Signs สัญญาณสยองโลก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Signs สัญญาณสยองโลก
กำกับโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
อำนวยการสร้างโดย แฟรงก์ มาร์แชลล์
แซม เมอร์เซอร์
เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
เขียนโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
นำแสดงโดย เมล กิ๊บสัน
วาคีน ฟินิกซ์
รอรี่ คัลกิ้น
อบิเกล เบรสลิน
เพลงประกอบ
ภาพยนตร์โดย
เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด
จัดจำหน่ายโดย ทัชสโตน พิคเจอร์ส
ฉาย สหรัฐอเมริกา 2 สิงหาคม พ.ศ. 2545
ไทย 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545
ความยาว 106 นาที
ภาษา อังกฤษ
งบประมาณ 72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รายได้ 408,247,917 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

Signs สัญญาณสยองโลก ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง Signs นำแสดงโดย เมล กิ๊บสัน, วาคีน ฟินิกซ์, รอรี่ คัลกิ้น, อบิเกล เบรสลิน เขียนบทภาพยนตร์, กำกับการแสดงและอำนวยการสร้างโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน

เนื้อเรื่อง[แก้]

บาทหลวงแกรแฮม เฮสส์ (เมล กิ๊บสัน) สูญเสียความศรัทธาที่มีต่อพระเป็นเจ้าไปนานแล้ว เพราะได้สูญเสียภรรยาไปในอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน ปัจจุบัน แกรแฮมอาศัยอยู่ในบ้านเล็ก ๆ ท่ามกลางไร่ข้าวโพดกับ เมอร์ริล (วาคีน ฟินิกซ์) น้องชายที่เป็นอดีตนักเบสบอลฝีมือดี และ มอร์แกน (รอรี่ คัลกิ้น) ลูกชาย กับ โบ (อบิเกล เบรสลิน) ลูกสาว เท่านั้น

แต่แล้วจู่ ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้น เมื่อเกิดปรากฏการณ์วงข้าวโพดล้มเกิดขึ้นในโร่ของพวกเขา ไม่มีใครรู้ว่าปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร พร้อมกับน้ำในแหล่งน้ำต่าง ๆ ในเมืองเกิดสกปรกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่จะมีเรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ตามมาอีกมากมาย ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของครอบครัวเฮสส์นี้ไปตลอด

เบื้องหลังและคำวิจารณ์[แก้]

Signs เป็นภาพยนตร์ใหญ่เรื่องที่ 3 ในชีวิตของการกำกับของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน หลังจากไม่ประสบความสำเร็จเลยในด้านเสียงวิจารณ์จาก Unbreakable ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้ เพราะดำเนินเรื่องราวตามแบบ The Sixth Sense ที่เคยประสบความสำเร็จมาอย่างมากก่อนหน้านั้น

Signs จึงไม่ได้มีบรรยายกาศที่เงียบเหมือน Unbreakable และ The Sixth Sense แต่เมื่อเข้าฉายแล้ว มีเสียงวิจารณ์ออกไปใน 2 แนว แนวแรกเห็นว่า บทภาพยนตร์เขียนได้ดี เร้าอารมรณ์ และจบได้อย่างมีบทสรุปที่ดีเหมือนภาพยนตร์ต้องการจะบอกว่า สิ่งที่ดูเหมือนกับว่าเป็นความบังเอิญในชีวิตมนุษย์นั้น แท้ที่จริงแล้วได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าก่อนแล้ว แต่อีกทางเห็นว่า ภาพยนตร์เดินเรื่องได้อย่างน่าเบื่อ ไม่มีเหตุมีผล และไม่เข้าใจในบทสรุปตอนจบ

อ้างอิง[แก้]