จินตนา ภักดีชายแดน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จินตนา ภักดีชายแดน
จินตนา ปิ่นเฉลียว.jpg
นามปากกา:จินตวีร์ วิวัธน์
เกิด: 6 เมษายน พ.ศ. 2485
ถึงแก่กรรม:24 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 (อายุ 46 ปี)
อาชีพ: จินตกวีนักเขียน
บิดา:วิวัธน์ ปิ่นเฉลียว
มารดา:พวง ปิ่นเฉลียว
คู่สมรส:วินัย ภักดีชายแดน
แนวทางการเขียน:สยองขวัญ, ระทึกขวัญ

จินตนา ภักดีชายแดน (นามสกุลเดิม ปิ่นเฉลียว) เป็นชื่อจริงของนักเขียนนวนิยายแนวระทึกขวัญที่รู้จักกันดีในนาม จินตวีร์ วิวัธน์ และยังได้ชื่อว่าเป็นกวีหญิงฝีปากกล้าคนหนึ่งของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไกลออกไปนอกรั้วอุดมศึกษา ไม่ว่าจะเป็นกลอนวิพากษ์สังคม การเมือง กลอนหวาน หรือแม้แต่กลอนหักมุม

ส่วนบทประพันธ์นวนิยายของจินตนา นอกจากจะเป็นแนวสยองขวัญที่หยิบยกเอาเรื่องผีสาง ความเร้นลับ หรือความเชื่อโบราณ มาผูกเป็นเรื่องราวแล้ว ยังมีอีกหลายเรื่องที่ถือเป็นนวนิยายอันโดดเด่นและฉีกแนวออกไปจากนวนิยายของนักเขียนคนอื่น ๆ ในสมัยเดียวกันเป็นอย่างมาก

จากการนำเรื่องราวของวิทยาศาสตร์ ปรจิตวิทยา หรือแม้แต่พฤกษศาสตร์ เข้ามาผนวกกับความเชื่อและความสยองขวัญอันชวนระทึก จนเกิดเป็นนวนิยายแนวไซ-ไฟระทึกขวัญที่มีความเหนือล้ำกาลเวลา ชนิดไม่ว่าจะผ่านไปกี่สิบปี ความทันสมัยของตัวเนื้อหาในนวนิยายก็ล้วนยังชวนให้น่าทึ่ง ระคนไปกับความระทึกอันเป็นอารมณ์หลักของเรื่อง ซึ่งมีจุดเชื่อมโยงกันได้อย่างลงตัว เช่น กึ่งหล้าบาดาล ศีรษะมาร มนุษย์สังเคราะห์ มฤตยูเขียว เป็นต้น

แม้กระทั่งงานเขียนแนวร่วมสมัยที่นำเอาเรื่องราวต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น อารยธรรมโบราณ เทพปกรณัม อสุรกาย ภูตผี มาผนวกเข้ากับความสยองขวัญจนเกิดเป็นจินตนิยายระทึกขวัญที่ผสมกลมกลืนกับความเป็นไทยได้อย่างกลมกล่อม อาทิ อมฤตาลัย หรือสาบนรสิงห์ เป็นต้น ก็ได้ปรากฏภายใต้การจรดอักษรของจินตนามาแล้วเช่นกัน

ที่สำคัญ บทประพันธ์หลายเรื่องภายใต้นามปากกาต่าง ๆ ของจินตนา ยังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์มาแล้วแทบทั้งสิ้น อาทิ ศีรษะมาร สาบนรสิงห์ คฤหาสน์ดำ ขุมทรัพย์โสมประภา อมฤตาลัย สุสานภูเตศวร มฤตยูเขียว วังไวกูณฑ์ อาศรมสาง บ้านศิลาทราย มายาลวง มายาพิศวาส นอกจากนี้ก็ยังมี บุปผาเพลิง ที่ได้รับการสร้างเป็นละครวิทยุอีกด้วย

จากการประสบความสำเร็จดังกล่าวข้างต้น จึงถือเป็นเครื่องยืนยันความยอดเยี่ยมในผลงานของจินตนาได้เป็นอย่างดี ทว่าจะมีสักกี่คนที่รู้ว่าผลงานชวนระทึกขวัญทุกชิ้นดังกล่าวนั้น จะเกิดจากจรดอักษรขึ้นโดยนักเขียนหญิงซึ่งเป็นคนกลัวผีมาก มากเสียจนถูกขนานนามว่าเป็น ราชินีนิยายสยองขวัญที่กลัวผีมากที่สุด[ต้องการอ้างอิง]

ประวัติ[แก้]

จินตนา ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรีคนสุดท้องของ นายวิวัธน์และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวคนโตชื่อมาลัย ส่วนพี่ชายมีสองคนคือ ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว และ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ผู้ให้กำเนิดนิตยสารต่วยตูน)

จินตนาเกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2485 ที่โรงพยาบาลศิริราช และถึงแก่กรรมในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ด้วยโรคมะเร็งตับ ซึ่งถือเป็นการจากไปอย่างรวดเร็วด้วยวัยเพียง 46 ปี และเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวงการนิยายสยองขวัญ เพราะนับแต่นั้นเป็นต้นมาก็เรียกได้ว่ายังไม่มีนักเขียนหญิงคนใดสามารถก้าวขึ้นมาแทนที่ตำแหน่งราชินีนิยายสยองขวัญผู้นี้ได้อีกเลยแม้แต่คนเดียว

ด้านการศึกษา จินตนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีการศึกษา 2506 และจบการศึกษาปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาภาษาและวรรณคดีไทย จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตรในปีการศึกษา 2517

ด้านงานเขียน จินตนาเริ่มเขียนกลอนตั้งแต่อายุราว 10 ปี และส่งผลงานไปยังนิตยสารเด็กสม่ำเสมอ กระทั่งช่วงที่อยู่มัธยมฯ 3 ผลงานก็ได้ตีพิมพ์ในนิตยสารชัยพฤกษ์และดรุณสาร ทั้งยังเคยได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดบทสักวาในนิตยสารชัยพฤกษ์ ส่วนงานร้อยแก้วนั้น จินตนาเริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องสั้นลงพิมพ์ในเสรีคอลัมน์สำหรับเด็กของหนังสือพิมพ์สารเสรี และเคยได้รับรางวัลโบว์สีฟ้าจากการประกวดเรื่องสั้นในโครงการของนิตยสารสยามสมัย

นอกจากงานด้านร้อยแก้วแล้ว จินตนายังถนัดเขียนบทกลอนและมีผลงานแพร่หลายตามนิตยสารอยู่เสมอ โดย พ.ศ. 2505 ได้ชนะการประกวดชุมนุมกลอนชาวบ้านทางโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ซึ่งสมัยนั้นจินตนากำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาที่เตรียมอุดมศึกษา, พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2515 ได้รับรางวัลจากมูลนิธิจอห์น เอฟ. เคนเนดี้ สองปีซ้อนจากผลงานเรื่อง นิราศพระอาราม และเรื่อง อยุธยาวสาน, พ.ศ. 2523 ได้รับรางวัลชมเชยจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือประเภทกวีนิพนธ์จากผลงานเรื่อง เพลงมนุษย์ จากนั้นในปีถัดมาก็ยังได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดในรายการเดียวกันจากผลงานเรื่อง ศรีจุฬาลักษณ์

สำหรับนามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์ ได้เริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ. 2518 ซึ่งตลอดช่วงเวลากว่าสิบปีที่ใช้นามปากกานี้ ได้ทำให้ผลงานของจินตนาเป็นที่ชื่นชอบของผู้อ่านอย่างกว้างขวางจนบรรดานิตยสารชั้นนำต่าง ๆ ต้องการตัวและดึงมาร่วมงาน ไม่ว่าเครือบางกอก-ทานตะวัน หรือสกุลไทย-หญิงไทย ยังผลให้ไม่มีเวลาสร้างสรรค์ผลงานในด้านบทกวี อีกทั้งช่วงเวลาดังกล่าวก็ยังเป็นช่วงเดียวกับที่พี่น้องปิ่นเฉลียวเริ่มจัดทำนิตยสารรายเดือนต่วยตูนพิเศษ จึงมอบให้จินตนาเป็นบรรณาธิการเพื่อนำเสนอเรื่องราวลึกลับอิงไสยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ลงในนิตยสารอีกด้วย ซึ่งจินตนาก็ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการนี้เรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งตับ หลังจากที่ วินัย ภักดีชายแดน ผู้เป็นสามีสิ้นชีวิตอันเนื่องมาจากอุบัติเหตุได้เพียงสองปีกว่าเท่านั้น ถือเป็นการปิดฉากราชินีสยองขวัญแห่งเมืองไทย

นอกจากนี้ จินตนายังเคยให้สัมภาษณ์ว่าการที่มาเขียนเรื่องลึกลับนั้นก็เพราะพี่ชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว เป็นผู้ที่ชอบอ่านหนังสือประเภทนี้มากและมักจะแอบซ่อนหนังสือเอาไว้เป็นอย่างดีเพราะกลัวน้องจะหยิบมาอ่านเข้า เนื่องจากวาทินรู้ดีว่าน้องสาวของตนเป็นคนกลัวผีมาก แต่ที่สุดแล้วจินตนาก็พยายามแอบขโมยมาอ่านทุกเรื่องจนได้ ซึ่งก็ถือได้ว่าเป็นข้อดีของนักเขียนที่เฉพาะเจาะจงเขียนเรื่องแนวเร้นลับและผีสาง เพราะสิ่งนั้นทำให้จินตนาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาในบทบรรยายได้ใกล้เคียงกับความรู้สึกกลัวของตัวเอง

นามปากกา[แก้]

นามปากกาในบทประพันธ์นวนิยาย

  • จินตวีร์ วิวัธน์
  • ก่ำฟ้า เฟือนจันทร์
  • หทัยธรณี
  • สการะวาตี

นามปากกาในงานเขียนอื่น ๆ

  • พวงอุบล ปิ่นวิวัธน์
  • ศรีจิตรา
  • จานิน
  • จินตาภา
  • วรมินตรา
  • พร พิษณุเทพ
  • ไดโนเสาร์ (เด็ก)
  • ไอคิว 45
  • จอหงอย ในนิตยสารต่วยตูน สำหรับรีวิวหนังอสุรกายเก่าๆ ต่อมามีคนนำมาเขียนต่อหลังการเสียชีวิตของ จินตนาใช้ชื่อแฝงเลียนแบบว่าจอเหงา

ผลงาน[แก้]

ในนามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์[แก้]

  1. กึ่งหล้าบาดาล
  2. ขุมทรัพย์โสมประภา ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
  3. จุมพิตเพชฌฆาต
  4. พรายพระกาฬ
  5. พลังหลอน
  6. มณีสวาท ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  7. มนุษย์สังเคราะห์
  8. มฤตยูเขียว ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  9. มนุษย์ชิ้นส่วน (มฤตยูเขียว ภาค 2)
  10. มาแต่หิมพานต์
  11. มายาลวง ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  12. มิติเร้น
  13. โลก:2599
  14. วังไวกูณฑ์ ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  15. อุโมงค์มาร
  16. เสกอสุรกาย (อุโมงค์มาร ภาค 2)
  17. อาศรมสาง ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  18. คฤหาสน์ดำ
  19. คุ้มคำพญา
  20. ใต้เงาปิรามิด
  21. บ้านศิลาทราย ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  22. อมฤตาลัย ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  23. ม่อนมนต์ดำ
  24. ศตวรรษสวาท
  25. ศีรษะมาร ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
  26. สางสยอง
  27. มายาพิศวาส
  28. สาบนรสิงห์
  29. สุสานภูเตศวร ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
  30. ภูตพระจันทร์
  31. คัมภีร์ภูต
  32. แทบหัตถ์เทวี
  33. อาถรรพณ์เทวี
  34. สางสีทอง
  35. ผาโหงพราย
  36. รวมเรื่องสั้น ขวัญหนี

ในนามปากกา ก่ำฟ้า เฟือนจันทร์[แก้]

  1. พิภพสนธยา
  2. บาดาลนคร (พิภพสนธยา ภาค 2)
  3. บุปผาเพลิง
  4. ภวังค์ (ตีพิมพ์ใหม่ใช้นามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์ แทน)

ในนามปากกา หทัยธรณี[แก้]

  1. มิติหลง

ในนามปากกา สการะวาตี[แก้]

  1. เจ้าชายในฝัน
  2. รักระทึก

ไม่มีการรวมเล่มตีพิมพ์[แก้]

  1. จักราพยาบาท(ยังเขียนไม่จบ)
  2. เหยื่อยมบาล(ยังเขียนไม่จบ)
  3. สุสานเสน่หา(ยังเขียนไม่จบ)

อ้างอิง[แก้]

  • คริส สารคาม. นักเขียนในอดีต 2 -- กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แสงดาว, พ.ศ. 2542. (ISBN 974-7343-81-9)
  • ประทีป เหมือนนิล. 100 นักประพันธ์ไทย -- กรุงเทพ : สุวีริยาสาส์น, พ.ศ. 2542. (ISBN 974-8267-78-4)
  • น้าชาติ ประชาชื่น. จินตวีร์ วิวัธน์-นักเขียนนิยายแนวสยองขวัญ โดยน้าชาติ ประชาชื่น
  • คนบนถนนหนังสือ, พ.ศ. 2527
  • สยามดารา 13 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2552