ผู้ใช้:M sky/พาราเซตามอล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

อะเซตานิไลน์เป็นสารประเภทอะนิไลน์ชนิดแรกที่ค้นพบโดยบังเอิญและมีคุณสมบัติในการบรรเทาอาการบรรเทาอาการปวดและลดไข้ ต่อมาได้นำมาใช้ในการปฏิบัติการทางการแพทย์ในชื่อว่าแอนติฟิบริน (Antifebrin) โดย A. Cahn และ P. Hepp ในปี ค.ศ. 1886[1] หากแต่ผลข้างเคียงอันไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาดังกล่าวซึ่งทำให้เกิดอาการไซยาโนซิส (ภาวะผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีเขียวหรือน้ำเงิน) เนื่องมากจากเมตาโมโกลบินีเมีย (methemoglobinemia) ต่อมาจึงได้มีการวิจัยเพื่อลดพิษข้างเคียงของยาดังกล่าว[2] ฮาร์มอนนอร์ธรอปมอร์สประสบความสำเร็จในการสังเคราะห์พาราเซตามอล ณ มหาวิทยาลัยจอห์นส์ฮอปกินส์โดยปฏิกิริยารีดักชันของp-ไนโตรฟีนอลด้วยดีบุกในสภาวะกรดน้ำส้มเป็นน้ำแข็งเมื่อปี ค.ศ. 1877[3][4] หากแต่งานวิจัยดังกล่าวไม่ได้นำมาใช้ในทางปฏิบัติจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1887 Joseph von Mering นักเภสัชวิทยาได้นำพาราเซตามอลมาใช้กับผู้ป่วย[2] ในปี ค.ศ. 1893 Joseph ได้ตีพิมพ์ผลงานทางคลินิกถึงผลการบริบาลทางเภสัชกรรมด้วยยาพาราเซตามอลและฟีนาซิติน ซึ่งเป็นสารสกัดอีกประเภทหนึ่งของอะนิไลน์[5] Joseph กล่าวว่าผลการรักษาด้วยพาราเซตามอลไม่เหมือนกับฟินาอะซิติน พาราเซตามอลทำให้เกิดเมตีโมโกลบินีเมียอย่างช้าๆ พาราเซตามอลให้ผลการรักษาที่แตกต่างไปจากฟีนาอะซิติน การจำหน่ายฟินาอะซิตินริเริ่มโดยเบเยอร์ บริษัททางเภสัชกรรมชั้นนำ[6] ส่งผลให้ความนิยมในการใช้ยาแอสไพรินลดลง ซึ่งนำมาใช้ในทางการแพทย์โดย Heinrich Dreser ในปี ค.ศ. 1899 ฟินาอะซิติกได้รับความนิยมกว่าหลายทศวรรษ โดยเฉพาะการโฆษณาคุณสมบัติของยาไปยังประเทศต่างๆในฐานะ "ส่วนผสมของอาการปวดหัว" อะมิโนไพรินซึ่งเป็นส่วนประกอบในแอสไพริน คาเฟอีน และในยากดประสาทบางประเภท[2]

Von Mering's claims remained essentially unchallenged for half a century, until two teams of researchers from the United States analyzed the metabolism of acetanilide and paracetamol.[6] In 1947 David Lester and Leon Greenberg found strong evidence that paracetamol was a major metabolite of acetanilide in human blood, and in a subsequent study they reported that large doses of paracetamol given to albino rats did not cause methemoglobinemia.[7] In three papers published in the September 1948 issue of the Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, Bernard Brodie, Julius Axelrod and Frederick Flinn confirmed using more specific methods that paracetamol was the major metabolite of acetanilide in human blood, and established it was just as efficacious an analgesic as its precursor.[8][9][10] They also suggested that methemoglobinemia is produced in humans mainly by another metabolite, phenylhydroxylamine. A followup paper by Brodie and Axelrod in 1949 established that phenacetin was also metabolized to paracetamol.[11] This led to a "rediscovery" of paracetamol.[2] It has been suggested that contamination of paracetamol with 4-aminophenol, the substance from which it was synthesized by von Mering, may be the cause for his spurious findings.[6]

Bernard Brodie and Julius Axelrod (pictured) demonstrated that acetanilide and phenacetin are both metabolized to paracetamol, which is a better tolerated analgesic.

Paracetamol was first marketed in the United States in 1953 by Sterling-Winthrop Co., which promoted it as preferable to aspirin since it was safe to take for children and people with ulcers.[6] The best known brand today for paracetamol in the United States, Tylenol, was established in 1955 when McNeil Laboratories started selling paracetamol as a pain and fever reliever for children, under the brand name Tylenol Children's Elixir—the word "tylenol" was a contraction of para-acetylaminophenol.[12] In 1956, 500 mg tablets of paracetamol went on sale in the United Kingdom under the trade name Panadol, produced by Frederick Stearns & Co, a subsidiary of Sterling Drug Inc. Panadol was originally available only by prescription, for the relief of pain and fever, and was advertised as being "gentle to the stomach," since other analgesic agents of the time contained aspirin, a known stomach irritant.[ต้องการอ้างอิง] In 1963, paracetamol was added to the British Pharmacopoeia, and has gained popularity since then as an analgesic agent with few side-effects and little interaction with other pharmaceutical agents.[4] Concerns about paracetamol's safety delayed its widespread acceptance until the 1970s, but in the 1980s paracetamol sales exceeded those of aspirin in many countries, including the United Kingdom. This was accompanied by the commercial demise of phenacetin, blamed as the cause of analgesic nephropathy and hematological toxicity.[2]

The U.S. patent on paracetamol has long expired, and generic versions of the drug are widely available under the Drug Price Competition and Patent Term Restoration Act of 1984, although certain Tylenol preparations were protected until 2007. U.S. patent 6,126,967 filed September 3, 1998 was granted for "Extended release acetaminophen particles".[13]

  1. Cahn, A (1886). "Das Antifebrin, ein neues Fiebermittel". Centralbl. Klin. Med. 7: 561–64. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ pmid17227290
  3. H. N. Morse (1878). "Ueber eine neue Darstellungsmethode der Acetylamidophenole". Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft. 11 (1): 232–233. doi:10.1002/cber.18780110151.
  4. 4.0 4.1 Milton Silverman, Mia Lydecker, Philip Randolph Lee (1992). Bad Medicine: The Prescription Drug Industry in the Third World. Stanford University Press. pp. 88&ndash, 90. ISBN 0804716692.
  5. Von Mering J. Beitrage zur Kenntniss der Antipyretica. Ther Monatsch 1893;7:577–587.
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 Sneader, Walter (2005). Drug Discovery: A History. Hoboken, N.J.: Wiley. p. 439. ISBN 0471899801. Unknown parameter |publiser= ignored (|publisher= suggested) (help)
  7. Lester D, Greenberg LA, Carroll RP (1947). "The metabolic fate of acetanilid and other aniline derivatives: II. Major metabolites of acetanilid appearing in the blood". J. Pharmacol. Exp. Ther. 90: 68&ndash, 75.
  8. Brodie, BB (1948). "The estimation of acetanilide and its metabolic products, aniline, N-acetyl p-aminophenol and p-aminophenol (free and total conjugated) in biological fluids and tissues". J. Pharmacol. Exp. Ther. 94 (1): 22–28. PMID 18885610. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  9. Brodie, BB (1948). "The fate of acetanilide in man" (PDF). J. Pharmacol. Exp. Ther. 94 (1): 29–38. PMID 18885611. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  10. Flinn, Frederick B (1948). "The effect on the pain threshold of N-acetyl p-aminophenol, a product derived in the body from acetanilide". J. Pharmacol. Exp. Ther. 94 (1): 76–77. PMID 18885618. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help).
  11. Brodie BB, Axelrod J (1949). "The fate of acetophenetidin (phenacetin) in man and methods for the estimation of acetophenitidin and its metabolites in biological material". J Pharmacol Exp Ther. 94 (1): 58–67.
  12. "A Festival of Analgesics." Chemical Heritage Foundation. 2001. Retrieved on August 17, 2007.
  13. แม่แบบ:Ref patent