จอห์น ครอว์เฟิร์ด
ดร จอห์น ครอว์เฟิร์ด | |
|---|---|
 | |
| ผู้ประจำการสิงคโปร์ (Resident of Singapore) คนที่ 2 | |
| ดำรงตำแหน่ง 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1823 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1826 | |
| แต่งตั้งโดย | โทมัส แรฟเฟิลส์ |
| กษัตริย์ | สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 |
| ก่อนหน้า | พลตรี วิลเลียม ฟาเกอร์ |
| ถัดไป | ยุบตำแหน่ง ผู้ว่าการอาณานิคมช่องแคบ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 13 สิงหาคม ค.ศ. 1783 ไอเลย์ อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์ |
| เสียชีวิต | 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1868 (84 ปี) เซาธ์เคนซิงตัน ลอนดอน ประเทศอังกฤษ |
| เชื้อชาติ | สกอต |
| คู่สมรส | Horatia Ann Perry (สมรส 1820; เสียชีวิต 1855) |
| บุตร |
|
| บุพการี |
|
| ที่อยู่อาศัย | อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์ |
| ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยเอดินบะระ |
| อาชีพ | นักแต่ง, ทูต, แพทย์ |
| วิชาชีพ | ผู้บริหารอาณานิคม |
จอห์น ครอว์เฟิร์ด FRS (อังกฤษ: John Crawfurd, 13 สิงหาคม 1783 – 11 พฤษภาคม 1868) เป็นแพทย์, นักการทูต และนักเขียนชาวสกอตแลนด์ โดยเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตเดินทางเข้ามายังสยามเมื่อ พ.ศ. 2364 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ตามคำสั่งของลอร์ดเฮสติงส์ ผู้สำเร็จราชการประจำอินเดียเพื่อให้สยามยกเลิกการจำกัดการค้าเสรี แต่ด้วยการแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมของครอว์เฟิร์ดทำให้การเจรจาล้มเหลวและต้องเดินทางกลับไป[ต้องการอ้างอิง]
ชีวิตช่วงต้น
[แก้]เขาเกิดที่ไอเลย์ อาร์กายล์ ประเทศสกอตแลนด์ เป็นบุตรของซามูเอล ครอว์เฟิร์ด ผู้เป็นแพทย์ กับมาร์กาเรต แคมป์เบลล์ และได้รับการศึกษาในโรงเรียนที่โบว์มอร์ เขาเดินตามรอยเท้าพ่อด้วยการเรียนแพทย์และจบหลักสูตรการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระใน ค.ศ. 1803 ตอนอายุ 20 ปี[1]
ครอว์เฟิร์ดเข้าร่วมบริษัทอินเดียตะวันออกในฐานะศัลยแพทย์ประจำบริษัท และไปประจำการที่จังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย (ปัจจุบันคือรัฐอุตตรประเทศ) ทำงานในบริเวณรอบ ๆ เดลีถึงอาครา[2] ใน ค.ศ. 1803–1808 เขาเคยเป็นทหารในการทัพของบารอนเลก[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ แม่แบบ:ODNBweb
- ↑ "Obituary". Illustrated Times. British Newspaper Archive. 16 พฤษภาคม 1868. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Markham, Clements Robert (1881) The Fifty Years' Work of the Royal Geographical Society, p. 53.
บรรณานุกรม
[แก้]- Adas, Michael (1990). Machines as the Measure of Men: Science, Technology, and Ideologies of Western Dominance. Cornell University Press. ISBN 0-8014-9760-4.
- Beasley, Edward (2010). The Victorian Reinvention of Race: New Racisms and the Problem of Grouping in the Human Sciences. Taylor & Francis. ISBN 978-0-203-84498-4.
- Crawfurd, John (21 สิงหาคม 2006) [originally published 1828]. Journal of an Embassy from the Governor-general of India to the Courts of Siam and Cochin China. เล่มที่ 2 (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). London: H. Colburn and R. Bentley. OCLC 03452414.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Ellingson, Terry Jay (2001). The Myth of the Noble Savage. University of California Press. ISBN 0520925920.
- Kling, Blair B. (1976). Partner in Empire: Dwarkanath Tagore and the Age of Enterprise in Eastern India. University of California Press. น. 71. ISBN 978-0-520-02927-9.
- Stafford, Robert A. (2002). Scientist of Empire: Sir Roderick Murchison, Scientific Exploration and Victorian Imperialism. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52867-2.
- Knapman, Gareth (2017). Race and British Colonialism in South-East Asia: John Crawfurd and the politics of equality. Routledge. ISBN 9781138211766
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Ernest C. T. Chew (2002), "Dr John Crawfurd (1783–1868): The Scotsman Who Made Singapore British", Raffles Town Club, vol. 8 (July–Sept). Singapore : Raffles Town Club.
- Knapman, Gareth (2017). Race and British Colonialism in South-East Asia: John Crawfurd and the politics of equality. Routledge. ISBN 9781138211766
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- แม่แบบ:Wikisource author-inline
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ John Crawfurd- Royal Geographical Society Obituary
- Obituary from the Sydney Herald
- Infopedia page
- แหล่งที่มา
บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Crawfurd, John". สารานุกรมบริแทนนิกา (ภาษาอังกฤษ) (พิมพ์ครั้งที่ 11th). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
