การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535
สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2530 ←
9 เมษายน พ.ศ. 2535
→ พ.ศ. 2540

ทั้งหมด 651 ที่นั่งในสภาสามัญชน
ฝ่ายข้างมากต้องได้เกิน 326 ที่นั่ง
ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง 77.67%
  พรรคที่หนึ่ง พรรคที่สอง พรรคที่สาม
  John Major 1996.jpg Kinnock, Neil.jpg
ผู้นำ จอห์น เมเจอร์ Neil Kinnock Paddy Ashdown
พรรค พรรคอนุรักษนิยม พรรคแรงงาน พรรคเสรีประชาธิปไตย
ผู้นำตั้งแต่ 28 พฤศจิกายน 2533 2 ตุลาคม 2526 16 กรกฎาคม 2531
ที่นั่งผู้นำ ส.ส. เขต ฮันทิงดัน ส.ส. เขต Islwyn ส.ส. เขต Yeovil
ผลครั้งที่แล้ว 376 ที่นั่ง, 42.2% 229 ที่นั่ง, 30.8% 22 ที่นั่ง, 22.6%
ที่นั่งที่ได้ 336 271 20
เปลี่ยนแปลง Decrease40 Increase42 Decrease2
คะแนนเสียง 14,093,007 11,560,484 5,999,384
ร้อยละ 41.9% 34.4% 17.8%
เปลี่ยนแปลงร้อยละ Decrease0.3% Increase3.6% Decrease4.8%

นายกรัฐมนตรี
ก่อนการเลือกตั้ง

จอห์น เมเจอร์
พรรคอนุรักษนิยม

นายกรัฐมนตรี
ที่ได้รับเลือกตั้ง

จอห์น เมเจอร์
พรรคอนุรักษนิยม

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 336 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกัน นางมาร์กาเรต แทตเชอร์ได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เนื่องจากปัญหาภายในพรรคและการเสื่อมความนิยมจากนโยบายผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (Poll Tax) ทำให้นายจอห์น เมเจอร์ชนะการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคและก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งแทน แม้ว่าผลสำรวจความคิดเห็นก่อนหน้านี้และหน้าคูหาจะระบุว่าพรรคแรงงานจะมีคะแนนนำ แต่ผลการเลือกตั้งกลับเป็นชัยชนะของพรรคอนุรักษนิยม ทำให้สำนักสำรวจความคิดเห็นเชื่อว่ากลุ่มคนที่ไม่ประสงค์ออกความคิดเห็นไม่กล้าบอกพรรคที่ตนเองชอบโดยเฉพาะผู้สนับสนุนพรรคอนุรักษนิยม การเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับคะแนนเสียงสูงที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองสหราชอาณาจักร ส่วนพรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 271 ที่นั่ง และพรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับที่นั่ง 20 ที่นั่ง

อ้างอิง[แก้]