กลุ่มเกาะมลายู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พิกัดภูมิศาสตร์: 2°56′S 107°55′E / 2.933°S 107.917°E / -2.933; 107.917

แผนที่โลกเน้นกลุ่มเกาะมลายู

กลุ่มเกาะมลายู (มลายูและอินโดนีเซีย: Kepulauan Melayu; ตากาล็อก: Kapuluang Malay; เซบัวโน: Kapupud-ang Malay; ชวา: Nusantara Melayu) เป็นกลุ่มเกาะระหว่างอินโดจีนกับทวีปออสเตรเลีย ซึ่งมีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ "โลกมลายู", "นูซันตารา", อินเดียตะวันออก, กลุ่มเกาะอินเดีย-ออสเตรเลีย และ กลุ่มเกาะเครื่องเทศ เป็นต้น ชื่อกลุ่มเกาะนี้ได้มาจากแนวคิดว่าด้วยเชื้อชาติมลายูของชาวยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นจึงอิงตามการแพร่กระจายของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน[1]

กลุ่มเกาะมลายูตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีเกาะและเกาะเล็กมากกว่า 25,000 แห่ง ถือเป็นกลุ่มเกาะที่ใหญ่ที่สุดในแง่พื้นที่ และมีจำนวนเกาะมากเป็นอันดับที่ 4 ของโลก ประกอบด้วยบรูไน, มาเลเซียตะวันออก, ติมอร์-เลสเต, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี และฟิลิปปินส์[2][3] ศัพท์นี้ส่วนใหญ่ถือว่ามีความหมายเดียวกันกับศัพท์ "เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร"[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. Wallace, Alfred Russel (1869). The Malay Archipelago. London: Macmillan and Co. p. 1.
  2. Encyclopædia Britannica. 2006. Chicago: Encyclopædia Britannica, Inc.
  3. Encyclopaedia Britannica – Malay Archipelago
  4. "Maritime Southeast Asia Archived 2007-06-13 at the Wayback Machine.." Worldworx Travel. Accessed 26 May 2009.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]