ภาษาคาซาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาคาซาร์
พูดใน: ทางใต้ของ รัสเซีย, ทางเหนือของเมือกเขาคอเคซัส, Pontic steppes และบางส่วนของเอเชียกลาง
การสูญหาย: ประมาณ พ.ศ. 1543 - 1843
ตระกูลภาษา: ตระกูลภาษาอัลไตอิก[1]
 ภาษากลุ่มเตอร์กิก
  ภาษากลุ่มโอคุซ
   ภาษาคาซาร์ 
ระบบการเขียน: มีหลายแบบ เช่นอักษรออร์คอน อักษรฮีบรู และอื่นๆ
รหัสภาษา
ISO 639-1: ไม่มี
ISO 639-2:
ISO 639-3: zkz
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาคาซาร์ เป็นภาษาที่พูดโดยเผ่าคาร์ซาร์ในเอเชียกลางในยุคกลาง อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาฮั่น มีข้อโต้แย้งกันมากว่าภาษาคาซาร์ควรอยู่ในสาขาใดของภาษากลุ่มเตอร์กิกถ้าจะจัดให้อยู่ในกลุ่มนี้ บางคนเสนอว่าน่าจะจัดให้อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านหรือภาษากลุ่มคอเคเซียน อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์

นักวิชาการอาหรับในยุคกลางจำแนกให้ภาษาคาซาร์คล้ายกับภาษาของชาวเติร์กเช่น ภาษาโอคุซ นอกจากนั้นภาษาคาซาร์และภาษากลุ่มโอคุซมีความใกล้เคียงกับภาษาอื่น เพราะภาษาบัลการ์อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ นักวิชาการปัจจุบันได้ตั้งสมมติฐานโอคุซโดยสันนิษฐานว่าภาษาคาซาร์มีจุดกำเนิดจากยุคของกอกเติร์ก ซึ่งเป็นไปได้ว่าภาษาเตอร์กิกโบราณแบบของกอกเติร์กมีการใช้เป็นภาษาทางการในช่วงต้นของประวัติภาษาคาซาร์แต่ไม่มีหลักฐานเหลืออยู่

จารึกอักษรออร์คอน ที่ใช้เขียนภาษาคาซาร์

ตัวอย่างของภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชื่อที่ยังเหลืออยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เหลืออยู่ในภาษาฮีบรู ภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่เป็นข้อความที่เขียนด้วยอักษรรูนส์แบบเตอร์กิก แต่ก็ยังพบภาษาคาซาร์ที่เขียนด้วยอักษรซีริลลิก อักษรกรีก อักษรฮีบรู อักษรละติน อักษรอาหรับหรืออักษรจอร์เจียในชุมชนที่ต่างกัน

อ้างอิง [แก้]

  1. ^ "[1] Ethnologue"