ฆิลเบร์โต โรมัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฆิลเบร์โต โรมัน
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง ฆิลเบร์โต โรมัน
(Gilberto Román)
วันเกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504
สถานที่เกิด เม็กซิกาลี, รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย
ประเทศเม็กซิโก
วันที่เสียชีวิต 27 มิถุนายน พ.ศ. 2533 (อายุ 29 ปี)
ส่วนสูง 160 เซนติเมตร
รุ่น ซูเปอร์ฟลายเวท
ผู้ฝึกสอน นาโช บาริสเตน[1]
สถิติ
ชก 61
ชนะ 54
ชนะน็อก 35
แพ้ 6
เสมอ 1

ฆิลเบร์โต โรมัน (สเปน: Gilberto Román) อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) 2 สมัย ได้ชื่อว่าเป็นนักมวยในรุ่น 115 ปอนด์ที่เก่งกาจที่สุดในโลกคนหนึ่งเทียบเท่ากับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อสมัยที่ทั้งคู่ยังชกมวยอยู่ แต่ทั้งคู่ไม่ได้มีโอกาสชกเพื่อพิสูจน์ฝีมือกัน โดยก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพ โรมันเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในทีมชาติเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 มาก่อน[2] โดยตกรอบ 3 ในรุ่นฟลายเวท (51 กิโลกรัม)[3]

โรมันเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ที่เมืองเม็กซิกาลี รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ รวมอายุได้ 29 ปี มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อก 35) เสมอ 1 แพ้ 6[4]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC (สมัยแรก)
    • ชิง 30 มีนาคม 2529 ชนะคะแนน จิโร วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 พฤษภาคม 2529 ชนะคะแนน เอดการ์ โอมาร์ มอนเซร์รัต ที ฝรั่งเศส
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 กรกฎาคม 2529 ชนะคะแนน รูเบน ออสบัลโด กอนโดรี ที่ อาร์เจนตินา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 สิงหาคม 2529 เสมอกับ ซานโตส เบนิกโน ลาเซียร์ ที่ อาร์เจนตินา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 19 ธันวาคม 2529 ชนะคะแนน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก กทม.
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 31 มกราคม 2430 ชนะน็อค อันตอยเน มอนเตโร ยก 9 ที่ ฝรั่งเศส
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 20 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน แฟรงก์ เซเดโน ที่ เม็กซิโก
    • เสียแชมป์ 16 พฤษภาคม 2530 แพ้น็อค ซานโตส เบนิกโน ลาเซียร์ ยก 11 ที่ ฝรั่งเศส
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC (สมัยที่ 2)
    • ชิง 8 เมษายน 2531 ชนะคะแนน ซูการ์ เบบี โรฮาส ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 กรกฎาคม 2531 ชนะน็อค โยชิยูกิ อูชิดะ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 กันยายน 2531 ชนะคะแนน คิโยชิ ฮาตานากะ ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 7 พฤศจิกายน 2531 ชนะคะแนน การ์ เบบี โรฮาส ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มิถุนายน 2532 ชนะคะแนน ฮวน การาโซ ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 12 กันยายน 2532 ชนะคะแนน ซานโตส เบนิกโน ลาเซียร์ ที่ สหรัฐ
    • เสียแชมป์ 7 พฤศจิกายน 2532 แพ้คะแนน นานา คอนาดู ที่ เม็กซิโก
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 9 มิถุนายน 2533 แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 9 ที่ เกาหลีใต้[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. Montoya, Gabriel (2011-09-01). "A Conversation with Nacho Beristan". MaxBoxing. สืบค้นเมื่อ 2011-09-02.
  2. "Gilberto Roman, 29, Ex-Boxing Champion". The New York Times. 30 June 1990.
  3. Official results
  4. sports-reference
  5. สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)