ยอซีป บรอซ ตีโต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอมพล ยอซีป บรอซ ตีโต GCLH GCB OMRI GCollSE GColIH RoKavKMO etc.
1st President of Yugoslavia and 1st Chairman of NAM Summit
ดำรงตำแหน่ง
14 มกราคม 1953 – 4 พฤษภาคม 1980
นายกรัฐมนตรี Himself (1953–63)
Petar Stambolić (1963–67)
Mika Špiljak (1967–69)
Mitja Ribičič (1969–71)
Džemal Bijedić (1971–77)
Veselin Đuranović (1977–80)
สมัยก่อนหน้า Ivan Ribar
(as ประธานาธิบดี)
สมัยถัดไป Lazar Koliševski
as [[]])
22nd รายนามนายกรัฐมนตรียูโกสลาเวีย
ดำรงตำแหน่ง
2 พฤศจิกายน 1944 – 29 มิถุนายน 1963
กษัตริย์ สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 (1943–45)
ประธานาธิบดี Ivan Ribar (1945–53)
Himself (1953–63)
สมัยก่อนหน้า Ivan Šubašić
สมัยถัดไป Petar Stambolić
เลขาธิการคนที่ 1 [[ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด]]
ดำรงตำแหน่ง
1 กันยายน 1961 – 5 ตุลาคม 1964
สมัยก่อนหน้า Position created
สมัยถัดไป ญะมาล อับดุนนาศิร
คนที่ 1 เลขาธิการสภากลาโหม
ดำรงตำแหน่ง
7 มีนาคม 1945 – 14 มกราคม 1953
นายกรัฐมนตรี Himself
สมัยก่อนหน้า Position created
สมัยถัดไป Ivan Gošnjak
คนที่ 4 รายนามเลขาธิการสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย
ดำรงตำแหน่ง
มีนาคม 1939 – 4 พฤษภาคม 1980
สมัยก่อนหน้า Milan Gorkić
สมัยถัดไป Branko Mikulić
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 07 พฤษภาคม ค.ศ. 1892(1892-05-07)[nb 1]
Kumrovec, โครเอเชีย-สโลวีเนีย, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
(ปัจจุบัน โครเอเชีย)
เสียชีวิต 04 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 (87 ปี)
ลูบลิยานา, สาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนีย, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
ที่พักอาศัย เบลเกรด, เซอร์เบีย, House of Flowers
44°47′12″N 20°27′06″E / 44.78667°N 20.45167°E / 44.78667; 20.45167
สัญชาติ ชาวเซิร์บ[1]
พรรคการเมือง สันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย (SKJ)
คู่สมรส Pelagija Broz (1919–1939), div.
Herta Haas (1940–1943)
Jovanka Broz (1952–1980)
Domestic partner Davorjanka Paunović
บุตร Zlatica Broz
Hinko Broz
Žarko Leon Broz
Aleksandar Broz
อาชีพ Machinist, revolutionary, resistance commander, statesman
ศาสนา None (Atheist)[2][3]
(เคยนับถือ โรมันคาทอลิก)[4]
Ethnicity ชาวโครแอต[5][6][7]
ลายมือชื่อ
การเข้าเป็นทหาร
สวามิภักดิ์ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
สังกัด กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย
All (ผู้บัญชาการทหารสูงสุด)
ปีปฏิบัติงาน 1913–1915
1941–1980
ยศ จอมพล
บังคับบัญชา ขบวนการปาร์ติซานชาวเซิร์บ
กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย
สงคราม สงครามโลกครั้งที่ 1

สงครามกลางเมืองรัสเซีย
สงครามกลางเมืองสเปน
สงครามโลกครั้งที่ 2
บำเหน็จ 98 international and 21 Yugoslav decorations, including
Order of the Yugoslavian Great Star Rib.png เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์มหาดาราแห่งยูโกสลาเวีย
Legion Honneur GC ribbon.svg เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
Order of the Bath (ribbon).svg เครื่องราชอิสริยาภรณ์บาท
Order of Lenin ribbon bar.png เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เลนิน
Cordone di gran Croce di Gran Cordone OMRI BAR.svg เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์นักบุญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี
(short list below, full list in the article)


ยอซีป บรอซ (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: Јосип Броз/Josip Broz) หรือ ตีโต (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: Тито/Tito, พ.ศ. 2435-2523) เป็นรัฐบุรุษและประธานาธิบดีของประเทศยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2496-2523) เกิดที่เมืองคุมรอเวตส์ อาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนียซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันเมืองนี้อยู่ในประเทศโครเอเชีย) คำว่า "ตีโต" แปลว่า "นั่น-นี่" เป็นสมญานามที่ได้มาจากการชอบสั่งนั่นสั่งนี่เป็นประจำของเขาเมื่อมีอำนาจ

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ตีโตเข้าประจำการเป็นทหารในกองทัพบกออสเตรีย-ฮังการี ถูกจับเป็นเชลยโดยกองทัพรัสเซียและได้กลายเป็นคอมมิวนิสต์ในเวลาต่อมา ตีโตถูกจองจำเนื่องจากการสมรู้ร่วมคิดต่อต้านระบอบการปกครองในยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2471-2) ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ และเมื่อปี พ.ศ. 2484 ตีโตได้จัดตั้งกองกำลังต่อต้านฝ่ายอักษะหรือฝ่ายเยอรมันที่ยึดครองประเทศ และสามารถเอาชนะกองกำลังข้าศึกที่มีอยู่ถึง 30 หน่วยได้ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีคอมมิวนิสต์คนแรกเมื่อ พ.ศ. 2488 และต่อมาได้เสริมสร้างอำนาจของตนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นโดยการเปลี่ยนเป็นประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2496

ตีโตได้พาประเทศออกจากอำนาจของสหภาพโซเวียตภายใต้การปกครองของสตาลินและโคมินฟอร์มในปี 2491 พัฒนาประเทศตั้งตนเป็นประเทศคอมมิวนิสต์อิสระ (ลัทธิตีโต) และเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมประเทศผู้ไม่ฝักไฝ่ฝ่ายใด

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. (Rowman & Littlefield, 2002) in Yugoslavia's ruin: the bloody lessons of nationalism, a patriot's warning (p. 58) "Without denying his Croatian and Slovenian roots, he always identified himself as a Yugoslav".
  2. Nikolaos A. Stavrou (ed.), Mediterranean Security at the Crossroads: a Reader, p.193, Duke University Press, 1999 ISBN 0-8223-2459-8
  3. Vjekoslav Perica, Balkan Idols: Religion and Nationalism in Yugoslav States, p.103, Oxford University Press US, 2004 ISBN 0-19-517429-1
  4. Richard West, Tito and the Rise and Fall of Yugoslavia, p.211, Carroll & Graff, 1996 ISBN 0-7867-0332-6
    "In one of his talks with Church officials, Tito went so far as to speak of himself 'as a Croat and a Catholic', but this comment was cut out of the press reports on the orders of Kardelj."
  5. Minahan, James (1998). Miniature Empires: A Historical Dictionary of the Newly Independent States. Greenwood Publishing Group. p. 50. ISBN 0313306109. 
  6. Lee, Khoon Choy (1993). Diplomacy of a Tiny State. World Scientific. p. 9. ISBN 9810212194. 
  7. Laqueur, Walter (1976). Guerrilla Warfare: A Historical & Critical Study. Transaction Publishers. p. 218. ISBN 0765804069. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ <ref> สำหรับกลุ่มชื่อ "nb" แต่ไม่พบป้ายระบุ <references group="nb"/> ที่สอดคล้องกัน หรือไม่มีการปิด </ref>