ไซตะมะซูเปอร์อารีนา
| ไซตะมะซูเปอร์อารีนา | |
|---|---|
 |
|
| ชื่อเดิม | ไซตะมะอารีนา |
| ที่ตั้ง |  ชินโตะชิง ตำบลชูโอ เมืองไซตะมะ จังหวัดไซตะมะ |
| พิกัด | 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°Eพิกัดภูมิศาสตร์: 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°E |
| เปิด | 1 กันยายน พ.ศ. 2543 |
| เจ้าของ | บริษัทไซตะมะอารีนา จำกัด |
| สถาปนิก | ดูในบทความ |
| ความจุ | 37,000 |
ไซตะมะซูเปอร์อารีนา (ญี่ปุ่น: さいたまスーパーアリーナ Saitama Sūpā Arīna ?) เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ในร่ม ตั้งอยู่ในตำบลชูโอ เมืองไซตะมะ จังหวัดไซตะมะ ประเทศญี่ปุ่น สามารถจุคนได้สูงสุดสามหมื่นเจ็ดพันคน แต่ในยามแข่งขันกีฬา เช่น บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, เทนนิส, ฮอกกี้น้ำแข็ง, ยิมนาสติก, มวย, ศิลปะการต่อสู้แบบผสม และมวยปล้ำอาชีพ จะจำกัดความจุไว้ราวหนึ่งหมื่นเก้าพันคนถึงสองหมื่นสองพันห้าร้อยคนเท่านั้น
ไซตะมะซูเปอร์อารีนาเป็นสนามกีฬาญี่ปุ่นแห่งเดียวที่มีอุปกรณ์เตรียมพร้อมไว้สำหรับอเมริกันฟุตบอลเป็นการเฉพาะ ในสนาม ประกอบด้วยที่นั่งขนาดยักษ์ซึ่งเคลื่อนย้ายได้ สำหรับจะลดความจุลงในเมื่อจัดกิจกรรมขนาดเล็ก และยังมีพิพิธภัณฑสถานจอห์นเลนนอน ซึ่งจัดแสดงสิ่งเตือนความจำถึงจอห์น เลนนอน
การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพและศิลปะการต่อสู้แบบผสมมักจัดขึ้นที่นี้
เนื้อหา |
ประวัติ[แก้]
โครงการสร้างสนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ในจังหวัดไซตะมะ เริ่มใน พ.ศ. 2537 โดยให้เรียกชื่อสนามกีฬาว่า "ไซตะมะอารีนา" ไปพลางก่อน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 มีการจัดตั้งบริษัทไซตะมะอารีนา จำกัด ขึ้นบริหาร ครั้นวันที่ 12 เดือนเดียวกันนั้น มีการเลือกและประกาศชื่อสนามกีฬาอย่างเป็นทางการว่า "ไซตะมะซูเปอร์อารีนา" ออกแบบโดย แดน เมส์ (Dan Meis) สถาปนิกชาวสหรัฐอเมริกา จากบริษัทเอลเลอร์เบเบ็กเกต จำกัด (Ellerbe Becket) ร่วมกับ ทีมออกแบบนิกเก็งเซกเก/แมส 2000 (Nikken Sekkei/MAS 2000 Design Team) ส่วนการก่อสร้างดำเนินการโดยกิจการร่วมค้าระหว่าง บริษัทไทเซ จำกัด (Taisei), บริษัทมิซุบิชิเฮวีอินดัสตรีส์ จำกัด (Mitsubishi Heavy Industries) และ บริษัทยูดีเค จำกัด (UDK) [1]
ทั้งสามบริษัทลงมือก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 นั้น แล้วเสร็จและเปิดอย่างไม่เป็นทางการในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยสถานีวิทยุเอ็นเอชเคประกาศเชิญชวนประชาชนไปเข้าชมและออกกำลังกาย ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2543 ได้จัดกิจกรรมครั้งแรก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติระหว่างญี่ปุ่นและสเปน ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์ดรีมเกม 2000" (Super Dream Game 2000) และจัดคอนเสิร์ตในวันที่ 10 กันยายน
การเข้าถึง[แก้]
- ทางรถยนต์ จากโตเกียว ใช้ทางด่วนสายชูโต และออกที่ทางออกไซตะมะชินโตชิง-โอมิยะ ก็สามารถเข้าสู่สนามกีฬาได้ทันที มีที่จอดรถ รองรับได้เจ็ดร้อยคัน ค่าธรรมเนียมชั่วโมงแรกสี่ร้อยเยน หลังจากนั้น ทุก ๆ สามสิบนาที คิดค่าธรรมเนียมสองร้อยเยน
- ทางรถไฟ
- ทางเครื่องบิน[7]
- ลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว ใช้บริการรถประจำทางสาย "ไซตะมะชินโตะชิง/โอมิยะเอกิ" ใช้เวลาประมาณเก้าสิบนาที
- ลงที่ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ ใช้บริการรถประจำทางสาย "ไซตะมะชินโตะชิง/โอมิยะเอกิ" ใช้เวลาประมาณเก้าสิบนาที
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Saitama Super Arena (อังกฤษ)
- ↑ 京浜東北線の駅ญี่ปุ่น: ?
- ↑ 高崎線の駅ญี่ปุ่น: ?
- ↑ さいたま新都心(ญี่ปุ่น)
- ↑ ＪＲ東北本線 (宇都宮線)ญี่ปุ่น: ?
- ↑ SAITAMA SUPER ARENA (อังกฤษ)
- ↑ Keisei Bus (ญี่ปุ่น)
