หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพของ ม.จ.อากาศดำเกิงรพีพัฒน์ บนปกหนังสือ ละครแห่งชีวิต

หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ (12 พฤศจิกายน 244818 พฤษภาคม 2475) หรือเป็นที่รู้จักในนามปากกา วรเศวต[1] เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์[2] กับหม่อมอ่อน

ทรงได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และศึกษาต่อชั้นมัธยม 4 ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ แต่สอบตกชั้นมัธยม 7 จึงออกจากโรงเรียน เดินทางไปศึกษาต่อวิชากฎหมายที่สำนักมิดเดิ้ลเทมเปิ้ล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ แต่โดยที่ไม่โปรดในเรื่องกฎหมาย จึงทรงคลุกคลีอยู่กับหมู่นักหนังสือพิมพ์อังกฤษ จนล้มเหลวในเรื่องการศึกษา แต่โชคดีที่ได้รับพระราชทานทุนจากรัชกาลที่ 7 ให้ไปศึกษาวิชาการต่างประเทศ ที่เมืองจอร์จทาวน์ สหรัฐอเมริกา แต่ประชวรหนักทำให้ต้องเดินทางกลับประเทศไทย

ม.จ. อากาศดำเกิง รพีพัฒน์ ทรงเข้ารับราชการในกรมไปรษณีย์ และกรมสาธารณสุขกระทรวงมหาดไทย ทรงสนพระทัยในการประพันธ์มาตั้งแต่ครั้งเรียนอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โดยทรงร่วมกับนายกุหลาบ สายประดิษฐ์ ทำหนังสือ ในห้องเรียน เมื่อมาทำงานที่กรมสาธารณสุข ได้ทรงนิพนธ์นวนิยายเรื่องแรก คือ "ละครแห่งชีวิต" โดยที่สมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ทรงประทานเงินทุนในการจัดพิมพ์ เมื่อพ.ศ. 2472 ซึ่งแม้ว่าจะมีราคาสูงถึงเล่มละ 3.50 บาท แต่ปรากฏว่าขายหมดทั้ง 2,000 เล่ม จนต้องมีการพิมพ์ครั้งที่สอง

ในปี พ.ศ. 2473 ทรงนิพนธ์เรื่อง ผิวเหลืองหรือผิวขาว (ต่อมาใช้ชื่อ ผิวเหลืองผิวขาว) และตามมาด้วย รวมเรื่องสั้น วิมานทลาย กับครอบจักรวาล

ม.จ. อากาศดำเกิง รพีพัฒน์ ทรงประสบความผิดหวังในเรื่องความรักและชีวิต เนื่องจากฐานะทางเศรษฐกิจตกต่ำ จึงเสด็จหนีไปฮ่องกงในปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2474 ดำรงชีวิตด้วยการเขียนบทความลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ฮ่องกง

ม.จ. อากาศดำเกิง รพีพัฒน์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ตามเอกสารฮ่องกงระบุว่าด้วยไข้มาเลเรีย แต่มีผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่า เป็นการเปิดแก๊สฆ่าตัวตาย

ผลงาน[แก้]

นวนิยาย[แก้]

รวมเรื่องสั้นขนาดยาว[แก้]

  • วิมานทลาย
  • ครอบจักรวาล

เรื่องสั้นอื่น ๆ[แก้]

  • ดาราคู่ชีพ
  • โชคมนุษย์
  • อำนาจกฎธรรมดา
  • เรื่องชีวิตที่ 1
  • เรื่องชีวิตที่ 2

เรื่องแปล[แก้]

  • เอนีวา ซองครัวต์

อ้างอิง[แก้]