ข้ามไปเนื้อหา

ตระกูลคูโจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คูโจ
九条
ตรา (มง) ของตระกูลคูโจ
เชื้อสายตระกูลฟูจิวาระ (ฮกเกะ)
ตำแหน่งหลายอัน
ผู้นำคนแรกคูโจ มิจิอิเอะ
ก่อตั้งคริสต์ศตวรรษที่ 13
ล่มสลายยังมีอยู่
ตระกูลย่อย

ตระกูลคูโจ (ญี่ปุ่น: 九条家, เฮปเบิร์น: Kujō-ke) เป็นกลุ่มเครือญาติชนชั้นสูงของญี่ปุ่น[1] ตระกูลนี้เป็นสาขาหนึ่งของฮกเกะ[2] และโดยขยายความแล้วเป็นสาขาหลักของตระกูลฟูจิวาระ[3]

ประวัติ

[แก้]

ตระกูลนี้อ้างว่าสืบเชื้อสายจากฟูจิวาระ โนะ คาเนซาเนะ บุตรชายคนที่สามของฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ[4] หลังการล่มสลายของตระกูลไทระใน ค.ศ. 1185 คาเนซาเนะจึงกลายเป็นเซ็ชโชและคัมปากุ ด้วยการสนับสนุนจากมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ[5] คาเนซาเนะจึงสถาปนาตระกูลเฉพาะใน ค.ศ. 1191[6] และชื่อตระกูล คูโจ ได้รับชื่อตามบ้านพักที่ตั้งอยู่บนถนน "คูโจ-โอจิ" (九条大路) ซึ่งเป็นที่ที่ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ บ้านหลังนี้สร้างโดยฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ บรรพบุรุษของเขา[7] นับแต่นั้นมา คูโจจึงกลายเป็นหนึ่งในห้าตระกูลฟูจิวาระที่ได้รับการคัดเลือกเป็นเซ็ชโชและคัมปากุ ภายหลังรู้จักกันในชื่อตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้า[1] คูโจ โยริตสึเนะและคูโจ โยริตสึงุ โชกุนคนที่ 4 และ 5 ในรัฐบาลโชกุนคามากูระ ก็มาจากตระกูลนี้เช่นกัน[8]

หลังการฟื้นฟูเมจิ สมาชิกตระกูลคูโจได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเจ้า และได้รับพระราชทานยศว่าเจ้าชาย

พงศาวลี

[แก้]
รับเลี้ยง
ฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ
(1097-1164)
ตระกูลโคโนเอะ
โคโนเอะ โมโตซาเนะ
(1143-1166)
คาเนซาเนะ(1)
(1149-1207)
โยชิตสึเนะ(2)
(1169-1206)
มิจิอิเอะ(3)
(1193-1252)
ตระกูลนิโจตระกูลอิจิโจ
โนริซาเนะ(4)
(1211-1235)
นิโจ โยชิซาเนะ
(1216-1271)
อิจิโจ ซาเน็ตสึเนะ
(1223-1284)
ทาดาอิเอะ(5)
(1229-1275)
ทาดาโนริ(6)
(1248-1332)
นิโจ คาเนโมโตะ
(1267-1334)
โมโรโนริ(7)
(1273-1320)
ฟูซาซาเนะ(8)
(1290-1327)
นิโจ มิจิฮิระ
(1287-1335)
มิจิโนริ(9)
(1315-1349)
นิโจ โยชิโมโตะ
(1320-1388)
นิโจ โมรตสึงุ
(1356-1400)
สึเนโนริ(10)
(1331-1400)
นิโจ โมจิโมโตะ
(1390-1445)
ทาดาโมโตะ(11)
(1345-1398)
นิโจ โมจิมิจิ
(1416-1493)
มิตสึอิเอะ(12)
(1394-1449)
นิโจ มาซัตสึงุ
(1443-1480)
มาซาตาดะ(13)
(1440-1488)
มาซาโมโตะ(14)
(1445-1516)
นิโจ ฮิซาโมโตะ
(1471-1497)
ฮิซัตสึเนะ(15)
(1469-1530)
นิโจ ทาดาฟูซะ
(1496-1551)
สึเนโกะทาเนมิจิ(16)
(1507-1594)
นิโจ ฮารูโยชิ
(1526-1579)
คาเนตากะ(17)
(1553-1636)
ทากัตสึกาซะ โนบูฟูซะ
(1565-1658)
ยูกิอิเอะ(18)
(1586-1665)
ทากัตสึกาซะ โนบูฮิซะ
(1590-1621)
มิจิฟูซะ(19)
(1609-1647)
ทากัตสึกาซะ โนริฮิระ
(1609-1668)
โทกิฮิเมะ
(เสียชีวิต ค.ศ. 1669)[9]
คาเนฮารุ(20)
(1641-1677)
ซูเกซาเนะ(21)
(1669-1730)
โมโรตากะ(22)
(1688-1713)
ยูกิโนริ(23)
(1700-1728)
ทาเนโมโตะ(24)
(1725-1743)
นิโจ มูเนโมโตะ
(1727-1754)
นาโอซาเนะ(25)
(1717-1787)
นิโจ ฮารูตากะ
(1754-1826)
มิจิซากิ(26)
(1746–1770)
ซูเกอิเอะ(27)
(1769–1785)
ซูเก็ตสึงุ(28)
(1784–1807)
ฮิซาตาดะ(29)
(1798-1871)
ทากัตสึกาซะ มาซามิจิ
(1789-1868)
ยูกิตสึเนะ [ja](30)
(1823-1859)
มิจิตากะ(31)
(1839-1906)
มัตสึโซโนะ ฮิซาโยชิ
(1840-1903)
สึรูโดโนะ ทาดาโยชิ [ja]
(1853-1895)
มิจิซาเนะ [ja](32)
(1870-1933)
ตระกูลสึรูโดโนะ
มิจิฮิเดะ [ja](33)
(1895-1961)
มิจิฮิโระ [ja](34)
(1933-2017)
มิจินาริ [ja](35)
(b. 1968)

[10]

ตระกูลสึรูโดโนะ

[แก้]

ตระกูลสึรูโดโนะ (鶴殿家, Tsurudono-ke) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1888 โดยสึรูโดโนะ ทาดาโยชิ (1853-1895) บุตรชายคนที่ 5 ของคูโจ ฮิซาตาดะ ตอนแรกมีการใช้อักษรคันจิเป็น "靏殿" แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็น "鶴殿" ทั้งสองชื่อออกเสียงว่า "สึรูโดโนะ" เหมือนกัน[11][12]

  1. สึรูโดโนะ ทาดาโยชิ (1853-1895) กลายเป็นบารอนตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1889 จนกระทั่งเสียชีวิต[11][13]
  2. สึรูโดโนะ อิเอกัตสึ [ja] (1891-1956) บุตรชายของทาดาโยชิ สืบทอดตำแหน่งบารอนหลังบิดาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1895–1947[11][14][15]
  3. สึรูโดโนะ ซูมิอิเอะ (เกิด ค.ศ. 1924) บุตรชายของอิเอกัตสึ และมีบุตรชาย 3 คน[16]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Papinot, Jacques Edmond Joseph. (1906). Dictionnaire d’histoire et de géographie du Japon; Papinot, (2003). "Konoe," Nobiliare du Japon, p. 24; retrieved 2013-8-13.
  2. Amimoto, Mitsuyoshi (2014-07-01). カラー版 イチから知りたい! 家紋と名字. SEITOSHA. pp. 12–13. ISBN 978-4791623075.
  3. Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Go-sekke" in Japan Encyclopedia, p. 260.
  4. Ueda, Kazutoshi; Mikami, Sanji (1934). 『姓氏家系大辞典』第2巻. pp. 2081–2084. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
  5. Amimoto, Mitsuyoshi (2014-07-10). カラー版 イチから知りたい! 家紋と名字. 西東社 (SEITOSHA). pp. 13, 28. ISBN 9784791623075.
  6. Niwa, Motoji (1981). 姓氏の語源. KADOKAWA. p. 57. ISBN 978-4040614007.
  7. Saeki, Umetomo; Mabuchi, Kazuo (1969). 講談社古語辞典. 講談社. p. 300.
  8. Morrell, Robert E. (2002-01-01). Early Kamakura Buddhism: A Minority Report. Asian Humanities Press. pp. 23, 37. ISBN 978-0895818508.
  9. "藤原氏家系 -九條家". 花筐館. สืบค้นเมื่อ 2 October 2019.
  10. "九条(九條)家(摂家)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 April 2019. สืบค้นเมื่อ 2 October 2019.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  11. 1 2 3 『平成新修旧華族家系大成』下巻. Kasumi Kaikan. 1996. p. 120. ISBN 978-4642036719.
  12. 大植, 四郎 (1971). 明治過去帳―物故人名辞典. Tokyo Bijutsu. ISBN 978-4808701192.
  13. "官報. 1889年12月19日". 国立国会図書館デジタルコレクション. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
  14. 杉, 謙二 (2011). 華族畫報 上. 吉川弘文館. p. 310. ISBN 9784642038065.
  15. "官報. 1895年04月06日". 国立国会図書館デジタルコレクション. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
  16. "鶴殿家". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 April 2016. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)