เล่งฮู้ชง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เล่งฮู้ชง (จีน: 令狐冲) เป็นตัวเอกของ เรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร นิยายของกิมย้ง เป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง คือ แม้เป็นคนที่อารมณ์เฮฮา แต่ในใจเขานั้นถวิลหาความสุขอันแท้จริงอย่างคำว่า ยิ้มเย้ยยุทธจักร อันหมายถึง หัวเราะความเป็นไปแห่งโลกความจริง บุคคลเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในทุกสังคม จิตใจคนเราต้องการความยิ่งใหญ่ ชื่อเสียง เงินทอง ฯลฯ "หากแต่มีใครที่คิดหาความสงบอันแท้จริง และ ยิ้มเย้ยยุทธจักร"

เล่งฮู้ชงเมื่อครั้งเป็นศิษย์สำนักกระบี่ฮั้วซัว

ประวัติ[แก้]

เล่งฮู้ชง เป็นเด็กกำพร้าที่งั๊กปุ๊กคุ้งเจ้าสำนักหัวซาน เก็บมาเลี้ยงดูและสอนวรยุทธ์ให้ จึงเป็นศิษย์เอกแห่งสำนักหัวซาน หรือสำนักฮั้วซัว เล่งฮู่ชงเป็นคนฉลาด ภายนอกเป็นคนช่างพูด ชอบสนุกเฮฮา ดื่มสุรา เล่นการพนัน และพูดจาทะลึ่งตึงตัง แต่ในจิตใจเป็นคนที่ยึดถึอคุณธรรม จึงมักยื่นมือเข้าช่วยเมือเห็นผู้อื่นมีภัย ครั้งหนึ่งได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงโจรบ้ากามเพื่อปกป้องแม่ชีน้อยอี้ลิ้มให้พ้นภัย จนในที่สุดได้คบเป็นสหายกับเถียนป๋อกวง เล่งฮู่ชงแอบหลงรักงักเล้งซัง(ลูกสาวคนเดียวของ งั๊กปุ๊กคุ้ง) ซึ่งเป็นศิษย์น้องที่เติบโตมาด้วยกัน ด้วยความบังเอิญขณะอยู่ที่ผาสำนึกตนได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงและได้พบกับสุดยอดเพลงกระบี่สุดยอดคือเก้ากระบี่เดียวดายหรือเก้ากระบี่ต๊กโกวจากอาจารย์ปู่ฮวงเช็งเอี๊ยง หลังจากได้รับถ่ายทอดวิชา อาจารย์ปู่ได้ขอให้เล่งฮู้ชงสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องราวที่ได้พบกับตน และที่มาของสุดยอดเพลงกระบี่ ด้วยความเป็นคนมีคุณธรรมเล่งฮู้ชงจึงเก็บเรื่องทั้งหมดไว้เป็นความลับ ภายหลังได้ใช้วิชาเก้ากระบี่เดียวดายช่วยเหลือสำนักให้พ้นภัย แต่ไม่ยอมบอกที่มาของเพลงกระบี่จึงทำให้อาจารย์และคนอื่นๆในสำนักรวมถึงงักเล้งซังเข้าใจผิด และประกอบกับความริษยาของงักปุ๊กคุ้งที่เห็นลูกศิษย์มีวรยุทธ์เหนือกว่าตัวเอง จึงถูกขับออกจากสำนัก และตัดเยื่อใยจากงักเล้งซัง หลังจากเที่ยวท่องยุทธจักรและค้นพบความจริงของยุทธภพ ที่มีแต่แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น และได้พบรักกับเยิ่นอิ๋งอิ๋ง (ลูกสาวของเยิ่นหว่อสิง ประมุขพรรคตะวันจันทราคนก่อน) จึงเร้นกาย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยุทธภพอีก

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]