ลูซิเฟอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลูซิเฟอร์, ภาพประกอบของ กุสทาฟ โดเร การตกจากสวรรค์ โดย จอห์น มิลทัน

ลูซิเฟอร์ (อังกฤษ: Lucifer) เป็นทูตสวรรค์ มีบทบาทเป็นอย่างมากในตำนานของศาสนาคริสต์ คำว่าลูซิเฟอร์ เป็นคำละตินมาจากคำว่า "Lux" แปลว่าแสงสว่าง และ "Ferrer" แปลว่า ผู้นำมา หรือผู้ถือ นำมารวมกันแปลว่า "ผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง" หรือ "ดาวประกายพรึก" ในหนังสืออิสยาห์ บทที่ 14 ข้อ 12 ใช้คำนี้หมายถึงพระเจ้าฮัมมูราบีแห่งกรุงบาบิโลน ซึ่งถูกพระยาห์เวห์บันดาลให้เสื่อมอำนาจ ต่อมาคำนี้ใช้หมายถึง "ซาตาน" ซึ่งเป็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งที่พระยาห์เวห์ทรงขับออกจากสวรรค์

คัมภีร์ไบเบิล[แก้]

พันธสัญญาเก่า[แก้]

เจ้าผู้ส่องแสง มีความหมายถึง พระเจ้าฮัมมูราบี

โอ เจ้าร่วงลงจากฟ้าสวรรค์อย่างไรหนอ เจ้าผู้ส่องแสง (ลูซิเฟอร์) คือโอรสแห่งรุ่งอรุณ เจ้าถูกเหวี่ยงลงมายังพื้นดินอย่างไรหนอ เจ้าผู้ทำให้ประชาชาติทั้งหลายตกต่ำ[1]

หนังสืออิสยาห์ 14:12

พันธสัญญาใหม่[แก้]

ดาวรุ่ง มีความหมายถึง พระเยซู

และเรามีคำเผยพระวจนะที่แน่นอนยิ่งกว่านั้นอีก จะเป็นการดีถ้าพวกท่านจะเอาใจใส่คำนั้น เพราะคำนั้นเป็นเสมือนตะเกียงที่ส่องสว่างในที่มืด จนกว่าแสงอรุณจะขึ้น และดาวรุ่งจะผุดขึ้นในใจของพวกท่าน[2]

จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 1:19

อ้างอิง[แก้]

  • พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011, สมาคมพระคริสตธรรมไทย