บุรินทร์ กำจัดภัย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

รองศาสตราจารย์ บุรินทร์ กำจัดภัย (28 ตุลาคม 2516 - ) เจ้าของ รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2551 สาขาฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา มีความเชี่ยวชาญพิเศษทางด้านพลวัตรของระบบพลังงานมืด (Dark Energy Dynamics) และทฤษฎีสัมพัทธภาพแบบขยายความ (Modified Gravities)

ประวัติการศึกษา[แก้]

รองศาสตราจารย์ ดร.บุรินทร์ กำจัดภัย เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ที่อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์เป็นบุตรคนโตของนายวรพันธ์ และนางประทีป กำจัดภัย (โล่ห์ทองคำ) เรียนชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนผดุงวิทย์ โรงเรียนเทศบาลบ้านศรีมงคลและโรงเรียนหล่มสักวิทยาคม สำเร็จปริญญาตรีทางฟิสิกส์จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2539 สำเร็จปริญญาโททางฟิสิกส์ทฤษฎีของเอกภพ จาก University of Sussex ประเทศอังกฤษ ด้วยทุน BTSS ของ British Council ร่วมกับทุนรัฐบาลไทย เมื่อปี พ.ศ. 2542 ภายใต้การดูแลของ Dr. Mark Hindmarsh จากนั้นได้รับทุนทบวงมหาวิทยาลัยให้ไปศึกษาต่อที่ Institute of Cosmology and Gravitation, University of Portsmouth จนสำเร็จปริญญาเอกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ทางจักรวาลวิทยาภายใต้การดูแลของ Prof. Roy Maartens และได้รับเลือกเป็น F.R.A.S. (Fellow of the Royal Astronomical Society, U.K.) ในปีเดียวกัน [1]

ประวัติการทำงาน[แก้]

หลังสำเร็จปริญญาตรี รองศาสตราจารย์ ดร.บุรินทร์ กำจัดภัย ได้เข้ารับราชการอาจารย์ใน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์จนถึง พ.ศ. 2554 จากนั้นย้ายไปที่ วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน มหาวิทยาลัยนเรศวร และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์ในสาขาวิชาฟิสิกส์ทฤษฎีโดยวิธีพิเศษเมื่อปี พ.ศ. 2556 บุรินทร์เป็นผู้ก่อตั้งสถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยาในปี พ.ศ. 2539 และวิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน[2]เมื่อปี พ.ศ. 2554 หน้าที่ในตำแหน่งอื่นๆ มีอาทิ

  • ผู้อำนวยการ สถานวิจัยเพื่อความเป็นเลิศทางวิชาการด้านฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (พ.ศ. 2554-2556)
  • นักเขียนประจำคอลัมน์ Perspective 7 ผู้จัดการออนไลน์วิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2554-2556)
  • วุฒิเมธีวิจัย สกว. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (พ.ศ. 2553-2556)
  • หัวหน้าหัองปฏิบัติการวิจัยจักรวาลวิทยา ศูนย์ความเป็นเลิศด้านฟิสิกส์ของ สกอ. (ตั้งแต่ พ.ศ. 2552)
  • นักวิชาการอาคันตุกะในหลายสถาบันเช่น DAMTP University of Cambridge (พ.ศ. 2551-2552), University of Durham (พ.ศ. 2554-2555) และ Queen Mary University of London (พ.ศ. 2555)
  • ICTP Junior Associate, Abdus Salam International Centre for Theoretical Physics ประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2551-2557)
  • เมธีวิจัย สกว. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (พ.ศ. 2549-2552)
  • Chair, Theoretical Astrophysics and Cosmology Working Group, Southeast Asian Astronomy Network
  • กรรมการที่ปรึกษาวิชาการ ศูนย์สื่อสารวิทยาศาสตร์ไทย สวทช (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550)
  • ภาคีสมาชิก บัณฑิตยสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551)
  • ผู้ปริทรรศน์บทความ (Reviewer)วารสาร European Physical Journal C และ Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
  • Headmaster (หัวหน้าครู)สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา (หลายวาระจนถึงปัจจุบัน)[3]
  • Part-time Lecturer in Mathematics and Sciences Skills, University of Portsmouth (พ.ศ. 2545-2546)

ผลงานวิจัย[แก้]

บุรินทร์ได้ศึกษาปัญหาการขยายตัวออกแบบเร่งของเอกภพที่ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2541 ซึ่งไม่อาจอธิบายได้ด้วยแบบจำลองมาตรฐานในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป บุรินทร์ได้สนใจสมมติฐานที่ใช้อธิบายปรากฏการณ์นี้ โดยใช้แบบจำลอง“ภพแผ่น”(braneworld) แบบจำลองนี้กล่าวว่าเอกภพเป็นแผ่น hypersurface ของ 3 มิติอวกาศ+1 มิติเวลาฝังตัวอยู่ในมิติอวกาศที่ 5 ซึ่งได้ทำนายไว้โดยทฤษฎีสตริง โดยได้วิเคราะห์การวิวัฒน์ของสนามสเกลาร์และทำนายว่าหากมิติที่ห้าในแบบจำลอง Randall Sundrum II braneworld มีอยู่จริงรังสีมืด (dark radiation) จากหลุมดำในมิติที่ 5 จะไม่มีผลต่อการก่อตัวของโครงสร้างระดับใหญ่ในเอกภพและได้หาผลเฉลยการขยายตัวของเอกภพแบบแม่นตรงได้ นอกจากนี้ได้วิเคราะห์แผนภาพเฟสการวิวัฒน์ของสนามสเกลาร์ภายใต้ศักย์หลายชนิด ปัจจุบันงานวิจัยของ ดร.บุรินทร์ เป็นการศึกษาและวิเคราะห์ทฤษฎีอีกอันหนึ่งที่เชื่อว่าการเร่งออกนั้นเป็นผลมาจากพลังงานมืด (dark energy) โดยได้สนใจการวิเคราะห์ในเชิงระบบเชิงพลวัตร โดยได้วิเคราะห์ระบบพลวัตรของพลังงานมืดแบบต่างๆ ทั้งแบบมีและไม่มีอันตรกิริยากับสสารมืด (dark matter) ผลการวิเคราะห์สามารถนำไปตรวจสอบกับข้อมูลจากรังสีไมโครเวฟพื้นหลังและจาก supernovae ซึ่งช่วยให้นักฟิสิกส์ทฤษฎีใช้ความรู้ทางจักรวาลวิทยาสนับสนุน,จำกัดหรือหักล้างแบบจำลองที่พลังงานต่ำของฟิสิกส์พลังงานสูงอันเป็นทฤษฎีแห่งสรรพสิ่งได้ การวิจัยได้รับทุนสนับสนุนจาก สกอ.-สกว. มหาวิทยาลัยนเรศวร มูลนิธิโทเร ศูนย์ความเป็นเลิศด้านฟิสิกส์ สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ และ วช.

เกียรติคุณและรางวัล[แก้]

  • 2551 รางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2551 สาขาฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
  • 2550 รางวัลสภาวิจัยแห่งชาติ (รางวัลชมเชยวิทยานิพนธ์สาขาวิทยาศาสตร์กายภาพและคณิตศาสตร์) ประจำปี พ.ศ. 2550
  • 2549, 2550, 2551 และ 2552 รางวัลนักวิจัยดีเด่นของมหาวิทยาลัยนเรศวรประเภทนักวิจัยที่มีผลงานวิจัยตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติที่มีค่า Impact Factor สูงสุดของมหาวิทยาลัยนเรศวร ในปีการศึกษา 2548, 2549, 2550 และ 2551 (4 ปีติดต่อกัน)[4]
  • 2549 รางวัลนักวิจัยดีเด่นของมหาวิทยาลัยนเรศวรประเภทนักวิจัยที่มีผลงานตีพิมพ์ที่ได้รับการอ้างอิง (cited) ในฐานข้อมูลระดับนานาชาติสูงสุดของมหาวิทยาลัยนเรศวร[5]
  • 2548 รางวัลนักวิจัยรุ่นใหม่ดีเด่น สกว.-สกอ. ประจำปี พ.ศ. 2548 [6]

อ้างอิง[แก้]

  1. หนังสือ รางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ประจำปี 2551 มูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์
  2. เวบวิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน http://www.if.nu.ac.th
  3. เวบสถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา http://www.tptp.in.th
  4. รายงานประจำปี มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2548, 2549, 2550 และ 2551
  5. รายงานประจำปี มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2549
  6. หนังสือ การประชุมนักวิจัยรุ่นใหม่พบเมธีวิจัยอาวุโส สกว. 2550

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]