรงดำรงพระชนม์ชีพแบบคนธรรมดา มิได้มีความสบายกว่านกัเรียนรุ่นเดียวกันแต่อย่างใด ซึ่งพระองค์ทรงถูกฝึกให้มีความเป็นผู้นำ กล้าตัดสินใจ และเป็นที่พึ่งได้ โดยพระอาจารย์ของพระองค์ได้เขียนจดหมายถวาย ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมเนเตเนโกรว่า พระองค์ทรงเรียนรู้ไว้และมีความเป็นผู้นำกว่านักเรียนคนอื่นๆ พระปิตุลาจึงทรงมีพระดำรัส เชิญพระองค์เสด็จกลับประเทศ

พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งมอนเตเนโกร แทนที่พระปิตุลาเนื่องด้วย พระปิตุลาของพระองค์ถูกลอบสังหาร เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2403 พระองค์ทรงงานด้ารการทหารและกิจกรรมเกี่ยวกับความมั่นคงในประเทศทุกอย่าง จนเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2453 รัฐบาลแห่งมอนเตเนโกรได้มีมติลงความเห็นอันเชิญพระองค์เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็น พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระมหากษัตริย์แห่งมอนเตเนโกร พร้อมด้วยฐานันดร มาเจสตี

อภิเษกสมรส[แก้]

พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ มิเลนา วูโกติซ ในเดือนพฤศจิกายน 2403 มิเลนา วูโกติซ รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร จนกระทั่งพระราชสวามีขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ มิเลนา วูโกติซ จึงเป็น สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร ทั้งคู่ มีพระราชบุตรถึง 12 พระองค์ ดังนี้

  1. เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร
  2. เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร
  3. เจ้าหญิงอนัสตาเซียแห่งมอนเตเนโกร
  4. เจ้าหญิงมาลิกาแห่งมอนเตเนโกร
  5. เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร
  6. เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี
  7. เจ้าหญิงอันนาแห่งมอนเตเนโกร
  8. เจ้าหญิงโซเฟียแห่งมอนเตเนโกร
  9. เจ้าชายมิครอฟแห่งมอนเตเนโกร
  10. เจ้าหญิงซาเนียแห่งมอนเตเนโกร
  11. เจ้าหญิงวีราแห่งมอนเตเนโกร
  12. เจ้าชายปีเตอร์แห่งมอนเตเนโกร
  • อนึ่ง ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงมีพระราชธิดามากกว่าพระราชโอรส และพระราชธิดาของพระองค์ทรงเสกสมรสกับพระประมุชของหลายประเทศ พระองค์จึงได้รับสมญานามว่า พระสัสสุระแห่งยุโรป

พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2464 สิริพระชนมพรรษา 79 พรรษา

อ้างอิง[แก้]

  • Jelena Đurović; Milenija Vračar; Dragica Lompar (2010). Nikola I, gospodar i pjesnik. Centralna Narodna Biblioteka Crne Gore "Đurđe Crnojević". ISBN 978-86-7079-109-1.
  • Два Петровића Његоша, Владика Данило Петровић И Кнез Никола I. 1896.
  • Перо Вуковић (1910). Књаз Никола I као пјесник: написао Перо Вуковић,... Штампарија К. Ц. Министерства војног.
  • King Nikola--personality, work, and time. Crnogorska akademija nauka i umjetnosti. 1998.
  • Radoman Jovanović (1977). Politički odnosi Crne Gore i Srbije 1860-1878. Istorijski institut SR Crne Gore.
  • Novica Rakočević (1981). Politički odnosi Crne Gore i Srbije: 1903-1918. Istorijski institut SR Crne Gore u Titogradu.