หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ (28 ธันวาคม พ.ศ. 2453 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) เป็นพระโอรสลำดับที่ 7 ใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจิตรเจริญ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ลำดับที่ 3 อันประสูติแต่หม่อมราชวงศ์โต งอนรถ มีพระเชษฐภคินี พระอนุชา และพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 4 พระองค์ คือ [1]
- หม่อมเจ้าหญิงประโลมจิตร จิตรพงศ์ (พ.ศ. 2448 - พ.ศ. 2513) เสกสมรสกับหม่อมเจ้าตระหนักนิธิผล ไชยันต์ (พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2473)
- หม่อมเจ้าหญิงดวงจิตร จิตรพงศ์ (พ.ศ. 2451 - พ.ศ. 2550)
- หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2537) เสกสมรสกับหม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ ดิศกุล (พ.ศ. 2458 - พ.ศ. 2544)
- หม่อมเจ้าหญิงกรณิกา จิตรพงศ์ (พ.ศ. 2459 - )
หม่อมเจ้ายาใจ ทรงสมรสกับหม่อมจักลิน ดูบัวส์ ทรงสิ้นชีพิตักษัยเมื่อ พ.ศ. 2539 พระชันษา 86 ปี
อ้างอิง [แก้]
- ^ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์. มหามกุฎราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรสธิดา พระราชนัดดา. กรุงเทพ : อมรินทร์พริ้นติ้ง, พ.ศ. 2547. หน้า หน้าที่. ISBN 974-272-911-5