ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: international relations) หมายถึง ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรัฐ (รวมทั้งตัวแสดงที่ไม่ใช่รัฐ) ทางด้านการเมือง สังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรมและด้านอื่นๆ ส่วนสาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Relations) เป็นแขนงวิชาหนึ่งของรัฐศาสตร์ การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเริ่มต้นจากการตั้งคำถามว่า เพราะเหตุใดจึงเกิดสงคราม สาเหตุพื้นฐานของสงครามเป็นเรื่องของลัทธิชาตินิยม (nationalism) หรืออุดมการณ์ทางการเมือง (political ideology) หรือการไม่มีรัฐบาลโลกคอยควบคุมพฤติกรรมของรัฐต่างๆ สงครามเกิดจากความเข้าใจผิด (misperception) หรือธรรมชาติของมนุษย์ที่ก้าวร้าวรุนแรง นอกจากนี้การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศยังตั้งคำถามว่ารัฐต่างๆ จะบรรลุเสถียรภาพระหว่างกันได้อย่างไร และเพราะเหตุใดจึงเกิดความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจและสังคมระหว่างภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก

ตัวแสดงหลักในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศคือรัฐ เหตุผลสำคัญที่ทำให้รัฐเป็นตัวแสดงหลักคือรัฐดำรงไว้ซึ่งอำนาจอธิปไตยในฐานะอำนาจสูงสุดในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การที่อำนาจอธิปไตยเป็นอำนาจสูงสุดทำให้สภาวะความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมีลักษณะที่เรียกว่า "อนาธิปไตย (anarchy)" ในความหมายที่ว่าไม่มีรัฐบาลโลกในการควบคุมพฤติกรรมของรัฐ ตัวแสดงอื่นๆ ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้แก่ องค์การระหว่างประเทศ บรรษัทข้ามชาติ องค์การเพื่อสิ่งแวดล้อม กลุ่มก่อการร้าย เป็นต้น