ข้ามไปเนื้อหา

ตำรวจติดอาวุธประชาชน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน
ธง
(ตั้งแต่ 10 มกราคม ค.ศ. 2018)
ตราสัญลักษณ์
(ตั้งแต่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2021)[a]
เครื่องหมายแขนไหล่
ชื่อทางการ武警部队 (Wǔjǐng Bùduì; "กองกำลังตำรวจติดอาวุธ")
อักษรย่อPAP ("ตำรวจติดอาวุธประชาชน")
CAPF ("กองกำลังตำรวจติดอาวุธจีน") (ชื่อย่อเดิม)
อู๋จิ่ง (武警; Wǔjǐng; "ตำรวจติดอาวุธ") หรือ WJ ตามป้ายทะเบียนรถ
คำขวัญ为人民服务
(รับใช้ประชาชน)
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง19 มิถุนายน 1982; 43 ปีก่อน (1982-06-19)
เจ้าหน้าที่1.5 ล้าน
โครงสร้างเขตอำนาจ
หน่วยงานแห่งชาติ
(เขตอำนาจในการปฏิบัติการ)		จีน
เขตอำนาจในการปฏิบัติการจีน
เขตอำนาจตามกฎหมายสาธารณรัฐประชาชนจีน
ส่วนปกครองคณะกรรมาธิการการทหารกลาง
บัญญัติตราสาร
  • 《中华人民共和国人民武装警察法》 (กฎหมายตำรวจติดอาวุธประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน)
สำนักงานใหญ่เขตไห่เตี้ยน ปักกิ่ง

ผู้บริหารหน่วยงาน
หน่วยงานปกครองคณะกรรมาธิการการทหารกลาง
หน่วยงานลูก
เว็บไซต์
chinamil.com.cn
กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชนจีน
จีนตัวย่อ中国人民武装警察部队
จีนตัวเต็ม中國人民武裝警察部隊
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZhōngguó Rénmín Wǔzhuāng Jǐngchá Bùduì
ตำรวจติดอาวุธประชาชน
จีนตัวย่อ人民武装警察
จีนตัวเต็ม人民武裝警察
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินRénmín Wǔzhuāng Jǐngchá
ตำรวจติดอาวุธจีน
จีนตัวย่อ中国武警
จีนตัวเต็ม中國武警
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZhōngguó Wǔjǐng
ตำรวจติดอาวุธ [กองกำลัง]
จีนตัวย่อ武警［部队］
จีนตัวเต็ม武警［部隊］
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินWǔjǐng [Bùduì]

กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน (จีน: 人民武装警察; อังกฤษ: People's Armed Police Force: PAP) เป็นองค์กรกึ่งทหารของจีน[3]: 121  มีหน้าที่หลักในการรักษาความมั่นคงภายใน การควบคุมจลาจล การต่อต้านการก่อการร้าย การตอบสนองภัยพิบัติ การบังคับใช้กฎหมาย และการปกป้องสิทธิทางทะเล[4] รวมถึงให้การสนับสนุนกองทัพปลดปล่อยประชาชนในยามสงคราม[5]: 87 

ตำรวจติดอาวุธประชาชนเป็นกองกำลังกึ่งทหารเฉพาะทางที่ขึ้นตรงต่อคณะกรรมาธิการการทหารกลาง ไม่เหมือนกับตำรวจประชาชนของพลเรือน เจ้าหน้าที่และทหารของตำรวจติดอาวุธประชาชนสวมเครื่องแบบสีเขียวมะกอกเข้ม ต่างจากเครื่องแบบสีเขียวสนของกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน หรือเครื่องแบบสีฟ้าอ่อนและสีดำของตำรวจประชาชน คาดว่าตำรวจติดอาวุธประชาชนมีกำลังรวมทั้งสิ้น 1.5 ล้านนาย ก่อตั้งขึ้นในรูปแบบปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1982 แต่กองกำลังความมั่นคงที่คล้ายคลึงกันก็ปฏิบัติการมาตั้งแต่ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อ ค.ศ. 1949 ในสมัยเหมา กองกำลังก่อนหน้าของตำรวจติดอาวุธประชาชนคือ กองกำลังความมั่นคงสาธารณะประชาชนจีน ซึ่งในช่วงแรกอยู่ภายใต้การปกครองของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ และต่อมาคือ เหล่าความมั่นคงสาธารณะ ซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพปลดปล่อยประชาชน[6] นักวิชาการทั้งชาวจีนและชาวต่างชาติต่างเปรียบเทียบตำรวจติดอาวุธประชาชนกับกองกำลังตำรวจกึ่งทหารในหลายประเทศ โดยที่โด่งดังที่สุดคือกองกําลังป้องกันชาติฝรั่งเศส[7] แต่แรงบันดาลใจหลักในการจัดตั้งและปฏิบัติการของตำรวจติดอาวุธประชาชนมาจากกองกำลังภายในของสหภาพโซเวียตและกองกำลังกึ่งทหารที่เกี่ยวข้องของกลุ่มตะวันออก เช่น หน่วยแจ้งเตือนเยอรมันตะวันออก ซึ่งปรับให้เข้ากับวัฒนธรรมการทหาร–การเมืองและความคิดของพรรคคอมมิวนิสต์จีนโดยเฉพาะ[8]

ประวัติศาสตร์

[แก้]

ประวัติศาสตร์ของตำรวจติดอาวุธประชาชนนั้นยาวนานเทียบเท่ากับสาธารณรัฐประชาชนจีน และต้นกำเนิดสามารถสืบย้อนกลับไปถึงกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งมีหน้าที่ทั้งป้องกันประเทศจากการรุกรานของต่างชาติและรักษาความมั่นคงภายใน แม้กองกำลังนี้จะถูกจัดตั้งอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1982 แต่หน่วยงานที่เป็นองค์ประกอบนั้นมีรากฐานย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 1949[9]

กองกำลังความมั่นคงสาธารณะประชาชน

[แก้]

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1949 คณะกรรมาธิการการทหารกลางมีมติให้ตั้งกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ โดยมีหลัว รุ่ยชิง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อจัดตั้งและควบคุมกองกำลังความมั่นคงสาธารณะในประเทศ[6] ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1949 หน่วยความมั่นคงและรักษาความสงบเรียบร้อยหลายหน่วยจากกองทัพแดงที่สี่ได้รวมตัวกันเป็นกองกำลังกลางของ กองกำลังความมั่นคงสาธารณะประชาชนจีน เพื่อป้องกันผู้นำพรรคและรัฐและรักษาความสงบเรียบร้อยในเมืองหลวง[6] กองกำลังกลางทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยในพิธีก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชน[6] ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1949 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1950 กองกำลังรักษาความมั่นคงระดับภูมิภาคพร้อมด้วยกองกำลังกลางซึ่งปัจจุบันยุบไปแล้วได้ถูกควบรวมเป็นหน่วยงานภายใต้ กคป.[6]

กองกำลังความมั่นคงสาธารณะได้รับมอบหมายให้ดูแลตำรวจติดอาวุธประชาชนและกลายมาเป็น กองกำลังความมั่นคงสาธารณะ ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 และกลายเป็น เหล่าความมั่นคงสาธารณะของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1955 โดยรายงานตรงต่อคณะกรรมาธิการการทหารกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและสภากลาโหมสาธารณรัฐประชาชนจีน[6][3] หลัว รุ่ยชิง ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการและกรรมาธิการเมืองของกองกำลังความมั่นคงสาธารณะในเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 และอยู่ในวาระจนถึง ค.ศ. 1959 โดยยังคงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังความมั่นคงสาธารณะต่อไป[6][10]

ใน ค.ศ. 1960 เหล่าความมั่นคงสาธารณะได้รับการจัดตั้งเป็นกองความมั่นคงสาธารณะที่มีกำลังพล 8,200 นาย ซึ่งถูกประเมินว่ายังไม่สามารถปฏิบัติการรบระดับเต็มรูปแบบอย่างต่อเนื่องและเป็นอิสระได้[11]

กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน

[แก้]

ภายหลังการปรับโครงสร้างและการโอนการควบคุมระหว่างกองทัพปลดปล่อยประชาชนกับกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ ตำรวจติดอาวุธประชาชนจึงถูกจัดตั้งขึ้นในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1982 โดยรวมตำรวจติดอาวุธ หน่วยยามชายแดน และหน่วยดับเพลิงเอาไว้ด้วยกัน[6] สำนักงานใหญ่ถูกตั้งขึ้นในกระทรวงความมั่นคงสาธารณะในฐานะหน่วยงานย่อย[12] การจัดตั้งตำรวจติดอาวุธประชาชนสะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการเพิ่มความเป็นมืออาชีพของหน่วยงานรักษาความมั่นคง รวมถึงการรับกำลังพลปลดประจำการจาก PLA จำนวนมาก[13]: 228–229  ในช่วงที่เกิดความไม่สงบเพิ่มมากขึ้น[13]: 229 

ตำรวจติดอาวุธประชาชนถูกนำโดยทั้งรัฐบาลท้องถิ่นและกองกำลังกองทัพปลดปล่อยประชาชนระดับสูง เรียกว่า "ผู้นำคู่" (双重领导) ในทางปฏิบัติ รัฐบาลท้องถิ่น (รวมถึงคณะกรรมาธิการพรรคท้องถิ่น รัฐบาลประชาชนท้องถิ่น และสำนักงานความมั่นคงสาธารณะท้องถิ่น) มีอำนาจมากกว่า อย่างไรก็ตาม มีความสับสนและช่องโหว่มากมายที่เกิดจากโครงสร้างองค์กรที่คลุมเครือนี้ 

ในช่วงกลางและปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เจียง เจ๋อหมิน เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้ขยายและเสริมความแข็งแกร่งของตำรวจติดอาวุธประชาชนอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีกำลังทหารใหม่กว่า 100,000 นาย[14] เจียงชื่นชมตำรวจติดอาวุธประชาชนโดยอธิบายว่าเป็น "กำลังหลักในการรักษาความมั่นคงของรัฐและเสถียรภาพทางสังคม ตำรวจติดอาวุธประชาชนแบกรับภาระอันหนักอึ้งและน่าเกรงขาม" และได้ส่งกำลังตำรวจไปประจำการอย่างกว้างขวางในซินเจียงและทิเบต[14]

กระทั่ง ค.ศ. 2013 หน่วยยามฝั่งจีนเป็นส่วนหนึ่งของตำรวจติดอาวุธประชาชนแล้วจึงถูกแยกและโอนไปอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะและการบริหารมหาสมุทรแห่งรัฐ อย่างไรก็ตาม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 มีการประกาศว่าหน่วยยามฝั่งจะอยู่ภายใต้กองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชนอีกครั้งนับตั้งแต่มีการยุบการบริหารมหาสมุทรแห่งรัฐ แต่ปัจจุบันเป็นหน่วยงานอิสระที่ขึ้นตรงต่อกองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชน[15]

การปฏิรูป ค.ศ. 2017–2018

[แก้]

กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ตำรวจติดอาวุธประชาชนมีโครงสร้างการบังคับบัญชาแบบคู่ ได้แก่ คณะกรรมาธิการการทหารกลางและคณะมนตรีรัฐกิจผ่านกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ[5]: 18 

ก่อนการปฏิรูป ค.ศ. 2018 ตำรวจติดอาวุธประชาชนถูกแบ่งออกเป็น 8 เหล่า คือ รักษาดินแดน, ทองคำ, ป่าไม้, พลังงานน้ำ, ขนส่ง, ป้องกันชายแดน, ดับเพลิง และรักษาความปลอดภัย[13]: 232  เหล่ารักษาภายใน ซึ่งเป็นกำลังส่วนใหญ่ของตำรวจติดอาวุธประชาชนอยู่ภายใต้กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชนและรายงานต่อคณะกรรมการกลางพรรคและคณะกรรมาธิการการทหารกลาง เหล่าทองคำ, ป่าไม้, พลังงานน้ำ และขนส่ง ซึ่งเรียกรวมกันว่าเหล่าเชี่ยวชาญ อยู่ภายใต้การนำร่วมกันของกองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชนและกระทรวงของตนในคณะมนตรีรัฐกิจ[13]: 232  เหล่าป้องกันชายแดน, ดับเพลิง และรักษาชายแดน ซึ่งเรียกรวมกันว่า เหล่าความมั่นคงสาธารณะ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยตรงของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ[13]: 232 

อย่างไรก็ตาม ตามกฎหมาย ตำรวจติดอาวุธประชาชน ดำเนินการแยกจากกองทัพปลดปล่อยประชาชน[5]: 18  และในด้านการดำเนินการด้านความมั่นคงสาธารณะและการสร้างขีดความสามารถที่เกี่ยวข้อง กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชนอยู่ภายใต้การนำและการบังคับบัญชาของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ

ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2018 การบังคับบัญชาของตำรวจติดอาวุธประชาชนถูกควบคุมโดยคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะกรรมาธิการการทหารกลางร่วมกัน โดยไม่ขึ้นตรงต่อคณะมนตรีรัฐกิจอีกต่อไป[16]

รายงานระบุว่า การปฏิรูปดังกล่าวมีขึ้นเพื่อลดทอนอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในท้องถิ่นในการใช้หน่วยตำรวจติดอาวุธประชาชนกระทำการละเมิดหรือต่อต้านผู้นำในปักกิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังอุบัติการณ์หวัง ลี่จฺวิน ซึ่งตำรวจติดอาวุธประชาชนถูกปั๋ว ซีไหล เลขาธิการพรรคประจำมณฑลกล่าวหาว่าใช้อำนาจล้อมสถานกงสุลสหรัฐในฉงชิ่งหลังทะเลาะกับหวัง หัวหน้าตำรวจของฉงชิ่งในขณะนั้น ตามการปฏิรูปใน ค.ศ. 2018 ทางการท้องถิ่นต้องได้รับการอนุมัติจากส่วนกลางจึงจะสามารถส่งตำรวจติดอาวุธประชาชนไปได้[17]

วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2018 ตำรวจติดอาวุธประชาชนได้รับธงใหม่ตามการออกแบบธงสาขาของกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่มีแถบสีมะกอก 3 แถบด้านล่าง แถบสีเขียวมะกอกสามแถบหมายถึงตำรวจติดอาวุธประชาชนมีหน้าที่รับผิดชอบใน 3 ภารกิจหลักและการจัดกำลัง ได้แก่ การรักษาความมั่นคงทางการเมืองของชาติและเสถียรภาพทางสังคม การปกป้องสิทธิทางทะเลและการบังคับใช้กฎหมาย และการปฏิบัติการป้องกันประเทศ[18]

วันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2018 คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เปิดเผยแผนปฏิรูปกองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน[19] ภายใต้แผนนี้ องค์ประกอบที่ไม่ใช่การสู้รบของตำรวจติดอาวุธประชาชน ได้แก่ เหล่าทองคำ, ป่าไม้, พลังงานน้ำ, ป้องกันชายแดน, ดับเพลิง และรักษาการณ์จะถูกย้าย และหน่วยยามฝั่งจีนจะถูกรวมเข้ากับตำรวจติดอาวุธประชาชน[20] ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ตำรวจติดอาวุธประชาชนกำลังดำเนินการร่วมกับคณะกรรมการกลางและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อโอนย้ายบุคลากรที่ไม่ใช่หน่วยรบเข้าสู่รัฐการพลเรือน[20] เหล่าขนส่งเป็นเพียงหน่วยเดียวที่เหลืออยู่ของเหล่าเชี่ยวชาญ

กระทั่ง ค.ศ. 2018 เหล่าเชี่ยวชาญมีหน้าที่รับผิดชอบในการก่อสร้างและบำรุงรักษาทางหลวงและถนน การสำรวจแหล่งแร่ธาตุ การดับไฟป่า [21] และการก่อสร้างโครงการน้ำขนาดใหญ่ เช่น เขื่อนและคันกั้นน้ำ ตลอดจนการบำรุงรักษาโครงการน้ำ[22] นอกจากนี้ ตำรวจติดอาวุธประชาชนยังได้รับการเรียกตัวให้เข้าร่วมภารกิจกู้ภัยฉุกเฉินและบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติภายในสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยอาศัยเหล่าเชี่ยวชาญและเหล่าความมั่นคงสาธารณะซึ่งสามารถส่งกำลังไปประจำการล่วงหน้าระหว่างปฏิบัติการดังกล่าวได้[22]

การเปลี่ยนแปลงองค์กร

[แก้]

หลังการปฏิรูปใน ค.ศ. 2018 เหล่าเชี่ยวชาญอื่น ๆ นอกเหนือจากเหล่าขนส่งได้ถูกย้ายไปอยู่ภายใต้กระทรวงอื่น หน่วยยามฝั่งจีน (CCG) ได้รับการโอนจากคณะมนตรีรัฐกิจมาเป็นหน่วยบัญชาการของตำรวจติดอาวุธประชาชน และเหล่าขนส่งก็มีหน่วยบางหน่วยอยู่ภายใต้กองเคลื่อนที่[21]: 15 

เหล่าป้องกันชายแดนและเหล่ารักษาดินแดนถูกควบคุมโดยกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ เหล่าดับเพลิงและป่าไม้ถูกรวมเข้ากับกรมดับเพลิงของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะและได้จัดระเบียบใหม่เป็นกองดับเพลิงและกู้ภัยจีน และถูกย้ายไปอยู่ภายใต้กระทรวงจัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน เหล่าทองคำและเหล่าพลังงานน้ำได้รับการเปลี่ยนเป็นรัฐวิสาหกิจภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงต่าง ๆ ของคณะมนตรีรัฐกิจที่เกี่ยวข้อง (กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และบริษัท China National Gold Group Corporation และบริษัท China Aneng Construction Corporation ตามลำดับ)[21]: 15 

ลำดับเวลา

[แก้]

นับตั้งแต่ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 กองกำลังกึ่งทหารรักษาความมั่นคงสาธารณะได้รับการปรับโครงสร้างหลายครั้ง ชื่อเรียกปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1982 คือ ตำรวจติดอาวุธประชาชน และเริ่มใช้ครั้งแรกระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง 1963[3][23]

  • ค.ศ. 1949–1950: กองกำลังความมั่นคงสาธารณะประชาชนจีน ภายใต้กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ
  • ค.ศ. 1950–1955: กองกำลังความมั่นคงสาธารณะ กองทัพปลดปล่อยประชาชน
  • ค.ศ. 1955–1959: เหล่าความมั่นคงสาธารณะ กองทัพปลดปล่อยประชาชน
  • ค.ศ. 1959–1963: ตำรวจติดอาวุธประชาชน ภายใต้การนำร่วมกันของตำรวจติดอาวุธประชาชนและกองทัพปลดปล่อยประชาชน
  • ค.ศ. 1963–1966: กองกำลังความมั่นคงสาธารณะประชาชนจีน ภายใต้การนำร่วมกันของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะและกองทัพปลดปล่อยประชาชน
  • ค.ศ. 1966–1982: หน่วยป้องกันภายในของ กองทัพปลดปล่อยประชาชนถูกรวมเข้าในกองทัพปลดปล่อยประชาชนในโครงสร้างแบบบูรณาการ ใน ค.ศ. 1971 และ 1973 หน่วยบางส่วนถูกโอนไปยัง คม.
  • ค.ศ. 1982–ปัจจุบัน: ตำรวจติดอาวุธประชาชน

ภารกิจและการปฏิบัติการ

[แก้]
ตำรวจติดอาวุธประชาชนเฝ้ายามหน้าเทียนอันเหมิน

ตำรวจติดอาวุธประชาชนได้รับการควบคุมอย่างเป็นทางการโดยกฎหมายตำรวจติดอาวุธประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国人民武装警察法) ซึ่งนำมาใช้และมีผลบังคับตั้งแต่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2009[24]

ภารกิจหลักของตำรวจติดอาวุธประชาชนคือการรักษาความมั่นคงภายใน กฎหมายฉบับแรกว่าด้วยตำรวจติดอาวุธประชาชน ซึ่งก็คือกฎหมายว่าด้วยกองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน (PAPF) ได้รับการผ่านในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยให้อำนาจตามกฎหมายในการตอบสนองต่อการจลาจล การโจมตีของผู้ก่อการร้าย หรือเหตุฉุกเฉินอื่น ๆ[4][25] หน่วยดังกล่าวทำหน้าที่เฝ้ารักษาความปลอดภัยอาคารของรัฐบาลทุกระดับ (รวมถึงองค์กรของพรรคและรัฐ สถานทูตและสถานกงสุลต่างประเทศ) ดูแลรักษาความปลอดภัยให้กับบริษัทมหาชนและงานสาธารณะสำคัญ ตลอดจนต่อต้านการก่อการร้ายและการจัดการกับสถานการณ์ฉุกเฉินสาธารณะ[26] บางหน่วยทำหน้าที่เฝ้ายามในเรือนจำพลเรือนและจัดหาเพชฌฆาตให้กับรัฐ กองทัพปลดปล่อยประชาชนยังมีหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายเชิงยุทธวิธี (CT) เช่น หน่วยคอมมานโดสโนว์วูล์ฟ (SWCU) และหน่วยตำรวจพิเศษ (SPU) ต่าง ๆ[27]

ในระบบตำรวจของจีน ตำรวจติดอาวุธประชาชนให้ความสำคัญกับการจัดการการประท้วงที่เรียกกันว่า "อุบัติการณ์มวลชน" และการปกป้องสถานที่และงานสำคัญ ขณะที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะให้ความสำคัญกับการจัดการกับอาชญากรรมและปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน[3]: 119  ตำรวจติดอาวุธประชาชนช่วยเหลือตำรวจประจำการในการปฏิบัติการเมื่อคาดว่าจะมีการต่อต้านด้วยความรุนแรง ในการปิดกั้นถนนและการปกป้องสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรม ตำรวจติดอาวุธประชาชนยังมีส่วนร่วมในการรณรงค์ปราบปรามอาชญากรรมด้วย ในการดำเนินกิจกรรมการบำรุงรักษา ตำรวจติดอาวุธประชาชนจะใช้การลาดตระเวนป้องกันภายใต้การนำของหน่วยงานความมั่นคงสาธารณะ และบางครั้งอาจร่วมกับหน่วยงานเหล่านี้ด้วย เมื่อต้องจัดการกับเหตุการณ์ที่มีผู้ชุมนุมจำนวนมาก กิจกรรมของกลุ่มอาชญากร และสถานการณ์เสี่ยงอื่น ๆ ความรับผิดชอบจะเปลี่ยนไปที่ตำรวจติดอาวุธประชาชน อย่างไรก็ตาม ตำรวจติดอาวุธประชาชนก็ยังมีการลาดตระเวนเฉพาะกิจด้วย[3]: 123–125 

กองทัพปลดปล่อยประชาชนมีทั้งหน่วยทหารราบยานยนต์ขนาดกองพลและหน่วยทหารราบยานยนต์เบาเคลื่อนที่เร็ว หน่วยเหล่านี้ได้รับมอบหมายให้ตอบสนองต่อการก่อกบฏติดอาวุธที่อาจเกิดขึ้นโดยทหาร กปป. ในยามสงคราม กองทัพปลดปล่อยประชาชนสามารถทำหน้าที่เป็นทหารราบเบาที่สนับสนุนกองทัพบกในภารกิจป้องกันท้องถิ่นและสนับสนุนกองทัพเรือในการปฏิบัติการทางเรือ[5]: 87 

การปฏิบัติการระหว่างประเทศ

[แก้]

แม้ตำรวจติดอาวุธประชาชนจะมีหน้าที่หลักในการรักษาความมั่นคงภายในและดูแลสิ่งอำนวยความสะดวกและสถานที่สำคัญต่าง ๆ แต่ยังมีบทบาทในการเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามด้านความมั่นคงระหว่างประเทศของสาธารณรัฐประชาชนจีนทั้งในการต่อต้านการก่อการร้ายและอาชญากรรมข้ามชาติ มาทิเยอ ดูชาแตล ในนามของสำนักวิจัยเอเชียแห่งชาติ ได้ระบุว่าฐานะทางกฎหมายของภารกิจต่างประเทศของกองทัพปลดปล่อยประชาชนมีระบุอยู่ในมาตรา 71 ของกฎหมายต่อต้านการก่อการร้าย ค.ศ. 2015 ตามที่ศาสตราจารย์โจว เจี้ยน แห่งมหาวิทยาลัยกองกำลังตำรวจติดอาวุธ ระบุว่าการต่อต้านการก่อการร้ายเป็นภารกิจที่กฎหมายกำหนดไว้ให้ตำรวจติดอาวุธประชาชนและการปฏิบัติภารกิจในต่างประเทศถือเป็น "วิธีการที่ไม่สามารถทดแทนได้"[28]: 14–15 

ตำรวจติดอาวุธประชาชนส่งเจ้าหน้าที่ไปต่างประเทศเพื่อรับการฝึกอบรมหรือให้การฝึกอบรมและมีส่วนร่วมในการฝึกซ้อมต่อต้านการก่อการร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียกลางตามข้อตกลงทวิภาคีและพหุภาคี[28]: 65  [29]: 26  [30] กองกำลังปฏิบัติการพิเศษตำรวจติดอาวุธประชาชนยังถูกส่งไปที่สถานทูตจีนในกรุงแบกแดดและคาบูลเพื่อจุดประสงค์ในการปกป้องเจ้าหน้าที่การทูตและทรัพย์สิน[28]: 15 

ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ตำรวจติดอาวุธประชาชนยังปฏิบัติการตามแนวแม่น้ำโขงร่วมกับกองกำลังความมั่นคงของประเทศไทย เมียนมาร์ และกัมพูชา การปฏิบัติการเหล่านี้มุ่งเป้าไปที่การปราบปรามกลุ่มอาชญากร[28]: 13 

ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 สาธารณรัฐประชาชนจีนสถาปนาความร่วมมือด้านความมั่นคงกับทาจิกิสถานและอัฟกานิสถานบนชายแดนอัฟกานิสถาน ใกล้กับฉนวนวาคานและในแคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน ตำรวจติดอาวุธประชาชนเป็นกำลังหลักในการปฏิบัติปราบปรามการก่อการร้ายทั้งแบบทวิภาคีและไตรภาคี (ส่วนใหญ่เป็นการลาดตระเวนในพื้นที่ห่างไกล) โดยถูกส่งไปทางใต้ของชัยมัก นอกจากนี้ ตำรวจติดอาวุธประชาชนยังจัดการฝึกอบรมให้กับกองกำลังความมั่นคงของทาจิกิสถานอีกด้วย[28]: 13, 84–87 

โครงสร้าง

[แก้]

กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชนเป็นองค์กรนำและสั่งการที่กำกับดูแลและบริหารหน่วยงานทั้งหมดและให้คำแนะนำแก่หน่วยงานเหล่านั้น ตำรวจติดอาวุธประชาชนมีผู้บัญชาการ กรรมาธิการการเมือง และรองผู้บัญชาการและรองกรรมาธิการการเมืองหลายคน[22] ตำรวจติดอาวุธประชาชนยังมีหน่วยงานที่รับผิดชอบด้านการส่งกำลังบำรุงและการเมืองและหน่วยงานเฉพาะทางอีกหลายหน่วย

หลังการปรับปรุงและจัดระเบียบองค์กรใหม่ ตำรวจติดอาวุธประชาชนประกอบด้วยกองกำลังรักษาดินแดน กองกำลังเคลื่อนที่ และยามฝั่งเป็นหลัก[31]

กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธประชาชน อยู่ในระดับกองบัญชาการภาคพื้น ประกอบด้วยห้ากรมที่ขึ้นตรงต่อกองบัญชาการโดยตรง[21]: 10, 32 

  • กรมเสนาธิการ (ระดับรองกองบัญชาการภาคพื้น)
    • สำนักฝึกอบรม (ระดับผู้นำกองพล)
    • สำนักข่าวกรอง (ระดับผู้นำกองพล) นำโดย จาง เสี่ยวฉี
  • กรมงานการเมือง (ระดับรองกองบัญชาการภาคพื้น): นำโดย พลโท เกา เหว่ย์ ผู้อำนวยการ[32]
    • สำนักโฆษณาชวนเชื่อ (ระดับผู้นำกองพล)
    • สำนักบุคลากรทหารและพลเรือน (ระดับผู้นำกองพล)
  • คณะกรรมการตรวจสอบวินัย (ระดับรองกองบัญชาการภาคพื้น)
  • กรมส่งกำลังบำรุง (ระดับผู้นำกองทัพน้อย)
  • กรมยุทโธปกรณ์ (ระดับผู้นำกองทัพน้อย)

เนื่องจากอยู่ในระดับกองบัญชาการภาคพื้น ตำรวจติดอาวุธประชาชนจึงนำโดยนายพลเอก[33]

การฝึกอบรม

[แก้]

ตำรวจติดอาวุธประชาชนมีสถาบันฝึกอบรมจำนวนหนึ่ง อาจอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักฝึกอบรมของกรมเสนาธิการ[21]: 32 [33]

ตำรวจติดอาวุธประชาชนที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่มาจากกลุ่มทหารเกณฑ์ทั่วไป แต่พวกเขาได้รับการฝึกในหน่วยฝึกพื้นฐานของตำรวจติดอาวุธประชาชน[34]: 28 

ตามที่จื่อ หยางกล่าวไว้ ระบบการศึกษาและฝึกอบรม ณ ค.ศ. 2016 ประสบปัญหาซึ่งส่งผลเสียต่อคุณภาพการศึกษา[35]

วิทยาลัยตำรวจติดอาวุธประชาชน

[แก้]

วิทยาลัยตำรวจติดอาวุธประชาชนมีหน้าที่ให้การศึกษาและฝึกอบรมเจ้าหน้าที่สำหรับหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับภารกิจที่ได้รับมอบหมายแก่ตำรวจติดอาวุธประชาชน รวมถึงการรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา[36] วิทยาลัยตั้งอยู่ที่หลางฟาง มณฑลเหอเป่ย์ วิทยาลัยตำรวจติดอาวุธประชาชนเริ่มรับนักเรียนนายร้อยใน ค.ศ. 1984 ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 เป็นต้นมา เริ่มออกปริญญาตรี และใน ค.ศ. 2003 ได้รับอนุญาตให้ออกปริญญาโท ตามแหล่งข้อมูลใน ค.ศ. 2019 มันอยู่ภายใต้กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ[36] วิทยาลัยตำรวจติดอาวุธประชาชนเป็นหน่วยบัญชาการระดับผู้นำกองทัพน้อย ดังนั้นจึงนำโดยพลตรีซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการวิทยาลัย[21]: 32 [33] ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยทุกคนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นร้อยตรีในตำรวจติดอาวุธประชาชน (เทียบเท่ากับเรือตรีสำหรับผู้ที่ได้รับแต่งตั้งในหน่วยยามฝั่ง)

มหาวิทยาลัยการส่งกำลังบำรุงตำรวจติดอาวุธประชาชน

[แก้]

มหาวิทยาลัยการส่งกำลังบำรุงตำรวจติดอาวุธประชาชน เป็นหน่วยฝึกอบรมที่มีเป้าหมายเพื่อฝึกบุคลากรของติดอาวุธประชาชนในการจัดการด้านการส่งกำลังบำรุง จากข้อมูลของ Unit Tracker มหาวิทยาลัยดังกล่าวมีวิชาเรียนครอบคลุมเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ การส่งกำลังบำรุงทหารและกึ่งทหาร รวมถึงวิศวกรรมศาสตร์[37] มหาวิทยาลัยการส่งกำลังบำรุงเป็นหน่วยบัญชาการระดับผู้นำกองทัพน้อย ดังนั้นจึงนำโดยพลตรี[21]: 32 [33]

หน่วยเคลื่อนที่

[แก้]

หน่วยเคลื่อนที่ (จีน: 机动总队; พินอิน: jīdòng zǒngduì) เป็นหน่วยกำลังขนาดใหญ่ที่ไม่มีพื้นที่รับผิดชอบกำหนดตายตัว สองหน่วยถูกสร้างขึ้นหลังการปฏิรูป ค.ศ. 2018 หน่วยย่อยส่วนใหญ่มาจาก 14 กองพลเคลื่อนที่ที่ถูกยุบ หน่วยเคลื่อนที่เป็นหน่วยระดับผู้นำกองทัพน้อย[21]: 12–13  บัญชาการโดยพลตรี[33] หน่วยเคลื่อนที่มีหน้าที่หลักในการรับมือกับการก่อการร้าย อาชญากรรมรุนแรง การจลาจล และภัยคุกคามต่อความมั่นคงสาธารณะ[13]: 233 

หน่วยเคลื่อนที่ที่ 1

[แก้]

หน่วยเคลื่อนที่ที่ 1 ตั้งฐานอยู่ที่ฉือเจียจวง มณฑลเหอเป่ย์ ทางใต้ของปักกิ่ง หน่วยนี้ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือและตอนกลางของจีน รวมถึงปักกิ่ง[38] หน่วยเคลื่อนที่ที่ 1 ประกอบด้วย:[21]: 14 

หน่วนเคลื่อนที่ที่ 2

[แก้]

หน่วยเคลื่อนที่ที่ 2 มีสำนักงานใหญ่อยู่ในฝูโจว โดยมีหน่วยตัวอยู่ในมณฑลฝูเจี้ยนและมณฑลโดยรอบตามแนวชายฝั่ง (ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกและตอนใต้ของจีน) [21]: 13  หน่วยเคลื่อนที่ที่ 2 ประกอบด้วย:[21]: 14 

ผู้บัญชาการคนปัจจุบันคือพลตรี เฉิน หงอู่ ส่วนกรรมาธิการการเมืองคือพลตรี หยาง เจิ้นกั๋ว

กองกำลังภายใน

[แก้]

กองกำลังชายแดน

[แก้]

หน่วยยามฝั่ง

[แก้]

หน่วยตำรวจพิเศษ

[แก้]

การสื่อสาร

[แก้]

ยุทธภัณฑ์

[แก้]

ชั้นยศและเครื่องอิสริยาภรณ์ 

[แก้]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "武警部队徽将于8月1日启用". People's Liberation Army Daily Press. Ministry of National Defense of the People's Republic of China. 2021-07-29. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-29. สืบค้นเมื่อ 2021-07-29.
  2. ↑ China Military Web. "解放军军旗、军徽和武警部队旗、徽简史". People's Liberation Army Daily Press. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-27. สืบค้นเมื่อ 2021-07-31 – โดยทาง QQ.com.
  3. 1 2 3 4 5 Sun, Ivan Y.; Wu, Yuning (December 2009). "The Role of the People's Armed Police in Chinese Policing". Asian Journal of Criminology (ภาษาอังกฤษ). 4 (2): 107–128. doi:10.1007/s11417-008-9059-y. ISSN 1871-0131. S2CID 143891785.
  4. 1 2 "Top legislature passes armed police law". China Daily. 2009-08-27. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-31. สืบค้นเมื่อ 2019-10-04.
  5. 1 2 3 4 Blasko, Dennis J. (2006). The Chinese Army today : tradition and transformation for the 21st century (2nd ed.). London: Routledge. ISBN 0415770025. OCLC 68694731.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 Xia, Mingxing; Zhang, Ning; Zhu, Xiongnan (16 August 2017). "毛泽东关心武警部队早期建设纪事" [Mao Zedong cares about the early construction of the armed police force]. People's Daily Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 December 2017. สืบค้นเมื่อ 23 June 2019.
  7. ↑ Bao Xiaoyan and Zhang Tingyu: "Comparison of the Leadership System of the Armed Police Force and the French Gendarmerie", in "Journal of the Armed Police Command Academy" 2010, Issue 5
  8. ↑ Xia Yong, Gendarmerie as a Law Enforcement Force: Type Comparison and Enlightenment, "Rules of Law Research", 2016, Issue 3, page 110
  9. ↑ Shambaugh, David L. (2002). Modernizing China's military : progress, problems, and prospects. Berkeley: University of California Press. pp. 170. ISBN 0520225074. OCLC 49225216.
  10. ↑ Chu, Fang. (1998). Gun barrel politics : party--army relations in Mao's China. Boulder, CO: Westview Press. pp. 40–41. ISBN 081333456X. OCLC 38286530.
  11. ↑ Army, United States Department of the (1960). Handbook on the Chinese Communist Army (ภาษาอังกฤษ). Washington: The Department. pp. 43–44. สืบค้นเมื่อ 2 November 2019.
  12. ↑ 张, 海华 (29 December 2017). "武警部队历史沿革 - 中国军网". 中国军网. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-29. สืบค้นเมื่อ 1 February 2023.
  13. 1 2 3 4 5 6 Guo, Xuezhi (2012). China's security state : philosophy, evolution, and politics. Cambridge: Cambridge University Press, Aug. ISBN 9781107688841. OCLC 874118926.
  14. 1 2 Eckholm, Erik (28 March 1999). "A Secretive Army Grows to Maintain Order in China". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2020. สืบค้นเมื่อ 25 June 2019.
  15. ↑ "China's Coast Guard is Now a Military Police Unit". The Maritime Executive (ภาษาอังกฤษ). 2018-03-21. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-15. สืบค้นเมื่อ 2019-10-04.
  16. ↑ Zhao, Lei (28 December 2017). "Command of Armed Police Force to be unified - Chinadaily.com.cn". China Daily. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 January 2018. สืบค้นเมื่อ 26 January 2018.
  17. ↑ Zhou, Viola (28 December 2017). "Why China's armed police will only take orders from Xi's army elite". South China Morning Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2018. สืบค้นเมื่อ 26 January 2018.
  18. ↑ "国防部新闻发言人吴谦就武警部队旗寓意答问". Ministry of National Defense of the People's Republic of China. 2018-01-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-04. สืบค้นเมื่อ 2018-01-10.
  19. ↑ Zi, Yang (22 March 2018). "Party plan for reform unveiled - China Daily". ECNS.cn. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 March 2018. สืบค้นเมื่อ 21 March 2018.
  20. 1 2 Ni, Wei (2018-04-06). "武警改革的出与进：八大警种瘦身健体" [The Coming and Going of the PAP Reform: Eight Corps Slimming Down]. The Beijing News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-19. สืบค้นเมื่อ 2018-06-19.
  21. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Wuthnow, Joel (16 April 2019). China's Other Army: The People's Armed Police in an Era of Reform (PDF). Washington: Institute for National Strategic Studies. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2020. สืบค้นเมื่อ 3 October 2019.
  22. 1 2 3 Information Office of the State Council (2006). "V. People's Armed Police Force". China's National Defense In 2006. Beijing: Government of China. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 April 2015. สืบค้นเมื่อ 22 September 2015.
  23. ↑ Lu Gengsong, China's Armed Police and Nationalization of the Police Force, Beijing Spring, September 2006
  24. ↑ "People's Armed Police Law". NPC Observer (ภาษาอังกฤษ). 17 April 2020. สืบค้นเมื่อ 18 April 2020.
  25. ↑ Wines, Michael (2009-08-27). "China Approves Law Governing Armed Police Force". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-09-07. สืบค้นเมื่อ 2019-10-04.
  26. ↑ "Armed Police Force". Ministry of National Defense. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 22 September 2015.
  27. ↑ Chatterji, Manas (2013). Cooperation for a peaceful and sustainable world. Bingley, U.K.: Emerald. p. 70. ISBN 9781781906569. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 November 2023. สืบค้นเมื่อ 2 September 2021.
  28. 1 2 3 4 5 Rolland, Nadège (edited by); van der Kley, Dirk; Rolland, Nadège; Duchâtel, Mathieu; Chase, Michael S.; Gunness, Kristen; Xue, Guifang (Julia); Pantucci, Raffaello; Arduino, Alessandro (September 2019). securing the belt and road initiativeChina's Evolving Military Engagement Along the Silk Roads (PDF) (ภาษาอังกฤษ). The National Bureau of Asian Research. pp. 13, 14–15, 65, 84–87. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 July 2020. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020. {{cite book}}: |first1= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
  29. ↑ Heath, Timothy R. (2018). China's Pursuit of Overseas Security (PDF). Santa Monica, California: RAND Corporation. p. 26. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 28 April 2019. สืบค้นเมื่อ 16 October 2019.
  30. ↑ Umarov, Temur (30 March 2020). "China Looms Large in Central Asia". Carnegie Moscow Center (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 May 2020. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020.
  31. ↑ "White paper gives overview of reshuffled armed forces - Xinhua | English.news.cn". www.xinhuanet.com. Xinhua. 24 July 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 24, 2019. สืบค้นเมื่อ 4 October 2019.
  32. ↑ Liu Zhen (15 December 2019). "China's armed police sees leadership overhaul under reform process". South China Morning Post (ภาษาอังกฤษ). Beijing. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 April 2020. สืบค้นเมื่อ 6 April 2020.
  33. 1 2 3 4 5 Allen, Kenneth (30 January 2017). "China Announces Reform of Military Ranks". Jamestown. The Jamestown Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 October 2019. สืบค้นเมื่อ 13 October 2019.
  34. ↑ Blasko, Dennis J. (2012). Chinese Army today : tradition and transformation for the 21st century (2nd ed.). New York, NY: Routledge. p. 28. ISBN 9780415783217. สืบค้นเมื่อ 9 October 2019.
  35. ↑ Zi, Yang (24 March 2016). "The Chinese People's Armed Police in a Time of Armed Forces Restructuring". China Brief. The Jamestown Foundation. 16 (6). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 October 2019. สืบค้นเมื่อ 16 October 2019.
  36. 1 2 "International Law Enforcement Training Programme, MPS". www.lecamps.org.cn. 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 December 2019. สืบค้นเมื่อ 13 December 2019.
  37. ↑ "Logistics University of the People's Armed Police Force". Chinese Defence Universities Tracker (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 7 December 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2019. สืบค้นเมื่อ 8 December 2019.
  38. ↑ Boyd, Henry; Nouwens, Meia (21 June 2019). "China's People's Armed Police: reorganized and refocused". www.iiss.org. International Institute for Strategic Studies. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2019. สืบค้นเมื่อ 3 October 2019.
  1. ↑ The Badge of the Chinese PAP Force (中国人民武装警察部队徽) was determined by the Central Military Commission and officially put into use on August 1, 2021, in accordance with the 2020 revision of the National Defense Law's Article 28.[1] Traditionally subject to the Public Security system, the PAP used the Police Badge of the Chinese People's Police [zh] (1983) as its symbol and cap insignia. But from 2007, the PAP cap insignia is slightly different from the civil People's Police badge by using olive green instead of police blue on the shield and adding the olive branches alongside the pine branches around the shield.[2]
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="lower-alpha"/> ที่สอดคล้องกัน
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ตำรวจติดอาวุธประชาชน&oldid=12712614"