จอห์น วิลค์ส บูธ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
จอห์น วิลค์ส บูธ
John Wilkes Booth-portrait.jpg
จอห์น วิลค์ส บูธ
เกิด10 พฤษภาคม ค.ศ. 1838(1838-05-10)
เบล แอร์, แมริแลนด์, สหรัฐ
เสียชีวิต26 เมษายน ค.ศ. 1865 (26 ปี)
พอร์ทรอยัล, เวอร์จิเนีย, สหรัฐ
อาชีพนักแสดง
มีชื่อเสียงจากผู้ลอบสังหารอับราฮัม ลินคอล์น
บิดามารดาจูเนียส บรูตัส บูธ
และ แมรี แอนน์ โฮล์มส
ลายมือชื่อ
John Wilkes Booth Signature2.svg

จอห์น วิลค์ส บูธ (อังกฤษ: John Wilkes Booth; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1838 - 26 เมษายน ค.ศ. 1865) เป็นนักแสดงละครเวทีชาวอเมริกันที่เป็นคนลอบสังหารประธานาธิบดี อับราฮัม ลินคอล์นที่โรงละครฟอร์ดส, กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในวันที่ 14 เมษายน 1865 บูธเป็นสมาชิกจากครอบครัวนักแสดงละครเวทีที่โด่งดังจากรัฐแมริแลนด์ และในทศวรรษที่ 1860 นั้นเอง เขาก็กลายเป็นนักแสดงที่โด่งดังเช่นกัน [1] บูธมีความคิดเห็นโน้มเอียงเข้าข้างฝ่ายสมาพันธ์และประณามการบริหารของลินคอล์นอย่างรุนแรง และคับแค้นเป็นอย่างมากเมื่อฝ่ายใต้แพ้สงครามกลางเมืองอเมริกัน เขาต่อต้านแนวคิดที่จะล้มล้างระบบทาสในสหรัฐฯ และข้อเสนอของลินคอล์นที่จะขยายสิทธิ์เลือกตั้งไปยังทาสที่เป็นไทแล้ว

บูธและกลุ่มผู้ก่อการวางแผนที่จะสังหารลินคอล์น, รองประธานาธิบดี แอนดรูว์ จอห์นสันและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ วิลเลียม เอช. ซูเวิร์ดเพื่อช่วยเหลือในความพยายามของฝ่ายใต้ แม้ว่ากองทัพเวอร์จิเนียเหนือของนายพลโรเบิร์ต อี. ลีจะยอมแพ้ไปแล้วเมื่อสี่วันก่อนหน้านี้ ตัวบูธเองเชือว่าสงครามยังไม่สิ้นสุดลงเพราะนายพลโจเซฟ อี. จอห์นสตันของฝ่ายสหพันธ์ยังคงสู้รบกับกองทัพของสหรัฐฯ อยู่ ในบรรดาผู้ก่อการทั้งหมด บูธเป็นคนเดียวที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามแผนการได้สำเร็จ เนื่องจากซูเวิร์ดเพียงแค่บาดเจ็บ แต่ก็พักฟื้นจนหายดีในเวลาต่อมา ส่วนลินคอล์นได้ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าถัดมาหลังจากถูกบูธใช้ปืนยิงหนึ่งนัดเข้าที่ด้านหลังของศีรษะ

หลังจากการลอบสังหาร บูธขี่ม้าหนีไปยังรัฐแมริแลนด์ทางตอนใต้ ก่อนจะเดินทางไปยังไร่ในแถบชนบทในรัฐเวอร์จิเนียทางตอนเหนือในอีก 12 วันต่อมา ก่อนที่เขาจะถูกตามสะกดรอยมาถึงที่ และถูกบอสตัน คอร์เบ็ท ทหารสหรัฐฯ ยิงโดยฝ่าฝืนคำสั่งที่ให้จับเป็น ผู้ก่อการอีก 8 คนที่เหลือถูกจับกุม ไต่สวนและถูกตัดสินว่าผิดจริง โดยที่ในนั้นมี 4 คนที่ถูกแขวนคอ หลายปีต่อมา มีคนเขียนหนังสือที่เสนอทฤษฎีว่าบูธสามารถหลบหนีผู้จับกุมได้ และเสียชีวิตภายใต้ชื่อใหม่ในอีกหลายปีต่อมา

เสียชีวิต[แก้]

Conger ติดตาม Jett และสอบปากคำเขาโดยเรียนรู้ตำแหน่งของ Booth ที่ฟาร์ม Garrett ก่อนรุ่งสางของวันที่ 26 เมษายนทหารติดตามผู้หลบหนีซึ่งซ่อนตัวอยู่ในยุ้งฉางยาสูบของ Garrett เดวิดเฮโรลด์ยอมจำนน แต่บูธปฏิเสธความต้องการที่จะยอมจำนนของคองเกอร์โดยพูดว่า "ฉันชอบที่จะออกมาต่อสู้" ทหารจึงจุดไฟเผายุ้งฉาง [150] [151] ขณะที่บูธเดินเข้าไปในโรงนาที่สว่างไสวจ่าบอสตันคอร์เบ็ตต์ก็ยิงเขา ตามบัญชีต่อมาของ Corbett เขายิงไปที่บูธเพราะผู้หลบหนี "ยกปืนขึ้นจะยิง" ใส่พวกเขา [151] รายงานของ Conger ต่อ Stanton ระบุว่า Corbett ยิง Booth "โดยไม่มีคำสั่งข้ออ้างหรือข้ออ้าง" และแนะนำให้ Corbett ถูกลงโทษเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งเพื่อเอาชีวิต Booth [151] บูธซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสที่คอถูกลากจากโรงนาไปที่ระเบียงบ้านไร่ของการ์เร็ตต์ซึ่งเขาเสียชีวิตในอีกสามชั่วโมงต่อมาอายุ 26 ปี [146] กระสุนเจาะกระดูกสันหลังสามชิ้นและตัดไขสันหลังบางส่วนทำให้เขาเป็นอัมพาต [24] [150] ในช่วงเวลาใกล้ตายมีรายงานว่าเขากระซิบว่า "บอกแม่ว่าฉันตายเพื่อประเทศของฉัน" [146] [150] ขอให้ยกมือขึ้นแตะใบหน้าเพื่อที่เขาจะได้เห็นพวกเขาบูธพูดคำพูดสุดท้ายของเขาว่า "เปล่าประโยชน์ ไร้ประโยชน์ "และเสียชีวิตเมื่อรุ่งอรุณกำลังแตกสลาย [150] [152] ในกระเป๋าของบูธพบเข็มทิศเทียนรูปผู้หญิง 5 คน (นักแสดงหญิงอลิซเกรย์เฮเลนเวสเทิร์นเอฟฟี่เจอร์มอนแฟนนีบราวน์และลูซี่เฮลคู่หมั้นของบูธ) และสมุดบันทึกที่เขาเขียนถึงการเสียชีวิตของลินคอล์นว่า "เรา ประเทศนั้นเป็นหนี้ปัญหาทั้งหมดของเธอกับเขาและพระเจ้าก็สร้างฉันให้เป็นเครื่องมือในการลงโทษของเขา "[153]

หลังจากการตายของ Booth ไม่นาน Edwin พี่ชายของเขาก็เขียนถึง Asia น้องสาวของเขาว่า "อย่าคิดว่าเขาเป็นพี่ชายของคุณอีกต่อไปตอนนี้เขาตายไปแล้วเพราะอีกไม่นานเขาจะต้องไปทั่วโลก แต่ลองนึกภาพเด็กผู้ชายที่คุณรัก นั่นคือส่วนที่ดีกว่าของจิตวิญญาณของเขาในอีกโลกหนึ่ง "[154] เอเชียยังมีจดหมายปิดผนึกที่บูธมอบให้เธอในครอบครองเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2408 เพื่อเก็บรักษาไว้ ในจดหมาย Booth เขียนว่า:

ฉันรู้ว่าฉันโง่แค่ไหนที่ต้องทำตามขั้นตอนเช่นนี้ที่ด้านหนึ่งฉันมีเพื่อนมากมายและทุกสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุข ... ยอมแพ้ทั้งหมด ... ดูเหมือนคนบ้า แต่พระเจ้าเป็นผู้พิพากษาของฉัน ฉันรักความยุติธรรมมากกว่าฉันทำประเทศที่ปฏิเสธมากกว่าชื่อเสียงหรือความมั่งคั่ง [86]

จดหมายของ Booth ถูกยึดโดยกองกำลังของรัฐบาลกลางพร้อมกับเอกสารของครอบครัวอื่น ๆ ที่บ้านของเอเชียและเผยแพร่โดย The New York Times ในขณะที่การล่าสัตว์ยังอยู่ระหว่างดำเนินการ มันอธิบายเหตุผลของเขาในการวางแผนต่อต้านลินคอล์น ในนั้นเขาประกาศว่านโยบายสงครามของลินคอล์นเป็นหนึ่งใน "การทำลายล้างทั้งหมด" และกล่าวว่า:

ผมเคยจัดภาคใต้ถูก การเสนอชื่อของอับราฮัมลินคอล์นเมื่อสี่ปีที่แล้วเป็นการทำสงครามกับสิทธิและสถาบันทางใต้อย่างชัดเจน ... และเมื่อมองไปที่การเป็นทาสของชาวแอฟริกันจากจุดยืนเดียวกันที่ถือโดยผู้มีกรอบอันสูงส่งในรัฐธรรมนูญของเรา I for one เคยคิดว่านี่เป็นพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่ง (ทั้งสำหรับตัวเองและเรา) ที่พระเจ้าประทานให้ ประเทศที่ชื่นชอบ ... ฉันยังได้ศึกษาอย่างหนักเพื่อที่จะค้นพบว่าเหตุใดที่สิทธิของรัฐในการแยกตัวออกมาถูกปฏิเสธเมื่อชื่อของเราสหรัฐอเมริกาและคำประกาศอิสรภาพทั้งสองให้การแยกตัว [5]

  1. Clarke, Asia Booth (1996). Terry Alford (บ.ก.). John Wilkes Booth: A Sister's Memoir. Jackson, Miss.: University Press of Mississippi. p. ix. ISBN 0-87805-883-4.