ยานอวกาศจูโน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยานอวกาศจูโน
Juno at Jupiter
แนวคิดศิลปินของ ยานอวกาศจูโน ทดาวพฤหัสบดี
หน่วยงาน นาซา
ผู้รับเหมาหลัก ล็อกฮีด มาร์ติน
ประเภทภารกิจ โคจร
เข้าใกล้ โลก
โคจรรอบ ดาวพฤหัสบดี (ที่วางแผนไว้)
วันเข้าสู่วงโคจร สิงหาคม ค.ศ. 2016[1]
ระดับโคจร 33 (ที่วางแผนไว้)
วันปล่อย 12:25:00, 05 สิงหาคม 2011 (EDT) (2011-08-05T12:25:00EDT) (16:25:00 UTC)
elapsed: 3 ปี 4 เดือน 12 วัน
พาหนะนำส่ง Atlas V 551 (AV-029)
ฐานปล่อย เคปคานาเวอเรล SLC-41, Florida
ระยะภารกิจ 6 ปีโลก (ล่องเรือ: 5 ปี, วิทยาศาสตร์: 1 ปี)
COSPAR ID 2011-040A]
เว็บไซต์ SWRI, NASA
น้ำหนัก 3,625 กก. (7,990 ปอนด์)[1]
แหล่งพลังงาน Two 55-ampere-hour lithium-ion batteries[2]
ส่วนประกอบวงโคจร
Regime แถบขั้วโลก
ระยะใกล้สุด 4,300 กิโลเมตร (2,700 ไมล์)
Instruments
Main instruments Microwave radiometer, Jovian Infrared Auroral Mapper (JIRAM), Advanced Stellar Compass, Jovian Auroral Distribution Experiment (JADE), Jovian Energetic Particle Detector Instrument (JEDI), Radio and Plasma Wave Sensor, Ultraviolet Imaging Spectrograph, JunoCam
Transponders 4 (2 X-band, 2 Ka-band)
Imaging resolution (JunoCam) 15 km/pixel

ยานอวกาศจูโน (อังกฤษ: Juno) เป็นภารกิจเขตแดนใหม่ของนาซา ไปยังดาวเคราะห์ดาวพฤหัสบดี จูโนถูกปล่อยขึ้นจากสถานีกองทัพอากาศเคปคานาเวอเรล ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และจะไปถึงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 เป็นยานอวกาศที่จะอยู่ในวงโคจรขั้วโลก เพื่อศึกษาองค์ประกอบของดาวพฤหัสบดี ,สนามแรงโน้มถ่วง ,สนามแม่เหล็ก และแม็กนีโตสเฟียร์ขั้วโลก ยังค้นหาประเด็นเกี่ยวกับวิธีการที่มันเกิดขึ้น ,รวมถึงว่าดาวพฤหัสบดีที่มีแกนหิน , ปริมาณน้ำปัจจุบันในชั้นบรรยากาศที่ลึกลงไป และวิธีการที่มวลของมันกระจาย

ข้อมูลภารกิจ[แก้]

ระยะเวลาการปล่อย[แก้]

Atlas V (AV-029) ได้ใช้เครื่องยนต์หลัก RD-180 ที่ได้รับการออกแบบจากรัสเซีย ที่ขับเคลื่อนโดย น้ำมันก๊าด และออกซิเจนเหลว และเริ่มได้รับการปล่อยภายใน 3.8 วินาที ก่อนที่จะมีการเผาไหม้ในห้าสายในจรวดของแข็งเสริม

การเดินทางไปดาวพฤหัสบดีจะใช้เวลา 5 ปี ซึ่งรวมถึงการบินผ่านโลกในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2013[3][4] ต่อมาในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2013 จูโนเดินทางได้ครึ่งหนึ่งของการเดินทางไปยังดาวพฤหัสบดี เมื่อไปถึงระบบดาวพฤหัสบดี จูโนจะได้เดินทางไปประมาณ 19 AU[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Juno Mission to Jupiter". NASA. 04/09. p. 2. สืบค้นเมื่อ April 5, 2011. 
  2. "Juno Spacecraft Information – Power Distribution". Spaceflight 101. 2011. สืบค้นเมื่อ August 6, 2011. 
  3. Juno Spacecraft Overview Juno – NASA's Second New Frontiers Mission to Jupiter. Accessed August 6, 2011
  4. "Atlas/Juno launch timeline". Spaceflight Now. July 28, 2011. 
  5. "NASA's Juno is Halfway to Jupiter". NASA. 12 August 2013. สืบค้นเมื่อ 12 August 2013. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]