ถะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจดีย์เหล็กเมืองไคเฟิง ประเทศจีน สร้างในปี ค.ศ. 1049

ถะ[1] (จีน: ) คือสถูปที่สร้างตามสถาปัตยกรรมจีน มีลักษณะเป็นหอคอยมีหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ใช้เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุเพื่อความปลอดภัยหรือเป็นที่สักการะบูชา[2] พัฒนามาจากสถูปที่สร้างขึ้นในอินเดียสมัยโบราณ[3][4][5]

ถะ ในภาษาอังกฤษเรียกว่า pagoda มาจากคำว่า pagode ในภาษาโปรตุเกส ซึ่งสันนิษฐานว่ามาจากคำว่า butkada ในภาษาเปอร์เซียที่แปลว่า เทวสถานที่มีเทวรูป[6] บ้างก็สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า "ผาโจวถะ" (จีน: 八角塔) ซึ่งเป็นชื่อถะสำคัญแห่งหนึ่งในกวางโจวและชาวยุโรปที่มาเยือนจีนมักได้พบเห็น[7]

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถานพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556. 1,544 หน้า. หน้า 528. ISBN 978-616-7073-80-4
  2. The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press
  3. "DEVELOPMENT OF STUPA ARCHITECTURE IN INDIA" (PDF). Shodhganga.inflibnet.ac.in. สืบค้นเมื่อ 2017-01-23. 
  4. "The stupa (article)". Khan Academy. สืบค้นเมื่อ 2017-01-23. 
  5. "The Origin of Pagodas". China.org.cn. 2002-09-19. สืบค้นเมื่อ 2017-01-23. 
  6. "pagoda". Oxford University Press. พ.ศ. 2560. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2560. 
  7. "Chinese origin of the term pagoda". David Robbins Tien. Comments on Etymology, October 2014, Vol.44, no. 1, pp.2-6.