โจว ซื่อหมิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โจว ซื่อหมิง

โจว ซื่อหมิง นักมวยสากลชาวจีน
ข้อมูลส่วนบุคคล
สัญชาติ Flag of the People's Republic of China จีน
วันเกิด 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 (32 ปี)
ซุนอี้ มณฑลกุ้ยโจว
ส่วนสูง 1.64 ม. (5 ฟุต 5 นิ้ว)
น้ำหนัก 49 กก. (110 ปอนด์)
กีฬา
กีฬา มวยสากล
รายการ ไลท์ฟลายเวท
สโมสร กุ้ยโจว
รายการเหรียญรางวัล
มวยสากลชาย
การแข่งขันสำหรับ ธงของสาธารณรัฐประชาชนจีน จีน
กีฬาโอลิมปิก
ทองแดง เอเธนส์ 2004 ไลท์ฟลายเวท
ทอง ปักกิ่ง 2008 ไลท์ฟลายเวท
ทอง ลอนดอน 2012 ไลท์ฟลายเวท
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
เงิน กรุงเทพ 2003 ไลท์ฟลายเวท
ทอง เหมียนหยาง 2005 ไลท์ฟลายเวท
ทอง ชิคาโก 2007 ไลท์ฟลายเวท
ทอง บากู 2011 ไลท์ฟลายเวท
เอเชียนเกมส์
ทอง โดฮา 2006 ไลท์ฟลายเวท
ทอง กว่างโจว 2010 ไลท์ฟลายเวท

โจว ซื่อหมิง (จีนตัวเต็ม: 鄒市明; จีนตัวย่อ: 邹市明; พินอิน: Zōu Shìmíng; หรือที่รู้จักและนิยมเรียกกันในชื่อ ซู ชิหมิง) เจ้าของฉายา นักชกโจรสลัด[1] เกิดวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองซุนอี้ มณฑลกุ้ยโจว เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นผู้ชนะรายการระดับโลกใน ค.ศ. 2005, 2007 และ 2011 รวมถึงได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่นไลท์ฟลายเวท[2]

เนื้อหา

ประวัติ [แก้]

แต่เดิมนั้น พ่อแม่ของโจว ซื่อหมิง ได้คาดหวังว่าเขาจะเป็นนักกีฬาวูซูที่ประสบความสำเร็จ แต่ โจว ซื่อหมิง กลับสนใจมวยสากลมากกว่า ซึ่งแม่ของเขาไม่อนุญาตให้ชกมวย จนในที่สุดโค้ชของ โจว ซื่อหมิง ได้มาขออนุญาตและอธิบายว่ามวยสากลสมัครเล่นเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในหลายประเทศ หลังจากนั้น เขาก็ได้ชกมวยในเวลาต่อมา[3]

โจวได้เข้าแข่งขันในเอเชียนเกมส์ 2006 และได้เหรียญทองโดยเป็นฝ่ายชนะ สุบรรณ พันโนน จากประเทศไทย ด้วยคะแนน 21-1 ในรอบชิงชนะเลิศ[4] ต่อมาใน พ.ศ. 2550 เขาได้เหรียญทองในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก โดยเป็นฝ่ายชนะ ดาวิด ไอราเปเตียน ชาวรัสเซีย ด้วยคะแนน 23-6 ในรอบรองชนะเลิศและเป็นฝ่ายชนะ แฮร์รี่ ทานามอร์ จากประเทศฟิลิปปินส์ ในรอบชิงชนะเลิศ จากนั้น เขาได้เหรียญเงินจากการแข่งขันรายการ เอเชียนแชมเปี้ยนชิปเกมส์ ในอูลานบาตอร์ โดยแพ้พิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบานักชกชาวมองโกเลีย

ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เขาได้เป็นชาวจีนคนที่ 50 ที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์ฟลายเวทโดยเป็นผู้ชนะพิวเรพดอร์จิน เซอร์แดมบา จากประเทศมองโกเลียในรอบชิงชนะเลิศซึ่งถูกตัดสินให้แพ้เนื่องจากบาดเจ็บที่ไหล่[5]นับเป็นเหรียญทองโอลิมปิกเหรียญแรกของประเทศจีนที่ได้มาจากมวยสากล

ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาพบกับ แก้ว พงษ์ประยูร ในรอบชิงชนะเลิศ[6][7] โดยเป็นฝ่ายชนะแก้วไปได้ด้วยคะแนน 13-10 [8] ซึ่งชัยชนะของเขาในครั้งนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์มากในประเทศไทย[9] จนมีภาพล้อเลียนตามสื่อต่างๆ[10] แม้ว่าไอบาจะรับรองว่าการตัดสินเกิดขึ้นโดยยุติธรรมแล้วก็ตาม[11]

ด้านชีวิตส่วนตัว โจว ซื่อหมิง สมรสกับ หลัน เป่าอิง ซึ่งเป็นอดีตนางแบบ และเป็นผู้ประกาศประจำช่องข่าวตลาดหุ้น ของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี และมีลูกชาย 1 คน[12][13]

ผลการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นโอลิมปิก [แก้]

เหรียญทองแดง ค.ศ. 2004 (เอเธนส์, ประเทศกรีซ)

เหรียญทอง ค.ศ. 2008 (ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน)

เหรียญทอง ค.ศ. 2012 (กรุงลอนดอน, สหราชอาณาจักร)

ผลการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก [แก้]

เหรียญเงิน ค.ศ. 2003 (กรุงเทพ, ประเทศไทย)

เหรียญทอง ค.ศ. 2005 (เหมียนหยาง, สาธารณรัฐประชาชนจีน)

เหรียญทอง ค.ศ. 2007 (เมืองชิคาโก, ประเทศสหรัฐอเมริกา)

เหรียญทอง ค.ศ. 2011 (เมืองบากู, อาเซอร์ไบจาน)

มวยสากลอาชีพ [แก้]

หลังจากได้รับเหรียญทองโอลิมปิก 2012 แล้ว โจว ซื่อหมิง ได้เปลี่ยนมาชกมวยสากลอาชีพ โดยหวังที่จะเป็นแชมป์โลกคนแรกของประเทศจีน[1] (แต่แชมป์โลกมวยสากลอาชีพชาวจีนคนแรก คือ เซียง เจ้าซง ซึ่งเป็นแชมป์โลกในรุ่นสตรอว์เวท ของสภามวยโลก (WBC) โดยชนะคะแนนมาจากการชกชิงแชมป์ที่ว่างในปลายปี ค.ศ. 2012 ที่คุนหมิง) โดยโจว ซื่อหมิง ได้เซ็นสัญญาเป็นนักมวยในสังกัดท้อป แรงค์ โปรโมชั่น ของบ๊อบ อารัม โปรโมเตอร์ชาวอเมริกัน โดยเข้าค่ายฝึกซ้อมที่สหรัฐอเมริกา โดยมี เฟร็ดดี้ โรช เป็นเทรนเนอร์ ซึ่งการชกครั้งแรกมีขึ้นในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2013 ที่มาเก๊า[14]

โจว ซื่อหมิง สามารถเอาชนะคะแนน 4 ยก อีเลียสซา วาเลนซูเอล่า นักมวยชาวเวเนซุเอลา อายุ 18 ปีไปได้[15]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ 1.0 1.1 มวยสยามรายวัน. ปีที่ 20 ฉบับที่ 6926. วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2555. หน้า 7
  2. ↑ "Zou and Campbell hit the heights". August 11, 2012. 
  3. ↑ ซู ชิ หมิง จิ้งจอกจีนอันตราย. มติชน. ปีที่ 35 ฉบับที่ 12574. วันจันทร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2555. ISSN 1686-8188. หน้า 32
  4. ↑ Light flyweight final results
  5. ↑ Leslie Hook (June 9, 2012). "The Olympians: Zou Shiming, China". Financial Times Magazine. 
  6. ↑ ตามลุ้น! ค่ำนี้เชียร์ "แก้ว พงษ์ประยูร" ล้มนักมวยรัสเซีย-ชนะได้เข้าชิงเหรียญทอง
  7. ↑ "แก้ว" ล้มหมีชิงทอง "ซู ชิง หมิง" เช้ามืดวันแม่
  8. ↑ Olympics boxing: China's Zou Shiming retains light flyweight title จากบีบีซี (อังกฤษ)
  9. ↑ "Thai boxer Kaew Pongprayoon robbed of Olympic gold medal by bizarre officiating". Combat Asia. August 12, 2012. สืบค้นเมื่อ August 12, 2012. 
  10. ↑ เผยภาพล้อเลียนสุดฮาของ"ซู ซิ หมิง"หลังต่อยชนะ "แก้ว พงษ์ประยูร"
  11. ↑ "“ไอบา” ตอบข้อความ MGR SPORT ยัน “แก้ว” แพ้ยุติธรรม". ผู้จัดการ. 12 สิงหาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2555. 
  12. ↑ 'โจวซื่อหมิง'นักชกบัญชีดำในใจไทย
  13. ↑ ‘ซู ชิหมิง′ ชีวิตที่ถูกกำหนด. ศุภชัย วุฒิชูวงศ์. คมชัดลึก. ปีที่ 11 ฉบับที่ 3953. วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2555. ISSN 16851390. หน้า 3
  14. ↑ 'ซูชิหมิง' เซ็น 'ท็อปแรงก์' จ่อชกอาชีพไฟต์แรก เม.ย. จากไทยรัฐ
  15. ↑ 'โรช' ปลื้ม 'ซู ชิหมิง' ประเดิมสวยชกอาชีพ ยกว่าที่แชมป์โลก จากไทยรัฐ

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

Wikiquote-logo.svg
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ:
โจว ซื่อหมิง
พ.ศ. 2509 – 2549: ไม่เกิน 48 กก.

2509: ประพันธ์ ด้วงชะอุ่ม (ไทย) • 2513: คิม จองแบ (เกาหลีใต้) • 2517: พัก ชันฮี (เกาหลีใต้) • 2521: สุรัญญา ศิริ (ไทย) • 2525: ฮู ยงโม (เกาหลีใต้) • 2529: โอ ควังซู (เกาหลีใต้) • 2533: ยัง ซอกจิน (เกาหลีใต้) • 2537: มันซูเอโต เบลัสโก (ฟิลิปปินส์) • 2541: สุบรรณ พันโนน (ไทย) • 2545: คิม กีซอก (เกาหลีใต้)

• 2549: โจว ซื่อหมิง (จีน)
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โจว_ซื่อหมิง&oldid=4957590".