บลุป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พิกัดภูมิศาสตร์: 50°00′00″S 100°00′00″W / 50.000000°S 100.000000°W / -50.000000; -100.000000

กราฟเสียงของบลุป

บลุป (อังกฤษ: Bloop) เป็นชื่อเรียกของเสียงความถี่ต่ำมากใต้มหาสมุทรซึ่ง องค์การสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ (อังกฤษ: National Oceanic and Atmospheric Administration หรือ NOAA) ของสหรัฐอเมริกาสามารถตรวจจับได้ในช่วงฤดูร้อนของ พ.ศ. 2540 ต้นกำเนิดของบลุปยังเป็นปริศนา

ที่มา[แก้]

ที่มาของบลุปนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นบริเวณ 50°S 100°W / 50°S 100°W / -50; -100 (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร ซึ่งใช้ระบบฟังเสียงใต้น้ำของนาวิกโยธินอเมริกาที่เดิมใช้ตรวจหาเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต สามารถจับเสียงของบลุปได้หลายครั้ง NOAA ได้บรรยายว่าบลุปนั้นมีความถี่สูงขึ้นเรื่อยๆเป็นเวลากว่าหนึ่งนาที และเป็นเสียงดังในบริเวณกว้างพอที่เซนเซอร์จำนวนมากในรัศมี 5,000 กิโลเมตรสามารถตรวจจับได้

นักวิทยาศาสตร์ซึ่งได้ศึกษาบลุป และตั้งสมมติฐานระบุว่ารูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ แต่ไม่มีสัตว์น้ำชนิดใดที่เรารู้จักซึ่งสามารถสร้างเสียงเช่นนี้ได้ ถ้าเสียงนี้มาจากสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว[1]

เสียงบลุป จากเว็บไซต์ของ NOAA เล่นด้วยความเร็วต่ำมากถึง 16 เท่าของเสียงดั้งเดิม

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ

วิเคราะห์[2][แก้]

หลังจาก NOAA สำรวจและได้ทำการวิเคราะห์คลื่นเสียงผ่านสเปคโปรแกรม แล้วคาดกันว่า น่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร ส่วนที่นักวิทยาศาสตร์ได้บอกว่า รูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว[1] ความจริงคือ คนที่ตั้งตั้งข้อสมมติฐานมาจากนักเขียนที่มีชื่อว่า"เดวิด โวลแมน (David Wolman)"เป็นนักข่าว และนักเขียนประเภทรหัสยศาสตร์ หรือ สิ่งลึกลับ โดยสมมติฐานของเดวิด โวลแมน มีข้อความดังนี้

Fox's hunch is that the sound nicknamed Bloop is the most likely to come from some sort of animal, because its signature is a rapid variation in frequency similar to that of sounds known to be made by marine beasts. There's one crucial difference, however: in 1997 Bloop was detected by sensors up to 4,800 kilometres (3,000 mi) apart. That means it must be far louder than any whale noise, or any other animal noise for that matter. Is it even remotely possible that some creature bigger than any whale is lurking in the ocean depths? Or, perhaps more likely, something that is much more efficient at making sound?

— David Wolman 555

สถานที่เกิดเหตุ และข้อมูลเพิ่มเติม [2][แก้]

NOAA ได้พบข้อมูลเพิ่มเติมคือ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดที่บริเวณ 50°S 100°W / 50°S 100°W / -50; -100 (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่เกิดที่บริเวณขั้วโลกใต้ ต้นกำเนิดเสียงมาจากก้อนภูเขาน้ำแข็งที่มีชื่อว่า A53a ค้นพบอยู่ที่เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช และทาง NOAA ได้เปิดเผยชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่บอกว่า มันน่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร คือ Dr.Yunbo Xie (ด็อกเตอร์เหยินโบว ฉี) เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นเสียง

อ้างอิง[แก้]

  1. John von Radowitz, (June 13, 2002). "Beware the Bloop". The Age. 
  2. Richard Stenger (September 7, 2001). "Scientists tune in to sounds of the sea". CNN. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • "Bloop" NOAA Vents Program for Acoustic Monitoring. Has a link to a wav file of the (sped up) sound, as well as a spectrogram.